TNPSC Group 1 · Module 37 · Mains depth · 32 min
பணவீக்கம்: பொருள், காரணங்கள் மற்றும் வகைகள்
இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து TNPSC Group 1 கேட்பது என்ன
இந்த அத்தியாயம் உள்ளடக்கும் syllabus வரிகள்:
- Part A: General Studies · இந்தியப் பொருளாதாரமும், தமிழ்நாட்டில் வளர்ச்சி நிர்வாகமும்: நலத்திட்டங்கள், சமூக நீதி மற்றும் தமிழ்நாட்டுப் பொருளாதாரம்.
இந்தத் தொகுதியிலிருந்து TNPSC Group 1 கேள்விகள் எங்கள் bank-இல் வகைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
முழு ஆழத்தில் படியுங்கள்: அடிப்படைகள், standard layer மற்றும் Mains பகுப்பாய்வு.
பூஜ்ஜியத்தில் இருந்து தொடங்குவோம்: அதே நோட்டு ஏன் குறைவாக வாங்குகிறது?
உங்கள் பாட்டியிடம் அவர் சிறுவயதில் ஒரு சமோசா எவ்வளவுக்கு விற்றது என்று கேளுங்கள். சில பைசா என்று சொல்லலாம். உங்கள் பெற்றோர் ஒன்று அல்லது இரண்டு ரூபாய் என்று நினைவுகூர்வார்கள். இன்று பள்ளிகளுக்கு அருகில் ₹10 முதல் ₹20 வரை ஆகிறது.
சமோசா பெரியதாகவோ சுவையாகவோ ஆகிவிடவில்லை. உருளைக்கிழங்கு, எண்ணெய், மாவு ஆகியவை கிட்டத்தட்ட அதேதான். அப்படியானால் என்ன மாறியது?
மாறியது பணத்தின் மதிப்பு. ஒரு ரூபாய் நோட்டு, மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ள ஒப்புக்கொண்ட ஒரு காகிதத் துண்டுதான்.
எவ்வளவு வாங்க முடியும் என்பதுதான் முக்கியம். காலப்போக்கில் பெரும்பாலான பொருட்களின் விலை உயரும்போது, அதே நோட்டு குறைவாகவே வாங்கும். பொருளியலாளர்கள் இதை பணத்தின் வாங்கும் சக்தி (purchasing power) என்கிறார்கள். அது தொடர்ந்து குறையும்போது, பணவீக்கம் (inflation) இருப்பதாகச் சொல்கிறோம்.
ஒரு குடும்ப பட்ஜெட்டை நினைத்துப் பாருங்கள். பாட்னாவில் உள்ள ஒரு குடும்பம் கடந்த ஆண்டு மாதம் ₹10,000 உணவு, வாடகை, பள்ளிக் கட்டணம், பேருந்துக் கட்டணம் மற்றும் மின்சாரத்திற்காகச் செலவழித்தது. இந்த ஆண்டு, அதே பொருட்களுக்கு அதே குடும்பம் ₹10,500 செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது. புதிதாக எதுவும் வாங்கப்படவில்லை.
விலைகள் மட்டுமே உயர்ந்தன. அதே நிலையில் இருக்கவே குடும்பம் ₹500 கூடுதலாகச் செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது. தந்தையின் சம்பளம் உயரவில்லை என்றால், சம்பளச் சீட்டில் தொகை அதேதான் இருந்தாலும், குடும்பம் உண்மையில் ஏழையாகிவிட்டது.
இதுதான் இந்த அத்தியாயத்தின் சாராம்சம். ஒரு பொருள் விலை உயர்வது பணவீக்கம் அல்ல. சாதாரண மக்கள் வாங்கும் பொருட்களின் முழுக் கூடை மாதந்தோறும் விலை உயர்வதே பணவீக்கம். இந்த அத்தியாயத்தில் நான்கு எளிய கேள்விகளுக்கு விடை காண்போம்.
- பணவீக்கம் என்றால் சரியாக என்ன, அது ஒரு பொருளின் விலை உயர்வில் இருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது?
- இந்தியா விலைகளை எவ்வாறு கணக்கிடுகிறது?
- விலைகள் ஏன் உயர்கின்றன? (காரணங்கள்)
- பணவீக்கத்தில் என்னென்ன வகைகள் உள்ளன, அதை அரசு எவ்வாறு கட்டுப்படுத்த முயல்கிறது?
அடிப்படைக் கருவிகள் எளியவை. ஒரு குடும்பத்தின் ஷாப்பிங் பையைப் புரிந்துகொண்டால், இந்தியாவின் பணவீக்கத்தையும் புரிந்துகொள்ளலாம்.
பணவீக்கம் என்றால் என்ன, என்ன இல்லை
எளிய வார்த்தைகளில் வரையறை: பணவீக்கம் என்பது ஒரு காலப்பகுதியில் பொருளாதாரத்தில் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் பொதுவிலை மட்டத்தில் தொடர்ச்சியான உயர்வு. இந்த வரையறையில் மூன்று சொற்கள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.
- பொது. அதிக மழைக்குப் பிறகு தக்காளி மட்டும் விலை உயர்ந்தால், அது ஒரு சார்பு விலையின் மாற்றம், பணவீக்கம் அல்ல. பணவீக்கம் என்பது பல பொருள்களின் சராசரி, அதாவது முழுக் கூடையின் விலை உயர்வதைக் குறிக்கிறது. அதே மாதத்தில் சில பொருள்கள் மலிவாகக்கூட ஆகலாம் (mobile data பல ஆண்டுகளில் மிகவும் மலிவாகியுள்ளது), ஆனாலும் ஒட்டுமொத்த நிலை உயரலாம்.
- தொடர்ச்சி. ஒரு முறை ஏற்படும் திடீர் உயர்வு, உதாரணமாக பண்டிகை வாரத்தில் பூ விலை உயர்ந்து அடுத்த வாரம் குறைவது, பணவீக்கம் அல்ல. பணவீக்கம் என்பது மாதந்தோறும் தொடர்ந்து நீடிக்கும் உயர்வு.
- விலை மட்டம். பொருளாதார வல்லுநர்கள் விலை மட்டத்தை குறியீட்டு எண் மூலம் அளக்கின்றனர். ஓர் அடிப்படை ஆண்டைத் தேர்ந்தெடுத்து, அந்த ஆண்டில் கூடையின் விலையை 100 எனக் கொள்கின்றனர். அடுத்த ஆண்டு அதே கூடை 106 ஆகச் செலவானால், குறியீடு 106. பணவீக்க விகிதம் என்பது அதன் சதவீத மாற்றம்:
பணவீக்க விகிதம் = (இந்த ஆண்டின் குறியீடு − கடந்த ஆண்டின் குறியீடு) ÷ கடந்த ஆண்டின் குறியீடு × 100 = (106 − 100) ÷ 100 × 100 = 6%
இந்தியாவில் அதிகாரப்பூர்வ மாதாந்திர எண், ஒரு குறியீட்டை முந்தைய ஆண்டின் அதே மாதத்தோடு ஒப்பிடுகிறது. எனவே "மார்ச் மாத பணவீக்கம் 5%" என்றால், இந்த ஆண்டு மார்ச்சில் விலைகள் சராசரியாக, கடந்த ஆண்டு மார்ச்சை விட 5% அதிகம் என்று பொருள். இதற்கு year-on-year பணவீக்கம் என்று பெயர்.
பணவீக்கத்தின் மூன்று உறவினர்கள் பெரும்பாலும் மாணவர்கள் குழப்பிக்கொள்வது:
- Deflation: பொதுவான விலை மட்டம் உண்மையில் குறைகிறது (விகிதம் எதிர்மறையாக இருக்கும்). இது இனிமையாகத் தோன்றலாம், ஆனால் விலைகள் மேலும் குறையும் என மக்கள் எதிர்பார்த்தால், வாங்குவதைத் தள்ளிப்போடுவார்கள், தொழிற்சாலைகள் குறைவாக விற்கும், வேலைகள் போகக்கூடும்.
- Disinflation: பணவீக்கம் இன்னும் நேர்மறையாக இருந்தாலும் குறைந்து வருகிறது. பணவீக்கம் 7%இலிருந்து 5%ஆக குறைந்தால், விலைகள் இன்னும் உயர்கின்றன, வேகம் மட்டுமே குறைந்துள்ளது. விலைகள் குறையவில்லை.
- Reflation: மந்தநிலை அல்லது deflation-க்குப் பிறகு, விலைகளையும் தேவையையும் மீண்டும் உயர்த்த அரசு அல்லது மத்திய வங்கி வேண்டுமென்றே செய்யும் முயற்சி.
நினைவில் வையுங்கள்: செய்தித்தாள் "பணவீக்கம் குறைந்தது" என்று எழுதினால், அது பெரும்பாலும் disinflation-ஐக் குறிக்கிறது. உங்கள் காய்கறி கட்டணம் இன்னும் கடந்த ஆண்டை விட அதிகம்தான், உயர்வின் வேகம் மட்டுமே குறைந்துள்ளது.
இந்தியா மதிப்பெண் வைப்பது எப்படி: CPI மற்றும் WPI
ஒரு குடும்பம் தனது சொந்த கட்டணங்களைச் சரிபார்க்கலாம். கோடிக்கணக்கான மக்கள் கொண்ட நாட்டுக்கு அதிகாரப்பூர்வ basket-உம் அதிகாரப்பூர்வ scorekeeper-உம் தேவை. இந்தியாவில் இரண்டு முக்கிய விலைக் குறியீடுகள் உள்ளன. இது சுருக்கமான விளக்கம்; முழு முறை அடுத்த அத்தியாயத்தில் உள்ளது (பார்க்க Measuring inflation: CPI, WPI, PPI and the GDP deflator).
1. Consumer Price Index (CPI): கடைப்பை குறியீடு. CPI, அரிசி, பால், காய்கறிகள், துணிகள், வாடகை, பள்ளிக் கட்டணம், மருத்துவர் கட்டணம், பேருந்துக் கட்டணம், மொபைல் recharge போன்ற குடும்பங்கள் உண்மையில் செலுத்தும் சில்லறை விலைகளை கண்காணிக்கிறது.
- இது Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoSPI) மூலம் வெளியிடப்படுகிறது.
- இதன் அடிப்படை ஆண்டு 2012=100இலிருந்து 2024=100 ஆக மாற்றப்பட்டது. புதிய அடிப்படையில் முதல் வெளியீடு 12 பிப்ரவரி 2026 அன்று, ஜனவரி 2026க்காக வந்தது.
- இது ஊரகம், நகர்ப்புறம் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த (அகில இந்திய) பிரிவுகளுக்குத் தனித்தனியாக வெளியிடப்படுகிறது. ஒருங்கிணைந்த குறியீடு இரண்டின் எடையிட்ட சராசரி.
- Weights (ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் எவ்வளவு எடை) குடும்பங்கள் உண்மையில் செலவிடுவதிலிருந்து வருகிறது; இது Household Consumption Expenditure Survey (HCES) 2023-24 மூலம் அளவிடப்பட்டது.
- புதிய தொடரில் 12 divisions-இல் 358 பொருட்கள் உள்ளன (COICOP 2018 என்ற சர்வதேச வகைப்பாடு). 12 பெரிய நகரங்களில் online சந்தைகளிலிருந்தும் விலைகள் சேகரிக்கப்படுகின்றன, இந்தியர்கள் செலவு செய்யும் முறையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால் OTT streaming போன்ற சேவைகளும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
ஒரு எண்ணை நினைவில் வையுங்கள், எடைகள் ஏன் முக்கியம். combined CPI-இல், உணவு மற்றும் பானங்களின் எடை 2012 series-இல் 45.86% ஆக இருந்தது; 2024 series-இல் அது 40.10% ஆகக் குறைந்தது. இது ஒரு நல்ல செய்தியைச் சொல்கிறது: குடும்பங்கள் வசதியாகும்போது, அவர்கள் செலவில் உணவுக்கான பங்கு குறைந்து, சேவைகள், போக்குவரத்து மற்றும் கல்விக்கான பங்கு கூடுகிறது. அதாவது, இப்போது காய்கறி விலை உயர்ந்தால், மொத்த CPI-யை முன்பை விடக் கொஞ்சம் குறைவாகவே பாதிக்கும். ஆனாலும் உணவுதான் இன்னும் மிகப்பெரிய தனிப் பிரிவு.
2. Wholesale Price Index (WPI): தொழிற்சாலை வாசல் மற்றும் மண்டி குறியீடு. WPI, நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான மொத்த வணிகத்தில், மொத்த விற்பனை நிலை விலைகளைக் கண்காணிக்கிறது.
- இது Office of the Economic Adviser, DPIIT, Ministry of Commerce and Industry அமைப்பால் தொகுக்கப்படுகிறது.
- புதிய series-இன் அடிப்படை ஆண்டு 2022-23. முந்தையது 2011-12.
- இது பொருட்களை மட்டுமே உள்ளடக்கும்; சேவைகளை அல்ல. இதன் மூன்று முக்கியக் குழுக்களும் அவற்றின் எடைகளும்: Primary articles 22.76, Fuel and power 14.11, Manufactured products 63.13.
- அரசு சேவைகளையும் உள்ளடக்கும் Producer Price Index (PPI)-ஐயும் உருவாக்கி வருகிறது.
இதில் எது அதிக முக்கியம்? சாதாரண மக்களுக்கும் RBI-க்கும், CPI அதிக முக்கியம். ஏனெனில், குடும்பங்கள் உண்மையில் செலுத்துவது அதுதான். இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ inflation target, பின்வரும் பகுதியில் நாம் பார்க்கப்போகும், CPI அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.
காரணம் 1: demand-pull, குறைந்த பொருட்களைத் துரத்தும் அதிக பணம்
மேளா உதாரணம். ஒரு கிராமத்துத் மேளாவில், ஒரு கடையில் 10 பலூன்கள் உள்ளன. சாதாரண நாளில் 10 குழந்தைகள் தலா ₹10 கொண்டு வருகிறார்கள்; ஒவ்வொரு பலூனும் ₹10-க்கு விற்கிறது. இப்போது அது தீபாவளி என்று வைத்துக்கொள்வோம், உறவினர்கள் கொடுத்த கூடுதல் pocket money-யுடன் 30 குழந்தைகள் வருகிறார்கள்.
பலூன்கள் இன்னும் 10தான். கடைக்காரர் விரைவில் ₹15, பிறகு ₹20 கேட்கலாம் என்றும், அப்போதும் எல்லாவற்றையும் விற்றுவிடலாம் என்றும் உணர்கிறார். பலூனில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. Demand, supply-ஐ விட வேகமாக உயர்ந்ததால், விலை மேலே இழுக்கப்பட்டது.
இது demand-pull inflation: பொருளாதாரத்தில் மொத்தச் செலவு (குடும்பங்கள், நிறுவனங்கள், அரசு ஆகியவற்றின் மொத்தத் தேவை) பொருட்களையும் சேவைகளையும் உற்பத்தி செய்யும் திறனைவிட வேகமாக வளரும்போது, விலைகள் உயரும். இதற்கான பழைய ஒரு வரி விளக்கம்: "குறைந்த பொருட்களைத் துரத்தும் அதிக பணம்".
கூடுதல் தேவை எங்கிருந்து வருகிறது?
- வருமானம் உயர்வு மற்றும் எளிதான கடன். கடன் மலிவாகும்போது, மக்கள் EMI-யில் கார், வீடு, appliances அதிகம் வாங்குகிறார்கள்; வணிகங்களும் விரிவாக்கக் கடன் வாங்குகின்றன. தொழிற்சாலைகள் வேகமாக உற்பத்தி செய்ய முடியாவிட்டால், விலைகள் உயரும்.
- அரசின் செலவு. அரசு வரி வசூலிப்பதைவிட அதிகமாகச் செலவு செய்யும்போது (பெரிய fiscal deficit), மக்களின் கைகளில் கூடுதல் பணம் சேர்கிறது. அது விரைவில் supply-ஐ அதிகரிக்காத பொருட்களுக்குச் செலவாகும்போது தேவை கூடுகிறது.
- அமைப்பில் அதிக பணம். உற்பத்தியைவிட பணப் புழக்கம் வேகமாக வளர்ந்தால், ஒவ்வொரு ரூபாயும் குறைவான பொருட்களைத் துரத்துகிறது.
- ஏற்றுமதி மற்றும் remittances. வெளிநாட்டிலிருந்து வரும் பணமும் நாட்டிற்குள் செலவை அதிகரிக்கிறது.
பொருளாதாரத்தின் வேக வரம்பு என்ற கருத்து பயனுள்ளது. ஒவ்வொரு பொருளாதாரமும் தொழிற்சாலைகள், சாலைகள், தொழிலாளர்களுக்கு அதிக அழுத்தம் கொடுக்காமல் உற்பத்தி செய்யக்கூடிய ஒரு நிலை உண்டு.
பொருளியலாளர்கள் இதை potential output என்கின்றனர். தேவை பொருளாதாரத்தை அந்த வேக வரம்பைத் தாண்டித் தள்ளும்போது, இயந்திரம் சூடாகி, அந்த "வெப்பம்" விலை உயர்வாக வெளிப்படுகிறது. அதனால்தான் மத்திய வங்கிகள் பொருளாதாரம் "overheating" ஆவதைப் பற்றிப் பேசுகின்றன.
இது ஏன் முக்கியம்: demand-pull பணவீக்கம் monetary policy-க்கு நன்றாகப் பதிலளிக்கிறது. RBI வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தும்போது, கடன் விலை உயர்கிறது; மக்கள் குறைவாகக் கடன் வாங்கிச் செலவு செய்கின்றனர், விலைகள் மீதான அழுத்தம் குறைகிறது. இந்தக் கருவிகளை RBI மற்றும் பணவியல் கொள்கை அத்தியாயத்தில் படிக்கிறோம்.
காரணம் 2: cost-push, பொருட்களை உற்பத்தி செய்வது விலை உயரும்போது
டீக்கடை உதாரணம். ரமேஷ் ஒரு டீக்கடை நடத்துகிறார். ஒரு கப் டீக்கு பால், சர்க்கரை, தேயிலை, gas தேவை.
பாலின் விலை கால் பங்கு உயர்ந்தது, gas சிலிண்டர் விலையும் அதிகமானது என்று வைத்துக்கொள்வோம். வாடிக்கையாளர்கள் அதே எண்ணிக்கையில் டீ கேட்கிறார்கள். ஆனால் ஒவ்வொரு கப்பும் இப்போது தயாரிக்க அதிக செலவாகிறது. பழைய விலையையே வைத்தால் அவருக்கு நஷ்டம் ஏற்படும்.
அதனால் அவர் விலையை ₹10-லிருந்து ₹12-ஆக உயர்த்துகிறார். இங்கே விலைகள் கூடுதல் தேவையால் உயரவில்லை. அதிக செலவுகளால் தள்ளப்பட்டன.
இதுதான் cost-push பணவீக்கம்: பொருட்கள், சேவைகளை உற்பத்தி செய்வதற்கான செலவு உயர்வதால் விலைகள் உயர்கின்றன; உற்பத்தியாளர்கள் அந்தச் சுமையை வாங்குபவர்கள் மீது சுமத்துகின்றனர்.
இந்தியாவில் cost-push-க்கான வழக்கமான காரணங்கள்:
- எரிபொருள் (Fuel). மண்டிக்கு காய்கறிகளைக் கொண்டு வரும் லாரிகள், வயல்களுக்குப் பாசனம் தரும் பம்ப்புகள், சிறிய தொழிற்சாலைகளில் உள்ள ஜெனரேட்டர்கள் எல்லாவற்றையும் டீசல்தான் இயக்குகிறது. உலகச் சந்தையில் crude oil விலை உயர்ந்தால், கிட்டத்தட்ட எல்லாப் பொருட்களின் விலையும் உயரும், ஏனெனில் கிட்டத்தட்ட எல்லாமே போக்குவரத்தில்தான் செல்கின்றன. அதனால்தான் எரிபொருளை universal intermediate உள்ளீடு என்கிறார்கள்.
- விவசாயத்தில் supply shocks. பலவீனமான பருவமழை, வெள்ளம் அல்லது வெப்ப அலை ஒரு பயிரை அழிக்கக்கூடும். மோசமான வானிலைக்குப் பிறகு வெங்காயம், தக்காளி, பருப்பு விலைகள் திடீரென உயர்வதில் பிரபலமானவை. combined CPI-யில் உணவு மற்றும் பானங்கள் இன்னும் சுமார் 40% எடையைக் கொண்டிருப்பதால், உணவுத் shocks இந்தியாவின் headline inflation-ஐ பணக்கார நாடுகளைவிட அதிகமாக மாற்றுகின்றன.
- ஊதியங்கள் (Wages). தொழிலாளர்களின் productivity-ஐவிட ஊதியங்கள் வேகமாக உயர்ந்தால், ஒரு அலகு உற்பத்திக்கான தொழிலாளர் செலவு உயரும்.
- இறக்குமதி உள்ளீடுகளும் ரூபாயும். இந்தியா crude oil, edible oil, உரம், மின்னணு பாகங்களை இறக்குமதி செய்கிறது. டாலருக்கு எதிராக ரூபாய் பலவீனமடைந்தால், டாலர் விலை மாறாவிட்டாலும் இந்த இறக்குமதிகள் ரூபாயில் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியதாகும். இது imported inflation எனப்படும்.
- வரிகளும் administered prices-உம். எரிபொருள் அல்லது பொருட்கள் மீதான மறைமுக வரிகள் உயர்ந்தாலோ, அரசு நிர்ணயிக்கும் விலைகள் (சில எரிபொருள் அல்லது உர விலைகள் போல) உயர்ந்தாலோ செலவுகளும் உயரும்.
இது ஏன் முக்கியம்: cost-push பணவீக்கத்தை வட்டி விகிதங்களை மட்டும் வைத்துக் குணப்படுத்துவது கடினம். வட்டி விகிதத்தை உயர்த்தினால் மழை பெய்யாது, உலக crude oil விலையும் குறையாது.
அது demand-ஐ மட்டுமே குளிர்விக்க முடியும், இதனால் வளர்ச்சி மேலும் மந்தமாகலாம். எனவே cost-push பணவீக்கத்துக்கு supply-side tools-உம் தேவை: சிறந்த சேமிப்பு மற்றும் cold chain, பற்றாக்குறையை நிரப்ப இறக்குமதி, buffer stocks, எரிபொருள் வரிக் குறைப்பு, வேகமான போக்குவரத்து. ஒரு நல்ல Mains பதில் demand-side மற்றும் supply-side தீர்வுகளைத் தனியாகப் பிரித்துக் காட்டும்.
ஆழமான காரணங்கள்: எதிர்பார்ப்புகள், சுழல்கள் மற்றும் கட்டமைப்புத் தடைகள்
Demand-pull மற்றும் cost-push ஆகியவை இரண்டு முக்கிய வாசல்கள். அவற்றின் பின்னால் மூன்று ஆழமான சக்திகள் உள்ளன; பணவீக்கம் தொடங்கியபின் அவை அதைத் தொடர வைக்கின்றன.
1. எதிர்பார்ப்புகள்: தானாகவே வளரும் பணவீக்கம். அடுத்த ஆண்டு விலைகள் 8% உயரும் என்று சந்தையில் உள்ள ஒவ்வொரு கடைக்காரரும் நம்புகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். நிலத்தின் உரிமையாளர் முன்கூட்டியே வாடகையை 8% உயர்த்துகிறார்.
"பாதுகாப்புக்காக" தொழிலாளர்கள் 8% ஊதிய உயர்வு கேட்கிறார்கள். சப்ளையர்கள் அடுத்த ஆண்டு ஆர்டர்களுக்கு 8% அதிக விலை கூறுகிறார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் நியாயமாகவே நடக்கிறார்கள், ஆனால் சேர்ந்து அந்த 8%-ஐ உண்மையாக்குகிறார்கள்.
இதனால்தான் மத்திய வங்கிகள் inflation expectations பற்றி இவ்வளவு கவலைப்படுகின்றன. RBI தனது இலக்குக்கு அருகில் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் என்று மக்கள் நம்பினால், அவர்கள் விலைகளையும் ஊதியங்களையும் அமைதியாக நிர்ணயிக்கிறார்கள். அதனால் குறைந்த முயற்சியிலேயே பணவீக்கம் குறைவாக இருக்கும். நம்பகமான இலக்கு என்பது நடத்தையை மாற்றும் ஒரு வகை வாக்குறுதி.
2. The wage-price spiral. விலைகள் உயர்கின்றன, அதனால் தொழிலாளர்கள் அதிக ஊதியம் கேட்கிறார்கள். அதிக ஊதியம் செலவுகளை உயர்த்துகிறது, அதனால் நிறுவனங்கள் மீண்டும் விலைகளை உயர்த்துகின்றன. பிறகு தொழிலாளர்கள் இன்னும் அதிக ஊதியம் கேட்கிறார்கள்.
இப்படியே சுழற்சி தொடர்கிறது. ஒருமுறை இந்தச் சுழல் தொடங்கிவிட்டால், ஆரம்ப அதிர்ச்சி (உதாரணமாக, எண்ணெய் விலை உயர்வு) மறைந்த பிறகும் பணவீக்கம் அதிகமாகவே இருக்கலாம். இதை சில நேரங்களில் built-in inflation என்று அழைப்பார்கள்.
3. Structural bottlenecks: the Indian special. இந்தியப் பணவீக்கத்தில் பெரும் பகுதி பணம் அதிகமாக இருப்பதால் மட்டுமல்ல, பொருளாதாரத்தின் structure காரணமாகவும் வருகிறது என்று பல இந்தியப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் வாதிட்டுள்ளனர்:
- Farm supply is slow to respond. வருமானம் உயரும்போது பருப்பு, பால், பழங்கள், காய்கறிகளுக்கான தேவை அதிகரித்தால், விநியோகம் உடனே உயராது. ஏனெனில் பண்ணைகள் சிறியவை, நிலத்தின் பெரும்பகுதி பருவமழையைச் சார்ந்தது, புதிய பயிர்கள் வளர பருவங்கள் ஆகும்.
- Weak storage and long supply chains. அழுகக்கூடிய பொருட்கள் பண்ணைக்கும் கடைக்கும் இடையில் கெட்டுப்போகின்றன. சங்கிலி உடையும்போது சிறிய தாமதமும் விலைகளை உயர்த்துகிறது. பல இடைத்தரகர்கள் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் தங்கள் லாபத்தைச் சேர்க்கிறார்கள்.
- Infrastructure gaps. மோசமான சாலைகள், மின்வெட்டு, விலை அதிகமான போக்குவரத்து ஆகியவை தயாரிக்கப்படும் மற்றும் நகர்த்தப்படும் அனைத்துப் பொருட்களின் செலவையும் உயர்த்துகின்றன.
கொள்கைக்கு இது ஏன் முக்கியம்: பணவீக்கம் முக்கியமாக எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் சுழல்களைப் பற்றியதாக இருந்தால், உறுதியான மத்திய வங்கி அதை உடைக்க முடியும். அது முக்கியமாக கட்டமைப்பு சார்ந்ததாக இருந்தால், பணவியல் கொள்கை ஒரு பகுதி வேலையை மட்டுமே செய்ய முடியும்; மீதிப் பகுதிக்கு பண்ணை சீர்திருத்தம், சேமிப்பு, சாலைகள், சிறந்த சந்தைகள் தேவை. நடைமுறையில் இந்தியா இவை அனைத்தின் கலவையை எதிர்கொள்கிறது; அதனால்தான் RBI-க்கும் அரசுக்கும் இரண்டிற்கும் பங்கு உள்ளது.
பணவீக்க வகைகள்: வேகத்தின் அடிப்படையிலும் அளவிடப்படுவதன் அடிப்படையிலும்
A. வேகத்தின் அடிப்படையில். ஒரு சாலையில் பயணிக்கும் நான்கு வழிகளை நினையுங்கள்.
- Creeping inflation (சைக்கிள்): விலைகள் மெதுவாகவும் சீராகவும் உயரும். மக்கள் அதை அதிகம் கவனிப்பதில்லை. வளரும் பொருளாதாரத்தில் சிறிய creeping inflation இயல்பானது என்று பல பொருளாதார நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.
- Walking அல்லது trotting inflation (ஸ்கூட்டர்): விலைகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கணிசமாக உயரும். மக்கள் புகார் செய்யத் தொடங்கி, அதற்கேற்ப திட்டமிடுவார்கள்.
- Galloping அல்லது running inflation (குதிரை ஓட்டம்): விலைகள் வேகமாக முன்னேறும். சேமிப்பின் மதிப்பு விரைவாகக் குறையும். பணத்தை வைத்திருப்பதற்குப் பதிலாக மக்கள் தங்கம், நிலம் அல்லது பொருட்களை வாங்க விரைவார்கள்.
- Hyperinflation (ராக்கெட்): விலைகள் மிக வேகமாக உயரும். பணம் கிட்டத்தட்ட வேலை செய்யாமல் நின்றுவிடும். கடைகள் ஒரு நாளில் பலமுறை விலைகளை மாற்றும். மக்கள் பண்டமாற்று முறைக்குத் திரும்பலாம். போர்களுக்கும் பொருளாதாரச் சரிவுகளுக்கும் பின் இதற்கு வரலாற்றில் உதாரணங்கள் உள்ளன.
தேர்வுப் பொறி: இந்த வகைகளுக்கு வெவ்வேறு பாடநூல்கள் வெவ்வேறு சதவீத வரம்புகளைத் தருகின்றன. இவற்றை எந்த அதிகாரபூர்வ இந்திய அமைப்பும் நிர்ணயிக்கவில்லை. கருத்தையும் வரிசையையும் (creeping < walking < galloping < hyper) கற்றுக்கொள்ளுங்கள், சரியான எண்களை அல்ல.
B. அளவிடப்படுவதன் அடிப்படையில்.
- Headline inflation: உணவு மற்றும் எரிபொருள் உட்பட முழு basket-இன் பணவீக்கம். இந்தியாவின் அதிகாரபூர்வ இலக்கு headline CPI-யின் மீது உள்ளது.
- Core inflation: மிகவும் ஏறுஇறங்கும் பொருட்களை நீக்கிய பின் basket-இன் பணவீக்கம். இவை பொதுவாக உணவும் எரிபொருளுமாகும்; இவற்றின் விலைகள் வானிலை மற்றும் உலக எண்ணெய் சந்தையால் திடீரெனத் தாவும். Core inflation விலைகளின் அடிப்படைப் போக்கைக் காட்டுகிறது; பணவியல் கொள்கை இதை நேரடியாகப் பாதிக்க முடியும். MoSPI அதிகாரபூர்வ core index-ஐ வெளியிடுவதில்லை; CPI தரவிலிருந்து ஆய்வாளர்களும் RBI-யும் அதைக் கணக்கிடுகின்றனர்.
- Food inflation: basket-இன் உணவுப் பகுதியின் மட்டும் பணவீக்கம். இந்தியாவில் இது நெருக்கமாகக் கண்காணிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் ஏழைகள் தங்கள் வருமானத்தில் பெரும் பங்கை உணவுக்குச் செலவிடுவதால் அவர்களை இது அதிகம் பாதிக்கிறது.
C. சிறப்பு நிலைகள்.
- Stagflation: stagnation (மந்தமான வளர்ச்சி மற்றும் அதிக வேலையின்மை) மற்றும் inflation (உயரும் விலைகள்) ஆகியவற்றின் வேதனையான கலவை. இது பொதுவாக எண்ணெய் விலை கடுமையாக உயர்வது போன்ற பெரிய cost-push அதிர்ச்சிக்குப் பின் வரும். கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு இது பெரும் சவால்: வளர்ச்சிக்கு உதவ வட்டி விகிதங்களைக் குறைத்தால் பணவீக்கம் மோசமாகலாம்; பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த விகிதங்களை உயர்த்தினால் வேலையின்மை மோசமாகலாம்.
- Imported inflation: வெளிநாட்டிலிருந்து வரும் பணவீக்கம். விலை உயர்ந்த இறக்குமதிகள் அல்லது பலவீனமான ரூபாய் மூலம் இது வருகிறது.
- குறிப்பிட்ட துறைகளின் பணவீக்கம்: சில நேரங்களில் பணவீக்கம் பருப்பு அல்லது காய்கறி போன்ற சில பொருட்களில் மட்டும் குவிந்திருக்கும்; மற்ற basket அமைதியாக இருக்கும். அப்போது தலைப்பு எண் உண்மையில் என்ன நடக்கிறது என்பதை மறைத்துவிடும்; அந்தத் துறையை இலக்காகக் கொண்டு கொள்கை செயல்பட வேண்டும்.
யார் லாபம் அடைகிறார்கள், யார் நஷ்டம் அடைகிறார்கள்?
பணவீக்கம் எல்லோரையும் ஒரே அளவில் பாதிப்பதில்லை. அது அமைதியாக சிலரிடமிருந்து பணத்தை மற்றவர்களுக்கு மாற்றுகிறது. (பணவீக்கக் கட்டுப்பாடு பற்றிய chapter-இல் முழு விளைவுகளும் உள்ளன; இங்கே முக்கிய கருத்து மட்டும்.)
Fixed-deposit உதாரணம். சுனிதா 7% வட்டியில் ₹1,00,000-ஐ fixed deposit-இல் போடுகிறார். ஒரு வருடம் கழித்து அவருக்கு ₹1,07,000 கிடைக்கிறது. பார்க்க நல்லதாகத் தெரிகிறது.
ஆனால் அந்த ஒரு வருடத்தில் பணவீக்கம் 5% ஆக இருந்தால், கடந்த ஆண்டு ₹1,00,000-க்கு வாங்கிய பொருட்கள் இப்போது ₹1,05,000 ஆகும். அவரின் உண்மையான லாபம் சுமார் ₹2,000 மட்டுமே, அதாவது சுமார் 2%. பணவீக்கம் 8% ஆக இருந்திருந்தால், வங்கிக் கணக்கு உயர்ந்திருந்தாலும் அவர் ஒரு வருடம் முன்பை விட மோசமான நிலையில் இருப்பார்.
இதிலிருந்து பொருளியலின் மிகப் பயனுள்ள விதிகளில் ஒன்று கிடைக்கிறது:
உண்மையான வட்டி விகிதம் ≈ பெயரளவு வட்டி விகிதம் − பணவீக்க விகிதம்
7% − 5% = சுமார் 2% உண்மையான வருமானம்.
எதிர்பார்த்ததை விட பணவீக்கம் அதிகமாக இருக்கும்போது பொதுவாக நஷ்டம் அடைபவர்கள்:
- சேமிப்பாளர்கள் மற்றும் கடன் கொடுப்பவர்கள், ஏனெனில் அவர்களுக்குத் திரும்பக் கிடைக்கும் பணத்தின் மதிப்பு குறைகிறது.
- நிலையான வருமானம் பெறுபவர்கள்: விலையுடன் இணைந்த உயர்வு இல்லாத ஓய்வூதியதாரர்கள், சம்பளம் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகே திருத்தப்படும் தொழிலாளர்கள்.
- ஏழைகள், தங்கள் செல்வத்தில் பெரும்பகுதியை பணமாக வைத்திருப்பவர்கள், கூலியில் பேரம் பேசும் சக்தி குறைவாக உள்ளவர்கள், வருமானத்தில் பெரும்பகுதியை பணவீக்கத்தால் அதிகம் பாதிக்கப்படும் உணவுக்கு செலவிடுபவர்கள்.
பொதுவாக லாபம் அடைபவர்கள்:
- கடன் வாங்குபவர்கள், கடன் பெற்ற விவசாயிகள், வீட்டுக் கடன் வைத்திருப்பவர்கள், பெரிய கடன் சுமை உள்ள அரசுகள் உட்பட, ஏனெனில் அவர்கள் குறைந்த மதிப்புள்ள ரூபாயில் திருப்பிச் செலுத்துகிறார்கள்.
- நிலம், வீடு, தங்கம் போன்ற உண்மையான சொத்துகளின் உரிமையாளர்கள், அவற்றின் விலை பெரும்பாலும் பணவீக்கத்துடன் உயர்கிறது.
இது ஏன் முக்கியம்: அதனால்தான் பணவீக்கம் சில நேரங்களில் மிகக் கொடூரமான வரி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதற்கு யாரும் வாக்களிப்பதில்லை, ஆனால் அது ஏழைகளிடமிருந்து வாங்கும் சக்தியை பறிக்கிறது. மக்கள் எதிர்பார்க்கும் நிலையான சிறிய பணவீக்கம், அடிக்கடி அதிர்ச்சி தரும் பணவீக்கத்தை விட வாழ்வதற்கு எளிதானது; ஏனெனில் அவர்கள் அதை சம்பளம், ஓய்வூதியம், வட்டி விகிதங்களில் சேர்த்துக் கொள்ள முடியும்.
இந்தியாவின் பதில்: சட்டத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பணவீக்க இலக்கு
பள்ளித் தேர்வு உதாரணம். "எவ்வளவு மதிப்பெண் வேண்டுமானாலும் எடுங்கள்" என்று ஒரு பள்ளி மாணவர்களிடம் சொல்கிறது என்று கற்பனை செய்யுங்கள். சிலர் கடினமாக உழைப்பார்கள், பலர் உழைக்க மாட்டார்கள். இப்போது பள்ளி, "தேர்ச்சி மதிப்பெண் 40; வகுப்பின் சராசரி தொடர்ந்து மூன்று தேர்வுகளில் அதற்குக் கீழே போனால், வகுப்பாசிரியர் தலைமையாசிரியருக்கு எழுத்துப்பூர்வமாக விளக்க வேண்டும்" என்று சொல்கிறது என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். திடீரென்று எல்லோருக்கும் இலக்கு தெரியும், யாரோ ஒருவர் பொறுப்பேற்க வேண்டியவர் ஆகிறார். பணவீக்கத்திற்கு இந்தியாவும் இதைப் போலவே செய்தது.
சட்டம். RBI Act, 1934-ஐ Finance Act, 2016 மூலம் திருத்தினார்கள். flexible inflation targeting என்ற கட்டமைப்புக்கு சட்டப்பூர்வ அடிப்படை கொடுக்கவே இது செய்யப்பட்டது. Section 45ZA-இன் கீழ், மத்திய அரசு, RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து, Consumer Price Index அடிப்படையில் பணவீக்க இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது. இது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடக்கும்.
காலம் வாரியாக இலக்கு:
- 5 ஆகஸ்ட் 2016: முதல் இலக்கு அறிவிக்கப்பட்டது: 4% CPI headline inflation, 2% முதல் 6% வரை tolerance band உடன், 31 மார்ச் 2021 வரை.
- மார்ச் 2021: அதே இலக்கு மேலும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு, 31 மார்ச் 2026 வரை தக்கவைக்கப்பட்டது.
- 25 மார்ச் 2026 (Gazette notification S.O. 1580(E)): அரசு மீண்டும் 4% இலக்கை தக்கவைத்தது. upper tolerance level 6%, lower tolerance level 2% ஆகவும் வைக்கப்பட்டது. இது 1 ஏப்ரல் 2026 முதல் 31 மார்ச் 2031 வரை பொருந்தும்.
ஏன் ஒரு எண் இல்லாமல் band? மோசமான பருவமழை அல்லது எண்ணெய் விலை உயர்வு போன்ற அதிர்ச்சிகள் RBI-யின் கட்டுப்பாட்டுக்கு வெளியே உள்ள காரணங்களால் பணவீக்கத்தை அலைக்கழிக்கலாம். band (4% ± 2) இத்தகைய அதிர்ச்சிகளுக்கு இடம் கொடுக்கிறது. ஆனால் நடுப்புள்ளியான 4% தான் உண்மையான இலக்கு. அதனால்தான் இது flexible இலக்கு என்று அழைக்கப்படுகிறது. RBI வளர்ச்சியையும் கவனத்தில் வைத்திருக்கும்.
இலக்கு எப்போது "தவறியது" எனப்படும்? தொடர்ச்சியான மூன்று காலாண்டுகளுக்கு சராசரி பணவீக்கம் 6%-க்கு மேலோ 2%-க்கு கீழோ இருந்தால். குறைந்த பணவீக்கமும் தோல்விதான் என்பதைக் கவனியுங்கள். பணவீக்கம் மிகவும் குறைவாக இருந்தால் தேவை பலவீனமாகி வேலைகள் போகலாம்.
இலக்கை அடைய வட்டி விகிதத்தை யார் முடிவு செய்கிறார்கள்? Monetary Policy Committee (MPC). இதில் ஆறு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்:
- மூன்று பேர் RBI-யிலிருந்து, ஆளுநர் உட்பட, மற்றும்
- மூன்று பேர் மத்திய அரசால் நியமிக்கப்படுவர். Search-cum-Selection Committee பரிந்துரையின் பேரில் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்படுவர். அவர்களை மறுநியமனம் செய்ய முடியாது.
MPC policy repo rate-ஐ முடிவு செய்கிறது. இது பொருளாதாரத்தின் முக்கிய வட்டி விகிதம். repo rate உங்கள் loan EMI வரை எப்படி வந்து சேர்கிறது என்பது RBI மற்றும் monetary policy பற்றிய அத்தியாயத்தில் உள்ள விஷயம்.
இது ஏன் முக்கியம்: இந்த கட்டமைப்புக்கு முன், RBI-க்கு ஒரே நேரத்தில் பல இலக்குகள் இருந்தன. அது வெற்றி பெற்றதா என்பதை யாராலும் தெளிவாக சொல்ல முடியவில்லை. எழுத்துப்பூர்வ இலக்கு குறிக்கோளை தெளிவாக்குகிறது, RBI-யை பொறுப்புடையதாக்குகிறது, மேலும் மிக முக்கியமாக expectations-ஐ anchor செய்ய உதவுகிறது. பணவீக்கம் 4%-க்கு அருகில் இருக்கும் என்று மக்கள் நம்பினால், அவர்கள் அதை அங்கேயே வைத்திருக்கும் வகையில் நடந்துகொள்வார்கள்.
இலக்கின் பின்னணி: எப்போது, எங்கே, ஏன்
ஏன் "ஏன்" என்று கேட்க வேண்டும்? பணவீக்க இலக்கு என்ன என்பதை மட்டும் examiner அரிதாகவே கேட்பார். இந்தியா அதை ஏன் கொண்டுவந்தது, அது வேலை செய்ததா என்றும் கேட்பார். அதற்குப் பதில் சொல்ல, RBI பணவியல் கொள்கையை எப்படி நடத்தி வந்தது, எங்கே தவறு நடந்தது, புதிய சட்டம் என்ன மாற்றியது என்ற கதை தேவை.
1985க்கு முன்: ஒரே இலக்கு இல்லை. பல ஆண்டுகளாக, பணவியல் கொள்கை ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களோடு நகர்ந்தது. 1969இல் வங்கிகள் தேசியமயமாக்கப்பட்ட பிறகு, கடன் திட்டமிடலோடு நகர்ந்தது. RBI-யின் வேலை பெரும்பாலும் முன்னுரிமைத் துறைகளுக்குக் கடன் வழங்குவதுதான், விலை எண்ணை இலக்காக வைப்பது அல்ல.
1985 முதல் 1998 வரை: பணத்தை எண்ணுதல் (monetary targeting). Chakravarty Committee-யின் பரிந்துரையின் பேரில், RBI பணப் புழக்கத்தின் வளர்ச்சியை இலக்காக வைக்கத் தொடங்கியது. யோசனை எளிமையானது: உற்பத்தி வளர்ச்சியும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய பணவீக்கமும் சேர்ந்த வேகத்தில் மட்டுமே பணம் வளர்ந்தால், விலைகள் கட்டுக்குள் இருக்கும்.
1991 சீர்திருத்தங்களுக்குப் பிறகு, மக்கள் பணத்தைப் புதிய வழிகளில் வைத்திருக்கவும் நகர்த்தவும் தொடங்கினர். பணப் புழக்கத்திற்கும் விலைகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு நிலையற்றதானது. எனவே பணத்தை எண்ணுவது நம்பகமான வழிகாட்டியாக இல்லாமல் போனது.
1998 முதல் 2015 வரை: எல்லாவற்றையும் கவனித்தல் (multiple indicator approach). ஏப்ரல் 1998 முதல் RBI கடன், உற்பத்தி, பணவீக்கம், வர்த்தகம், மூலதனப் பாய்ச்சல், மாற்று விகிதம், நிதி எண்கள் என பரந்த குறியீடுகளைப் பார்த்தது. 2008-09 வரை இது ஓரளவு நன்றாக வேலை செய்ததாக RBI கூறுகிறது. அதன் பலவீனம் என்னவென்றால், நீண்ட குறியீட்டுப் பட்டியல் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்ட nominal anchor-ஐத் தராது. அதனால் RBI உண்மையில் எதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது என்று மக்களுக்குத் தெரியவில்லை.
தூண்டுதல்: பல ஆண்டு அதிக பணவீக்கம். பணவீக்க இலக்குக்கு முந்தைய தசாப்தத்தில் (2006-16), சராசரி headline CPI பணவீக்கம் 8.1% ஆக இருந்தது; அது 3.3%க்கும் 13.4%க்கும் இடையே மாறியது. உலக சராசரியை விட இந்தியப் பணவீக்கம் அதிகமாக இருந்தது; 2008 உலக நெருக்கடிக்குப் பின் அது இரட்டை இலக்கத்துக்கு அருகில் சென்றது. அதிக பணவீக்கம் எதிர்பார்க்கப்படும்போது, மக்கள் அதிக ஊதியமும் அதிக வட்டி விகிதமும் கேட்கிறார்கள், அது பணவீக்கத்தை அதிகமாகவே வைக்கிறது.
புதிய யோசனை எங்கிருந்து வந்தது: Patel Committee. 12 செப்டம்பர் 2013 அன்று RBI, துணை ஆளுநர் Urjit Patel தலைமையில், பணவியல் கொள்கைக் கட்டமைப்பைத் திருத்தி வலுப்படுத்தும் Expert Committee-ஐ நியமித்தது. 21 ஜனவரி 2014 அன்று அதன் அறிக்கை, பணவீக்கம் nominal anchor ஆக இருக்க வேண்டும் என்றும், 4% இலக்கு வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தது. அது படிப்படியாகக் குறைக்கும் glide path-ஐயும் அமைத்தது: ஜனவரி 2015க்குள் 8%, ஜனவரி 2016க்குள் 6%.
பரிந்துரையிலிருந்து ஒப்பந்தம், பின்னர் சட்டம் வரை.
| Step | When | What it did |
|---|---|---|
| Patel Committee report | 21 Jan 2014 | பணவீக்கத்தை நங்கூரக் குறியீடாக வைத்தது; 4% இலக்கு; படிப்படியான பாதை |
| Monetary Policy Framework Agreement | 20 Feb 2015 | அரசும் RBI-யும் ஒப்புக்கொண்டன: ஜனவரி 2016-க்குள் 6%-க்குக் கீழே, பின்னர் 4% ± 2% |
| RBI Act amended | May 2016 | பணவீக்க இலக்கு நிர்ணயமும் MPC-யும் சட்டபூர்வ அடிப்படை பெற்றன |
| First target notified | 5 Aug 2016 | 4% CPI, 2–6% வரம்பு, 31 Mar 2021 வரை |
| First MPC constituted | 29 Sep 2016 | ஆறு உறுப்பினர்கள் இப்போது repo rate-ஐ முடிவு செய்கிறார்கள் |
ஏன் வெறும் வாக்குறுதி அல்ல, சட்டம்? ஒரு ஆளுநர் கொடுத்த வாக்குறுதியை அடுத்தவர் கைவிடலாம். இலக்கை RBI Act-இல் எழுதி, முடிவை ஆறு உறுப்பினர் MPC-யிடம் ஒப்படைத்ததால் அந்த இலக்கு பொதுவெளியில் தெரிந்ததாகவும், கட்டுப்படுத்துவதாகவும், அமைதியாக மாற்ற முடியாததாகவும் ஆனது. அதுவே மத்திய வங்கிக்கு credibility தருகிறது.
மாறியது என்ன: பணவீக்க இலக்கின் தாக்கங்கள்
எதிர்பார்த்த விளைவு: குறைந்த, நிலையான பணவீக்கம். RBI-யின் 2026 மதிப்பாய்வின்படி, 2016-26 காலத்தில் சராசரி headline CPI பணவீக்கம் 4.6% ஆக இருந்தது; அதற்கு முந்தைய பத்தாண்டில் அது 8.1%. வரம்பும் 3.3–13.4%-இல் இருந்து 0.3–7.8% ஆகச் சுருங்கியது. விலைகள் நிலையாக இருந்தால் குடும்பங்களும் நிறுவனங்களும் திட்டமிட முடியும்.
ஆழமான விளைவு: நங்கூரமிட்ட எதிர்பார்ப்புகள். இலக்கு தொடங்கியதிலிருந்து பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகள் மேலும் நங்கூரமிடப்பட்டுள்ளன என்று RBI கூறுகிறது. இதுவே உண்மையான பலன். பணவீக்கம் 4%-ஐச் சுற்றியே இருக்கும் என்று மக்கள் நம்பினால், சம்பளங்களிலும் ஒப்பந்தங்களிலும் பெரிய விலை உயர்வுகளைச் சேர்க்காததால், ஒரு அதிர்ச்சி பரவாமல் மறைந்துவிடும்.
வளர்ச்சி பாதிக்கப்பட்டதா? பணவீக்கத்தை எதிர்த்துப் போராடுவது வளர்ச்சியைப் பாதிக்கும் என்பது பொதுவான அச்சம். RBI-யின் ஒப்பீட்டில், COVID இரண்டு ஆண்டுகளை (2020-21, 2021-22) தவிர்த்துப் பார்த்தால், இலக்கு இருந்த பத்தாண்டில் வளர்ச்சி 7.0%; அதற்கு முந்தைய பத்தாண்டில் 6.8%. எனவே இலக்கு வளர்ச்சியைத் தடுத்ததற்கு தெளிவான அறிகுறி இல்லை, இருப்பினும் வளர்ச்சி வேறு பல காரணிகளையும் சார்ந்தது.
இது சரியான பதிவு அல்ல. 2020-21 மற்றும் 2022-23-இல் ஆண்டு பணவீக்கம் 6%-க்கு மேல் இருந்தது. 38 காலாண்டுகளில் 11-இல் அது 6%-ஐத் தாண்டியது; 2 காலாண்டுகளில் 2%-க்குக் கீழே சென்றது. சராசரி தொடர்ந்து மூன்று காலாண்டுகள் வரம்புக்கு வெளியே இருந்தால், RBI ஏன் என்பதை விளக்கி அரசுக்கு கடிதம் எழுத வேண்டும் (பார்க்க Effects of inflation and how it is controlled).
யார் லாபம் அடைகிறார்கள், செலவை யார் தாங்குகிறார்கள்?
- லாபம் அடைபவர்கள்: ஏழைகளும், நிலையான வருமானம் பெறுபவர்களும். இவர்களின் வாங்கும் சக்தி பாதுகாக்கப்படுகிறது. சேமிப்பாளர்களும் லாபம் அடைகிறார்கள், ஏனெனில் அவர்களின் உண்மையான வட்டி விகிதம் எதிர்மறையாக மாறும் வாய்ப்பு குறைவு. பணவீக்கம் குறைவாகவே இருக்கும் என்று நம்பிக்கை ஏற்பட்டால், நீண்டகால கடன் மலிவாகும். அதன் மூலம் பொருளாதாரம் முழுவதும் பயன் பெறுகிறது.
- செலவை தாங்கக்கூடியவர்கள்: ஓர் அதிர்ச்சியை எதிர்கொள்ள வட்டி விகிதங்கள் உயர வேண்டியிருக்கும்போது கடன் வாங்குபவர்களும் நிறுவனங்களும் பாதிக்கப்படலாம். உணவுப் பணவீக்கத்தை கட்டுப்படுத்த ஏற்றுமதி தடைகளும் சேமிப்பு வரம்புகளும் விதிக்கப்பட்டால், விவசாயிகள் பெறும் விலைகள் குறையலாம்.
கூட்டாட்சி மற்றும் நிதி அம்சம் குறித்த தாக்கம். பணவீக்கத்தை 4% அளவில் வைத்திருப்பது RBI-யால் மட்டும் முடியாது. உணவு, எரிபொருள் வரிகள், விநியோகச் சங்கிலிகள் மற்றும் நிதிப் பற்றாக்குறையின் அளவு ஆகியவை ஒன்றிய அரசு மற்றும் மாநில அரசுகளின் கையில் உள்ளன. எனவே இந்த கட்டமைப்பு, நிதிப் பற்றாக்குறையை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கவும் விநியோகத் தடைகளை சரிசெய்யவும் அரசுகளை மறைமுகமாக வலியுறுத்துகிறது. இல்லையெனில், RBI அதிக வட்டி விகிதங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.
Mains lens: மூன்று நேரடி விவாதங்கள்
1. RBI, headline பணவீக்கத்தை இலக்காக கொள்ள வேண்டுமா அல்லது core பணவீக்கத்தை இலக்காக கொள்ள வேண்டுமா? இந்தியா headline CPI-ஐ இலக்காக கொண்டுள்ளது. இதில் உணவும் எரிபொருளும் அடங்கும். இது தவறு என்று ஒரு தரப்பு வாதிடுகிறது. பருவமழையால் உணவு விலைகள் உயர்கின்றன. வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தினால் வெங்காயம் அதிகமாக விளையாது. எனவே ஒரு அதிர்ச்சியை சமாளிக்க RBI முழுப் பொருளாதாரத்தையும் மெதுவாக்க நேரிடலாம். core பணவீக்கத்தை இலக்காக கொண்டால், இத்தகைய அதிர்ச்சிகளை கண்டுகொள்ளாமல் கடந்து செல்ல முடியும்.
மற்றொரு தரப்பு, சாதாரண இந்தியர்கள் உண்மையில் வாங்குவது உணவுதான் என்று வாதிடுகிறது. தொடர்ந்து நீடிக்கும் உணவுப் பணவீக்கம் எதிர்பார்ப்புகளையும் ஊதியங்களையும் பாதித்து, பின்னர் அனைத்து பொருட்களுக்கும் பரவுகிறது. உணவை புறக்கணித்தால், அந்த இலக்கு மக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து விலகியதாகத் தோன்றும். RBI ஆண்டறிக்கையும் இந்தத் தேர்வை கட்டமைப்பு மறுஆய்வின் கேள்விகளில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகிறது. சமநிலையான பதில்: நம்பகத்தன்மைக்காக headline-ஐ நங்கூரமாக வைத்திருக்கலாம். ஆனால், நெகிழ்வான வரம்பு ஏற்கனவே அனுமதிப்பது போல, குறுகிய மற்றும் தெளிவான விநியோக அதிர்ச்சிகளை RBI கண்டுகொள்ளாமல் கடந்து செல்ல அனுமதிக்க வேண்டும்.
2. 4% என்பது சரியான எண்ணா? வளர்ந்துவரும், வேகமாக வளரும் பொருளாதாரம் சற்று அதிக பணவீக்கத்தைத் தாங்க முடியும் என்றும், கடுமையான 4% வட்டி விகிதங்களை மிக அதிகமாக வைத்திருந்து வளர்ச்சியையும் வேலைவாய்ப்பையும் பாதிக்கலாம் என்றும் சிலர் வாதிடுகின்றனர். 4% ஏழைகளைப் பாதுகாக்கிறது, சேமிப்பை ஈர்ப்பதாக வைத்திருக்கிறது, 2016 முதல் பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகளைக் குறைக்க உதவியுள்ளது என்று மற்றவர்கள் வாதிடுகின்றனர். 2–6% வரம்புடன் 4% இலக்கை 31 மார்ச் 2031 வரை மூன்றாவது காலத்திற்கும் அரசு தக்கவைத்துள்ளது. இது நிலைத்தன்மைக்கு ஆதரவான கொள்கை தேர்வைக் காட்டுகிறது.
3. monetary policy மட்டும் இந்திய inflation-ஐ கட்டுப்படுத்த முடியுமா? இந்தியாவின் inflation-இல் பெரும் பகுதி உணவு மற்றும் supply shocks-ஆல் ஏற்படுகிறது. அதனால் பல பொருளாதார வல்லுநர்கள், RBI-யின் கருவிகளோடு அரசின் நடவடிக்கைகளும் சேர வேண்டும் என்று வாதிடுகின்றனர். அவை: storage மற்றும் cold chain, buffer stock, சரியான நேரத்தில் இறக்குமதி, export கட்டுப்பாடுகள், சிறந்த விவசாய market, மற்றும் எரிபொருள் வரிவிதிப்பு.
CPI-யை 2024-க்கு rebase செய்ததில், உணவு மற்றும் பானங்களின் எடை 45.86%-இலிருந்து 40.10% ஆகக் குறைக்கப்பட்டது. இது சேவைகள் அதிக முக்கியத்துவம் பெறும் மாறிவரும் பொருளாதாரத்தை பிரதிபலிக்கிறது. அதனால் inflation பற்றிய கதையும் மெல்ல மாறி வருகிறது.
Mains lens: inflation பற்றி ஒரு answer எழுதுதல்
ஒரு சாதாரண கேள்வி: "இந்தியாவில் inflation என்பது monetary பிரச்சனையை போலவே supply-side பிரச்சனையும் ஆகும்." விமர்சன ரீதியாக ஆராய்க. (250 சொற்கள்)
அறிமுகம் (2–3 வரிகள்): inflation என்பது பொதுவிலை மட்டத்தின் தொடர்ச்சியான உயர்வு என வரையறுக்கவும். இந்தியாவின் கட்டமைப்பை குறிப்பிடவும்: RBI Act-இன் Section 45ZA-இன் கீழ் 2–6% வரம்புடன் கூடிய 4% CPI இலக்கு. இது இப்போது 31 மார்ச் 2031 வரை தொடர்கிறது.
உடல் பகுதி:
- Monetary மற்றும் demand பக்கம்: credit வளர்ச்சி, நிதிப் பற்றாக்குறை மற்றும் அதிக liquidity ஆகியவற்றால் ஏற்படும் demand-pull. MPC-யின் repo rate முக்கிய கருவி. எதிர்பார்ப்புகளை நிலைப்படுத்துதல்.
- Supply பக்கம்: உணவு shocks (CPI-யில் உணவு மற்றும் பானங்கள் இன்னும் சுமார் 40%), எரிபொருள் மற்றும் இறக்குமதி inflation, storage மற்றும் supply-chain இடைவெளிகள், விவசாயத்தில் கட்டமைப்புத் தடைகள்.
- இரண்டும் ஏன் முக்கியம்: வட்டி விகிதங்களால் பருவமழை shock-ஐ சரி செய்ய முடியாது. ஆனால் தொடர்ச்சியான உணவு inflation எதிர்பார்ப்புகளையும் ஊதியங்களையும் பாதிக்கும். அதனால் RBI-யும் அதை புறக்கணிக்க முடியாது.
- எதிர்கால வழி: monetary மற்றும் நிதிக் கொள்கைகளின் ஒருங்கிணைப்பு. cold chain, buffer stock, சந்தை சீர்திருத்தம். குறுகிய supply shocks-ஐ நெகிழ்வாகப் பார்த்தல் (look-through).
கூடுதல் மதிப்பு: 2026 CPI rebasing பற்றி ஒரு வரி (base 2024=100, உணவின் எடை குறைவு). headline vs core விவாதம் பற்றி ஒரு வரி.
முடிவுரை (2 வரிகள்): இந்தியாவின் inflation-க்கு இரு கைகள் கொண்ட அணுகுமுறை தேவை. தேவை மற்றும் எதிர்பார்ப்புகளில் நம்பகமான மத்திய வங்கி ஒன்று, supply பக்கத்தில் சீர்திருத்தம் செய்யும் அரசு ஒன்று.
Useful keywords: flexible inflation targeting, tolerance band, anchoring expectations, supply shocks, imported inflation, structural bottlenecks, look-through, policy coordination.
Mains பயிற்சி: எட்டு கேள்விகள், எட்டு கோணங்கள்
இவை நாங்கள் எழுதிய practice கேள்விகள், பழைய தேர்வுத் தாள்கள் அல்ல. ஒவ்வொரு தேர்விலிருந்தும் வந்த பழைய கேள்விகள் இந்த module-இன் PYQ panel-இல் உள்ளன. ஒவ்வொரு கேள்வியும் வேறு கோணத்தை சோதிக்கிறது. அதனால் இந்த அத்தியாயத்தில் தேர்வாளர் கேட்கக்கூடியவற்றை இவை ஒன்றாக உள்ளடக்குகின்றன.
| Angle | Question | Key points to cover |
|---|---|---|
| Why (origin) | இந்தியா multiple indicator approach-இலிருந்து flexible inflation targeting-க்கு ஏன் மாறியது? | பழைய முறைக்கு தெளிவான nominal anchor இல்லை. 2006-16-இல் பணவீக்கம் சராசரியாக 8.1% ஆக இருந்தது என்பதை விளக்குங்கள். பின்னர் 2014 Patel Committee, 2015 அரசுடனான ஒப்பந்தம், 2016 சட்டம் ஆகியவற்றை வரிசையாகக் கூறுங்கள். |
| Evaluate (results) | இந்தியாவில் inflation targeting வெற்றி பெற்றதா? சான்றுகளுடன் மதிப்பிடுங்கள். | Targeting-இன் கீழ் சராசரி பணவீக்கம் 4.6%, அதற்கு முன் 8.1%. குறுகிய வரம்பு மற்றும் நிலையான எதிர்பார்ப்புகளைக் குறிப்பிடுங்கள். பின்னர் 2020-21, 2022-23-இல் ஏற்பட்ட மீறல்களை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். |
| Cause (supply vs demand) | "இந்தியாவில் பணவீக்கம் பணவியல் பிரச்சினை போலவே supply-side பிரச்சினையும் ஆகும்." விமர்சன ரீதியாக ஆராயுங்கள். | உணவின் எடை சுமார் 40%, பருவமழை மற்றும் எரிபொருள் அதிர்ச்சிகளைப் பயன்படுத்துங்கள். பின்னர் credit மற்றும் பற்றாக்குறைகளால் ஏற்படும் demand-pull-ஐ சேர்த்து, இரு வழி அணுகுமுறையை வாதிடுங்கள். |
| Design (target choice) | RBI headline பணவீக்கத்தையா core பணவீக்கத்தையா இலக்காக்க வேண்டுமா? | ஏழைகள் வாங்குவது உணவு என்பதால் அது எதிர்பார்ப்புகளை வடிவமைக்கிறது என்று வாதிடுங்கள். பின்னர் 48 இலக்கு நாடுகளில் 47 நாடுகள் headline பணவீக்கத்தைப் பயன்படுத்தி குறுகிய அதிர்ச்சிகளைப் புறக்கணிக்கின்றன என்பதைக் குறிப்பிடுங்கள். |
| Trade-off (growth) | 4% இலக்கு வளரும் பொருளாதாரத்தில் வளர்ச்சியையும் வேலைவாய்ப்பையும் பாதிக்கிறதா? | Phillips curve கருத்தில் தொடங்குங்கள். COVID தவிர்த்து, targeting-க்கு முன் 7.0%, பின் 6.8% வளர்ச்சியை ஒப்பிடுங்கள். நம்பகத்தன்மை நீண்ட கால வட்டி விகிதங்களைக் குறைக்கிறது என்று வாதிடுங்கள், உண்மை வட்டி விகிதங்கள் அதிகமாகத் தெரிந்தாலும். |
| Equity (who pays) | "பணவீக்கம் மிகக் கொடூரமான வரி." சமூகத்தின் வெவ்வேறு பிரிவுகளைக் குறிப்பிட்டு விளக்குங்கள். | நிலையான வருமானம் உள்ளவர்கள், ஓய்வூதியதாரர்கள், முறைசாரா தொழிலாளர்கள் எவ்வாறு பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று காட்டுங்கள். பின்னர் கடன் வாங்குபவர்களையும் சேமிப்பவர்களையும் ஒப்பிட்டு, indexation-இல் உள்ள இடைவெளிகளைச் சுட்டிக்காட்டுங்கள். |
| Institutions (governance) | Monetary Policy Committee இந்தியாவில் பணவியல் கொள்கை உருவாக்கத்தை எப்படி மாற்றியது? | ஆளுநர் தனியாக முடிவெடுப்பதிலிருந்து ஆறு உறுப்பினர் குழுவுக்கு மாறியதை விளக்குங்கள். பின்னர் வெளியிடப்பட்ட வாக்குகள், minutes மற்றும் இலக்கைத் தவறவிட்டதற்கான கடிதம் பொறுப்புணர்வை எவ்வாறு உருவாக்குகின்றன என்பதைக் காட்டுங்கள். |
| Way forward | வட்டி விகிதங்களுக்கு அப்பால், இந்தியாவில் உணவுப் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த நடவடிக்கைகளைப் பரிந்துரைக்கவும். | முதலில் சேமிப்பு, cold chain, buffer stock ஆகியவற்றைப் பரிந்துரையுங்கள். பின்னர் சந்தை சீர்திருத்தம், சரியான வர்த்தகக் கொள்கை, நிதிக் கொள்கைக்கும் பணவியல் கொள்கைக்கும் இடையிலான ஒருங்கிணைப்பைச் சேருங்கள். |
இந்த அட்டவணையை எப்படிப் பயன்படுத்துவது: ஒவ்வொரு வாரமும் ஏதேனும் இரண்டு கேள்விகளைத் தேர்ந்தெடுங்கள்; ஒவ்வொன்றுக்கும் 15 நிமிடங்களில் எழுதுங்கள். ஒவ்வொரு பதிலும் என்ன (ஒரு வரி விளக்கம்), ஏன் (முந்தைய பிரிவிலிருந்து தோற்றம்), விளைவுகள் மற்றும் முன்னேற்றத்திற்கான வழி ஆகியவற்றை உள்ளடக்க வேண்டும்.
Quick revision
- பணவீக்கம் (Inflation) என்பது பொதுவான விலை மட்டம் தொடர்ந்து உயர்வதாகும்; அதனால் ஒரு ரூபாய்க்கு முன்பை விடக் குறைவாகவே பொருட்கள் கிடைக்கும்.
- பணவாட்டம் (Deflation) என்றால் விலைகள் உண்மையில் குறைவதாகும்; வீழ்ச்சிப் பணவீக்கம் (disinflation) என்பது பணவீக்கம் குறைகிறது, ஆனால் பூஜ்ஜியத்திற்கு மேலேயே இருக்கும்.
- CPI என்பதை MoSPI, கிராமப்புற, நகர்ப்புற மற்றும் ஒருங்கிணைந்த இந்தியாவுக்குத் தொகுக்கிறது; அதன் அடிப்படை ஆண்டு 2012=100-இலிருந்து 2024=100 ஆக மாறியது; முதல் புதிய அடிப்படை வெளியீடு 12 பிப்ரவரி 2026 அன்று வெளியானது.
- புதிய CPI-யில் உணவு மற்றும் பானங்களின் எடை 40.10% ஆகும்; இது 45.86%-இலிருந்து குறைந்துள்ளது, ஏனெனில் குடும்பங்கள் இப்போது தங்கள் பட்ஜெட்டில் உணவுக்குக் குறைவாகச் செலவிடுகின்றன.
- WPI-ஐ DPIIT-இல் உள்ள பொருளாதார ஆலோசகர் அலுவலகம் அடிப்படை ஆண்டு 2022-23-இல் தொகுக்கிறது; அது பொருட்களை மட்டுமே உள்ளடக்குகிறது, எனவே புதிய உற்பத்தியாளர் விலைக் குறியீடு (PPI) சேவைகளையும் சேர்க்கிறது.
- பணவீக்கம் தேவை-உந்து (demand-pull) காரணமாக வரலாம் (குறைந்த பொருட்களுக்குப் பின் அதிக பணம் ஓடுவது) அல்லது செலவு-உந்து (cost-push) காரணமாக வரலாம் (விலை உயர்ந்த எரிபொருள், பலவீனமான பருவமழை, உயர்ந்த ஊதியங்கள் அல்லது சரியும் ரூபாய்).
- அது தொடங்கியதும், எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் ஊதிய-விலை சுழல் வழியாக அது தன்னைத்தானே வளர்த்துக்கொள்ளலாம்; வழங்கலில் உள்ள கட்டமைப்புத் தடைகள் அதை உயர்வாகவே வைத்திருக்கின்றன.
- வேகத்தின் அடிப்படையில், பணவீக்கம் ஊர்ந்து செல்லும், நடக்கும், பாயும் அல்லது மிகை என அழைக்கப்படுகிறது; தேக்கப் பணவீக்கம் (stagflation) என்பது மெதுவான வளர்ச்சியும் அதிக பணவீக்கமும் சேர்ந்த மோசமான கலவையாகும்.
- RBI சட்டத்தின் பிரிவு 45ZA-இன் கீழ், மத்திய அரசு ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது; தற்போது அது 4% CPI ஆகும், வரம்பு 2–6%.
- 25 மார்ச் 2026 அன்று, அந்த இலக்கு 1 ஏப்ரல் 2026 முதல் 31 மார்ச் 2031 வரை தக்கவைக்கப்பட்டது.
- சராசரி பணவீக்கம் மூன்று தொடர் காலாண்டுகளுக்கு 6%-க்கு மேல் அல்லது 2%-க்குக் கீழ் இருந்தால் RBI தோல்வியடைந்ததாகக் கருதப்படும்.
- பணவியல் கொள்கைக் குழுவில் (Monetary Policy Committee) ஆறு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்: ஆளுநர் உட்பட RBI-யிலிருந்து மூவரும், மத்திய அரசால் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்படும், மறு நியமனம் இல்லாத மூவரும்.
பொதுவான குழப்பங்களும் தேர்வுப் பொறிகளும்:
- இலக்கை RBI மட்டும் அல்ல, RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து மத்திய அரசே நிர்ணயிக்கிறது.
- இலக்கு CPI தலைப்பு (headline) குறியீட்டின் மீதானது; WPI மீதும் அல்ல, core பணவீக்கத்தின் மீதும் அல்ல.
- மூன்று காலாண்டுகளுக்கு 2%-க்குக் கீழே விழுவதும் தோல்விதான்.
- "பணவீக்கம் குறைந்தது" என்பது பொதுவாக வீழ்ச்சிப் பணவீக்கத்தை (disinflation) குறிக்கும், விலைகள் வீழ்ச்சியடைவதை அல்ல.
- CPI-யை MoSPI வெளியிடுகிறது; WPI-யை DPIIT (வர்த்தக மற்றும் தொழில் துறை) வெளியிடுகிறது. இவற்றை மாற்றிக் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம்.
- புதிய CPI-யின் அடிப்படை ஆண்டு 2024; புதிய WPI-யின் அடிப்படை ஆண்டு 2022-23.