TNPSC Group 1 · Module 2 · Mains depth · 15 min
சமணமும் ஆஜீவகர்களும் மற்ற பிரிவுகளும்
What TNPSC Group 1 asks from this chapter
Syllabus lines this chapter covers:
- Part A: General Studies · இந்திய வரலாறும் பண்பாடும், இந்திய தேசிய இயக்கமும்.
TNPSC Group 1 questions from this module are being sorted into our bank.
Read at full depth: basics, the standard layer and the Mains analysis.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குங்கள்: அந்தக் காலத்தின் பிற பதில்கள்
பௌத்தம் குறித்த அத்தியாயத்தில் கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டின் கேள்விகளுக்குப் புத்தர் எப்படிப் பதிலளித்தார் என்று பார்த்தோம். ஆனால் நெரிசலான அரங்கில் அவர் ஒரு குரல்தான். அவருக்கு முன்பிருந்த 62 கோட்பாடு சார்ந்த கருத்துகள் பற்றி பாலி நூல்கள் பேசுகின்றன; 363 பிரிவுகள் பற்றி சமண நூல்கள் பேசுகின்றன.
புத்தருக்கு முந்தைய இந்த மரபுகளில் ஒன்றை அவர் காலத்தில் வர்தமான மகாவீரர் வழிநடத்தினார். அதன் பின்பற்றாளர்கள் அதை ஜினரின் வழி என்றனர்; 'ஜினர்' என்றால் உணர்ச்சிகளை வென்றவர் என்று பொருள். அதுவே சமணம் ஆனது. பௌத்தத்தைப் போலவே, இது வேத சடங்குகளையும் சாதியையும் நிராகரித்தது. ஆனால் அது மிகக் கடுமையான துறவு மற்றும் அகிம்சை பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தது.
மற்ற ஆசிரியர்கள் மிக வேறுபட்ட பதில்களைத் தந்தனர். சிலர் எல்லாம் விதியால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்றனர்; சிலர் மரணத்திற்குப் பிறகு எதுவும் நிலைக்காது என்றனர்; சிலர் எதையும் உறுதியாக அறிய முடியாது என்றனர். இந்தக் குரல்களை அறிவது, பௌத்தமும் சமணமும் எவ்வாறு தனித்துவம் பெற்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உதவும்.
இதை ஏன் படிக்க வேண்டும்? சமணம் இந்தியாவின் அகிம்சை, சைவ உணவுமுறை, வணிக நெறிமுறைகள் மற்றும் பிராந்திய இலக்கியம் பற்றிய கருத்துகளை வடிவமைத்தது; இன்றும் அது வளர்ந்து வருகிறது. தேர்வுகளில் தீர்த்தங்கரர்கள், விரதங்கள், சங்கங்கள் மற்றும் பிரிவுகள் பற்றிக் கேட்கப்படும். முதன்மைத் தேர்வில் பௌத்தத்துடன் ஒப்பிடச் சொல்லியும் கேட்கலாம்.
சமணம் ஒரு பார்வையில்
| தலைப்பு | முக்கிய தகவல்கள் |
|---|---|
| ஆசிரியர்கள் | 24 தீர்த்தங்கரர்கள்; பார்சுவநாதர் (23-ஆம்), மகாவீரர் (24-ஆம்) |
| மகாவீரர் | கி.மு. 540-468; ஞாத்ரிக குலம்; வைசாலிக்கு அருகில் பிறந்தார்; பாவாவில் மறைந்தார் |
| ஐந்து விரதங்கள் | அகிம்சை, திருடாமை, பொய் சொல்லாமை, உடைமைத் துறப்பு, பிரம்மச்சரியம் |
| மூன்று ரத்தினங்கள் | சரியான நம்பிக்கை, சரியான அறிவு, சரியான நடத்தை |
| இலக்கு | மோட்சம்: கர்மத்திலிருந்து ஆன்மாவை விடுவித்தல் |
| நியதி நூல்கள் | 14 பூர்வங்கள்; 12 அங்கங்கள்; அர்த்தமாகதி |
| சங்கங்கள் | பாடலிபுத்திரம் (ஸ்தூலபத்திரர்); வல்லபி (தேவர்தி க்ஷமாசிரமணர்) |
| பிரிவுகள் | திகம்பரர் (ஆடையற்றவர்) மற்றும் சுவேதாம்பரர் (வெள்ளாடை அணிந்தவர்) |
நினைவில் வைக்க ஒரு விதி. பௌத்தம் நடுநிலை நிலைப்பாட்டை எடுக்கும் இடங்களில், சமணம் பொதுவாக கடுமையான நிலைப்பாட்டை எடுக்கும். துறவு, சிக்கனம், அகிம்சை ஆகியவை சமணத்தில் இன்னும் தீவிரமாக வலியுறுத்தப்படுகின்றன. இந்த ஒரு கருத்து பல ஒப்பீட்டுக் கேள்விகளுக்கு விடை தரும்.
Parsvanatha and Mahavira
இருபத்து நான்கு துறை-உருவாக்குநர்கள். சமண மரபின்படி, இருபத்து நான்கு தீர்த்தங்கரர்கள், அதாவது பிறவிப் பெருநதியைக் கடக்க வழி (துறை) அமைத்தவர்கள், இச்சமயத்தை நிறுவியும் புதுப்பித்தும் வந்தனர். பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் இருபத்து நான்கு பேர் அதைப் புதுப்பிக்கப் பிறக்கின்றனர். முதல் இருபத்திரண்டு பேரின் வரலாற்றுத்தன்மை ஐயத்திற்குரியது; ஆனால் கடைசி இருவர் பௌத்த நூல்களாலும் உறுதிசெய்யப்படுகின்றனர்.
பார்சுவநாதர். இருபத்து மூன்றாவது தீர்த்தங்கரரான பார்சுவநாதர், வாரணாசி மன்னர் அசுவசேனருக்கும் அரசி வாமாவுக்கும் மகனாகப் பிறந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. முப்பது வயதில் அரியணையைத் துறந்து துறவியானார்; 84 நாட்கள் தவத்திற்குப் பின் ஞானம் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. அவர் மகாவீரருக்கு வெகு காலத்திற்கு முன், கி.மு. எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்திருக்கலாம் என வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
மகாவீரருக்கு முன்பிருந்த சமயம். பார்சுவநாதருக்கு ஏராளமான பின்பற்றுநர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் வெள்ளாடை அணிந்தனர். எனவே மகாவீரருக்கு முன்பே சமண நம்பிக்கையின் ஒரு வடிவம் இருந்தது. இதனால் சமணத்தின் வரலாறு பௌத்தத்தை விடத் தொன்மையானது என்று கூறப்படுகிறது; மகாவீரர் நிறுவனர் என்பதைவிட சீர்திருத்தவாதியாக பார்க்கப்படுகிறார்.
மகாவீரரின் பிறப்பு. இருபத்து நான்காவது தீர்த்தங்கரரான வர்த்தமானர், பீகாரில் வைசாலியின் புறநகர்ப் பகுதியான குந்தக்கிராமத்தில் கி.மு. 540 அளவில் பிறந்தார். அவரது தந்தை சித்தார்த்தர் வஜ்ஜி கூட்டமைப்பின் அங்கமான ஞாத்ரிக குலத்தின் தலைவராக இருந்தார்; தாய் திரிசலை ஒரு லிச்சவி இளவரசி. அவர் கல்வி கற்று, யசோதையை மணந்து, ஒரு மகளைப் பெற்றார்.
துறவு. முப்பது வயதில் வர்த்தமானர் வீட்டை விட்டு வெளியேறி ஒரு துறவியானார். முதலில் ஒரே ஒரு ஆடையை அணிந்தார், ஆனால் பதின்மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு அதையும் துறந்து நிர்வாண துறவியாக அலைந்தார். பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடுமையான தவ வாழ்க்கையை மேற்கொண்டார்.
உயர் ஞானம். துறவு வாழ்க்கையின் பதின்மூன்றாம் ஆண்டில், நாற்பத்திரண்டு வயதில், கேவலம் எனப்படும் உயர் ஞானத்தை அடைந்தார். அன்று முதல் அவர் மகாவீரர், அதாவது 'பெரிய வீரர்' என்றும், ஜினர், அதாவது 'வெற்றி கொண்டவர்' என்றும் அழைக்கப்பட்டார். பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டவர் என்ற பொருளில் நிர்கிரந்தர் என்றும் போற்றப்பட்டார்; ஆரம்பகாலப் பிரிவும் அந்தப் பெயராலேயே அறியப்பட்டது.
முப்பது ஆண்டுகள் போதனை. அடுத்த முப்பது ஆண்டுகள் ஓர் இடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்துக்குச் சென்று போதித்தார். கோசலம், மகதம் மற்றும் அதற்கு கிழக்கே உள்ள பகுதிகளில் பிரச்சாரம் செய்தார்; பெரும்பாலான காலம் வைசாலி, ராஜகிருகம் ஆகிய இடங்களில் கழித்தார். ஆண்டுக்கு எட்டு மாதங்கள் நடந்தார்; மழைக்கால நான்கு மாதங்களை ஓர் ஊரில் தங்கிக் கழித்தார். பிம்பிசாரர், அஜாதசத்ரு ஆகியோரின் அரசவைகளுக்கு அடிக்கடி சென்றார்; மக்கள் பேசிய அர்த்தமாகதி மொழியில் போதித்தார்.

மரணம். மகாவீரர் எழுபத்திரண்டு வயதில், பாவாவில், சுமார் கி.மு. 468-இல் மறைந்தார். பௌத்த நூல்களும் அவரை அறிந்திருக்கின்றன; அவரை ஞாதிரர்களின் மகனான நாதபுத்தர் என்று அழைக்கின்றன. மகாவீரரும் புத்தரும் ஒரே பகுதியில் ஒரே காலத்தில் பணியாற்றிய சம காலத்தவர்கள்.
What Mahavira taught
ஐந்து சபதங்கள். ஜைன ஒழுக்கத்தின் அடிப்படை ஐந்து சபதங்கள்: அகிம்சை (ahimsa), திருடாமை, பொய் சொல்லாமை, பற்றின்மை (aparigraha), பிரம்மச்சரியம் (brahmacharya). பார்சுவநாதர் முதல் நான்கை போதித்திருந்தார். மகாவீரர் பிரம்மச்சரியத்தைச் சேர்த்தார், இது தேர்வுகளில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் முக்கியக் குறிப்பு.
ஆன்மாவும் பொருளும். பிரபஞ்சம் இரண்டு அடிப்படைப் பொருட்களால் ஆனது என்று மகாவீரர் போதித்தார்: ஜீவன் (உயிருள்ள ஆன்மாக்கள்) மற்றும் அஜீவன் (உயிரற்ற பொருள்). அஜீவனில் இடம், இயக்கம், ஓய்வு, காலம் மற்றும் பொருள் அடங்கும். பிரபஞ்சம் எந்த உயர்ந்த படைப்பாளியாலும் படைக்கப்படவில்லை; அது சரிவு, முன்னேற்றம் என்ற நிரந்தர விதியின்படி, சுழற்சி முறையில் இயங்குகிறது.
எல்லாவற்றுக்கும் ஆன்மா உண்டு. ஜைனர்களைப் பொறுத்தவரை, மனிதர்கள், விலங்குகள், தாவரங்கள் மட்டுமல்ல, மண், நெருப்பு, நீர் கூட ஆன்மா கொண்டவை; அவை வலியை உணரக்கூடியவை. இதனால்தான் ஜைன அகிம்சை மிகக் கடுமையாக உள்ளது. கண்ணுக்குத் தெரியாத உயிரையும் துன்புறுத்தினால் கர்மம் ஆன்மாவைப் பிணைக்கும்.
கர்மம் செயல்படும் விதம். ஆன்மா இயல்பாகவே ஒளியும், தூய்மையும், உணர்வும் கொண்டது. ஒவ்வொரு செயலும் ஆன்மாவில் ஒட்டிக்கொண்டு அதை எடைபோடும் நுண்ணிய கர்மப் பொருளை ஈர்க்கிறது; இதனால் மறுபிறப்பு ஏற்படுகிறது. புதிய கர்மம் நுழையாமல் தடுத்து, ஏற்கனவே உள்ளதை எரித்து அழிப்பதன் மூலம் மோட்சம் கிடைக்கிறது.
மூன்று இரத்தினங்கள் (Three Jewels). மோட்சத்திற்கான வழி triratna ஆகும். அதாவது சரியான நம்பிக்கை, சரியான அறிவு, சரியான நடத்தை என்ற மூன்று இரத்தினங்கள். இவற்றை பௌத்தத்தின் நான்கு ஆரிய உண்மைகளுடன் குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. மூன்று இரத்தினங்கள் சமண மதத்தைச் சேர்ந்தவை; நான்கு உண்மைகளும் எட்டு வழிகளும் பௌத்தத்தைச் சேர்ந்தவை.
கடுமையான துறவு. புத்தரின் நடு வழியைப் போல் அல்லாமல், மகாவீரர் கர்மத்தை எரித்து நீக்க கடுமையான துறவு, தவம் மற்றும் உண்ணாவிரதம் ஆகியவற்றை வலியுறுத்தினார். முழுமையான வீடுபேற்றிற்கு துறவு வாழ்க்கை அவசியம் என்று சமணம் கருதியது. இல்லறத்தார் முன்னேறலாம், ஆனால் எல்லாவற்றையும் துறக்காமல் இறுதி விடுதலையை அடைய முடியாது.
துறவிகளுக்கான விதிகள். ஒரு துறவி அனைத்து உடைமைகளையும் துறக்க வேண்டும். தன் தலை முடியை தன் கையாலேயே பிடுங்க வேண்டும். பகலில் மட்டுமே நடக்கலாம். எந்த உயிரையும் கொல்லாமலும் காயப்படுத்தாமலும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். புலன்களால் அசைக்கப்படாமல் தன்னைப் பயிற்றுவிக்க வேண்டும்.
இல்லறத்தாருக்கான விதிகள். இல்லறத்தார் ஐந்து விரதங்களை மென்மையான வடிவில் கடைப்பிடித்தனர். தேவையில் உள்ளவர்களுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் சமைத்த உணவு வழங்க அறிவுறுத்தப்பட்டனர். உழுதல் செடிகளையும் பூச்சிகளையும் அழிக்கும் என்பதால் விவசாயத்தில் ஈடுபடக் கூடாது என்றும் அறிவுறுத்தப்பட்டனர்.
பழைய முறையை நிராகரித்தல். புத்தரைப் போலவே, மகாவீரரும் வேதங்களின் அதிகாரத்தை நிராகரித்தார். வேத சடங்குகளை எதிர்த்தார்; பிராமணர்களின் மேன்மையை கேள்விக்குள்ளாக்கினார். ஒருவர் தன் விதியை தானே உருவாக்குபவர் என்று கருதினார். யாகத்தால் அல்ல, தூய்மை, நல்லொழுக்கம் மற்றும் துறவால்தான் மோட்சம் கிடைக்கும் என்றார்.
நியதிகள், பேரவைகள், பிரிவுகள் மற்றும் பரவல்
முதல் ஆசிரியர்கள். மகாவீரருக்கு பதினொரு தலைமை சீடர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் கணதரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவருக்குப் பின் உயிர்வாழ்ந்து சங்கத்தின் முதல் தலைவரான (தேரா) ஆர்ய சுதர்மா மட்டுமே. பிற்கால நந்தர்கள் காலத்தில் சங்கத்தை சம்புதவிஜயர் மற்றும் பத்ரபாகு வழிநடத்தினர். பத்ரபாகு சந்திரகுப்த மௌரியரின் சமகாலத்தவர்.
பதினான்கு பூர்வங்கள். மரபுப்படி, மகாவீரரின் அசல் போதனைகள் பூர்வங்கள் எனப்படும் பதினான்கு பழைய நூல்களில் இருந்தன. வேதங்களையும் ஆரம்பகால பௌத்த நூல்களையும் போலவே, அவை வாய்மொழியாகக் கடத்தப்பட்டன. காலப்போக்கில் நினைவாற்றலும் கருத்து வேறுபாடுகளும் அவற்றிற்கு அச்சுறுத்தலாக மாறின.
பெரும் பஞ்சம். சந்திரகுப்த மௌரியரின் ஆட்சி முடிவில், சுமார் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீடித்த கொடிய பஞ்சம் தென் பீகாரைத் தாக்கியது. பத்ரபாகு தன் சீடர்களை தென்திசையில் கர்நாடகத்தில் உள்ள சிரவணபெலகொலாவிற்கு அழைத்துச் சென்றார். மற்றவர்கள் ஸ்தூலபத்திரர் தலைமையில் மகதத்தில் தங்கினர்.
முதல் சங்கம். அங்கேயே தங்கியிருந்தவர்கள் கி.மு. 300 அளவில் பாடலிபுத்திரத்தில் ஒரு சபையைக் கூட்டினர். ஸ்துலபத்திரர் தலைமையில், புனித போதனைகள் பன்னிரண்டு அங்கங்களாக அல்லது பகுதிகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டன. ஸ்வேதாம்பரர்கள் இவற்றை ஏற்றுக்கொண்டனர்; ஆனால் திகம்பரர்கள் மறுத்தனர். பழைய நூல்கள் அனைத்தும் தொலைந்துவிட்டன என்பது அவர்களின் கருத்து.
பிளவு. இடம்பெயர்ந்தவர்களுக்கும் அங்கேயே தங்கியவர்களுக்கும் இடையே இடைவெளி உருவானது. தங்கியிருந்தவர்கள் வெள்ளை ஆடை அணியப் பழகிவிட்டனர். இடம்பெயர்ந்தவர்கள் மகாவீரரைப் போலவே நிர்வாணத்தைக் கடைப்பிடித்தனர். இதனால் சங்கம் திகம்பரர் ('ஆகாய ஆடை', நிர்வாணம்) மற்றும் ஸ்வேதாம்பரர் ('வெள்ளை ஆடை') என இரண்டாகப் பிரிந்தது. இந்தப் பிளவு கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் விரிவடைந்தது.

இரண்டாம் சங்கம். வெகு காலத்திற்குப் பிறகு, குஜராத்தின் வல்லபியில் ஒரு சபை கூடியது. அதற்குத் தேவர்தி க்ஷமாசரமணா தலைமை வகித்தார். புனித நூல்களைத் தொகுத்து முறையாக எழுத்தில் பதிவு செய்வதே இதன் நோக்கம். அதற்குள் பன்னிரண்டாவது அங்கம் தொலைந்திருந்தது. மற்றவை அர்த்தமாகதி மொழியில் எழுதப்பட்டன; உபாங்கங்கள் (சிறு பகுதிகள்) சேர்க்கப்பட்டன.
முக்கிய அங்கங்கள். அங்கங்களில் இரண்டு முக்கியமானவை. ஆசாரங்க சூத்திரம் ஜைன துறவிகளின் ஒழுக்க நெறிகளை வகுக்கிறது. பகவதி சூத்திரம் ஜைனக் கோட்பாட்டை முழுமையாக விளக்குகிறது. முன்பு பார்த்தது போல, பதினாறு மகாஜனபதங்களின் பட்டியலையும் இது தருகிறது.

அரசர்களும் சமயமும். அஜாதசத்ருவின் வாரிசான உதயின் ஒரு தீவிர ஜைனர் என்று ஜைன மரபு கூறுகிறது. அலெக்சாண்டர் படையெடுத்தபோது சிந்து கரையில் ஜைனத் துறவிகள் காணப்பட்டனர். சந்திரகுப்த மௌரியர் ஜைனரானார் என்றும், பத்ரபாகுவுடன் தெற்கே சென்று, சிரவணபெலகொலாவில் தம் வாழ்வை முடித்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது.
பின்னைய மையங்களும் பிரிவுகளும். கி.பி. முதல் சில நூற்றாண்டுகளில் மதுரா மற்றும் உஜ்ஜயினி சிறந்த ஜைன மையங்களாக வளர்ந்தன. பின்னர் இரு பிரிவுகளிலும் மேலும் பிளவுகள் ஏற்பட்டன. குறிப்பிடத்தக்கவை, உருவ வழிபாட்டை நிராகரித்து, அதற்குப் பதில் நூல்களை வழிபட்ட குழுக்கள்; ஸ்வேதாம்பரர்களில் தேரபந்தியர்கள் இதற்கு ஓர் உதாரணம்.
ஜைனம் நிலைத்ததற்கான காரணம். மகாவீரரும் அவரைப் பின்பற்றியோரும் சமஸ்கிருதத்திற்குப் பதில் மக்கள் பேசிய பிராகிருத மொழிகளை, குறிப்பாக அர்த்தமாகதியை, பயன்படுத்தினர். அவர்களின் எளிய, இயல்பான ஒழுக்க விதிகள் சாதாரண மக்களைக் கவர்ந்தன; அரசர்களும் ஆதரவு அளித்தனர். அகிம்சையை வலியுறுத்திய ஜைனக் கொள்கை, பலரை விவசாயத்திற்குப் பதில் வணிகத்தில் ஈடுபடவும் தூண்டியது.
ஆஜீவகர்களும் பிற ஆசிரியர்களும்
அஜிவிகர்கள். வேதம் சாராத பல பிரிவுகளில், அஜிவிகர்களுக்கு மிகப் பெரிய பின்பற்றாளர்கள் இருந்தனர்; அவர்களுக்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட அமைப்பும் இருந்தது. அவர்களின் மிகப் பிரபலமான தலைவர் மக்கலி கோசாலா ஆவார். அவர் கோசலத்தின் தலைநகரான சிராவஸ்தியில் போதித்தார். அங்கேயே மகாவீரருக்கு பதினாறு ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் இறந்தார். சில நூல்கள் அவர்களை சூத்திர துறவிகள் என்று விவரிக்கின்றன.
எல்லாம் முன்னரே நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அஜிவிகர்களின் முக்கியக் கருத்து நியதி ஆகும். இது ஒரு தனிநபர் சாராத விதி ஆகும்; மிகச்சிறிய செயலையும் கூட இது ஆள்கிறது. மனிதர்கள் தங்கள் முயற்சியால் தங்கள் எதிர்காலத்தை மாற்ற முடியாது. குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான மறுபிறவிகளுக்குப் பிறகுதான் துன்பம் முடியும். அந்தச் சுழற்சியை எந்த முயற்சியாலும் குறைக்கவோ நீட்டவோ முடியாது.
கர்மா இல்லாத மறுபிறவி. இதனால் அஜிவிகர்கள் வேறுபட்டவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் மறுபிறவியை நம்பினர், ஆனால் கர்மாவை நம்பவில்லை. ஏனெனில் செயல்கள் உண்மையில் சுதந்திரமானவை அல்ல. எனினும் அவர்கள் உண்ணாநோன்பு, நிர்வாணம் போன்ற கடுமையான தவங்களைச் செய்தனர். பல நூற்றாண்டுகளாக அவர்கள் முக்கியத்துவத்துடன் நிலைத்திருந்தனர்.
பொருள்முதல்வாதிகள். அஜித கேசகம்பளின் போதனைப்படி, ஒருவர் பொருளால் ஆனவர், மீண்டும் பொருளுக்கே திரும்புகிறார். எனவே மரணத்தில் எல்லாம் முடிந்துவிடும். அவர் ஆன்மாவையும், மறுபிறவியையும், நல்ல அல்லது கெட்ட செயல்களின் பலன்களையும் மறுத்தார். அவரது பள்ளியான லோகாயதம் மகிழ்ச்சியையும் புலன் இன்பங்களையும் வாழ்வின் குறிக்கோளாகக் கண்டது. பின்னர் இது சார்வாகர்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது.
செயலின்மைக் கோட்பாடு. பூரண கஸ்ஸபர் அக்ரியா பற்றி போதித்தார். செயல்கள் புண்ணியமோ பாவமோ தருவதில்லை என்பது அதன் பொருள். எல்லா உயிர்களையும் கொன்றாலும் பாவமில்லை என்றும், நல்ல செயல்கள் புண்ணியம் தருவதில்லை என்றும் அவர் வாதிட்டார். இது கர்மாவின் நெறி அடிப்படையை நேரடியாகத் தாக்கியது.
ஏழு தனிமங்கள். பகுத ககாயனர் மாறாத, அழியாத ஏழு தனிமங்கள் உள்ளன என்று கருதினார். மரணத்தில் உடல் அவற்றிலேயே கரைந்துவிடுகிறது. இந்தத் தனிமங்களுக்குத் தீங்கு செய்ய முடியாததால், உண்மையான கொலையாளியோ உண்மையான பலியோ இல்லை என அவர் கண்டார்.
ஐயவாதி. சஞ்சய பேலட்டபுத்தர் எந்தக் கருத்திலும் உறுதியாக நிற்க மறுத்தார். உறுதியான அறிவு சாத்தியமே இல்லை என அவர் கருதினார். மற்ற கருத்துகள் தவறு என்று கூடச் சொல்லவில்லை. இத்தகைய ஐயவாதம், புத்தர் காலத்தில் சிந்தனை எவ்வளவு திறந்ததாகவும் நிலையற்றதாகவும் இருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்தக் கருத்துகள் ஏன் முக்கியம். இந்த ஆசிரியர்களுக்கு பெரும்பாலும் வலுவான அமைப்புகள் இல்லை. அதனால் அவர்களின் பள்ளிகள் மறைந்தன அல்லது எதிரிகளின் நூல்களில் மட்டுமே எஞ்சின. ஆனால் அவை விவாதத்தின் பரப்பைக் காட்டுகின்றன: விதி, பொருள், செயலின்மை, ஐயம். இந்தப் பின்னணியில், பௌத்தமும் சமணமும் வலியுறுத்திய கர்மா, நெறி முயற்சி, ஒழுங்கான சமூகங்கள் தெளிவாகத் தனித்து நிற்கின்றன.
Mains lens: பௌத்தமும் சமணமும் ஒப்பீடு
பொதுவான வேர்கள். இரு நிறுவனர்களும் ganasangha குலங்களைச் சேர்ந்த kshatriya இளவரசர்கள்: புத்தர் ஒரு சாக்கியர், மகாவீரர் வஜ்ஜி கூட்டமைப்பின் ஒரு ஜ்ஞாத்ரிகர். இரு சமயங்களும் பீகார் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தின் கங்கைச் சமவெளியில் தோன்றி முதலில் பரவின. இரண்டிற்கும் பெரும்பாலும் வணிகச் சமூகம் ஆதரவு அளித்தது.
இரண்டும் நிராகரித்தவை. இரண்டும் வேதங்களை நிராகரித்தன, செலவு மிக்க சடங்குகள், விலங்குப் பலி மற்றும் பிராமணர்களின் மேலாதிக்கத்தையும் நிராகரித்தன. இரண்டும் படைப்புக் கடவுளை மறுத்தன; முக்தியை தனிநபரின் சொந்த நடத்தையில் வைத்தன. எந்த இடைத்தரகர் பூசாரியும் தேவைப்படவில்லை.
பகிரப்பட்ட நம்பிக்கைகளும் வழிமுறைகளும். இரண்டும் கர்மா மற்றும் மறுபிறப்பை ஏற்று, மறுபிறப்பிலிருந்து விடுதலையை இலக்காகக் கொண்டன. இரண்டும் அகிம்சையை மதித்து, துறவிகள் மற்றும் துறவிகளின் சங்கங்களை நிறுவி, பாலி, அர்த்தமாகதி என்ற மக்கள் மொழிகளில் போதித்தன. இந்த அர்த்தத்தில் இரண்டும் பரந்த சிரமண இயக்கத்தின் அமைப்பு வடிவங்களாக இருந்தன.
முதல் வேறுபாடு: பாதை. புத்தர் நடுவழியை போதித்தார்; ஆடம்பரத்தையும் சுய-துன்புறுத்தலையும் நிராகரித்தார். மகாவீரர் கர்மாவை எரித்துவிடும் வழியாக கடுமையான தவம் மற்றும் உபவாசத்தைப் போதித்தார். இதுவே மிக முக்கியமான வேறுபாடு.
இரண்டாம் வேறுபாடு: ஆன்மா. பௌத்தம் நிலையான ஆன்மாவை மறுத்து, வாழ்க்கையை மாறும் சங்கிலியாகக் கண்டது. ஜைனம் நிலம், நெருப்பு, நீர் உட்பட எல்லாவற்றிலும் ஆன்மாக்கள் உள்ளன என்று கருதியது. அதனால்தான் ஜைன அகிம்சை மிகவும் கடுமையானது.
மூன்றாம் வேறுபாடு: இல்லறத்தார். பௌத்தம் இல்லறத்தாருக்கும் தார்மீக முன்னேற்றத்திற்கான தெளிவான பாதையை அளித்தது. ஜைனம் முழு முக்திக்கு துறவு வாழ்க்கை தேவை என்று கருதியது; எனவே இல்லறத்தார் இறுதி விடுதலையை அடைய முடியாது. இதனால் ஜைனத் துறவு விதிகள் இறுக்கமாகவும், இல்லறக் கட்டுப்பாடுகள் அதிகமாகவும் ஆயின; உதாரணமாக, விவசாயத்திற்கு எதிரான அறிவுரை.
சமூகத்தின் மீதான தாக்கம். இரு சமயங்களும் சமூக சமத்துவக் கருத்துகளை பரப்பின; எல்லா சாதியினரையும் ஏற்றுக்கொண்டன; வணிகர்களையும் கடல் பயணங்களையும் இழிவாகக் கருதவில்லை, இது வணிகத்தை ஊக்குவித்தது. இரண்டும் மக்கள் மொழி இலக்கியங்கள் வளர உதவின; ஜைனர்கள் அர்த்தமாகதிக்கு அதன் முதல் இலக்கிய வடிவத்தைக் கொடுத்தனர். இரண்டும் பிராமண ஆதிக்கத்தை சவால் செய்தன; ஆனால் முற்றிலும் ஒழிக்கவில்லை.
எப்படி எழுதுவது. கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டின் பொதுவான பின்னணியில் தொடங்குங்கள். பிறகு ஒற்றுமைகளையும் வேறுபாடுகளையும் தெளிவாகவும் சமநிலையாகவும் விவரியுங்கள்; குறிப்பேட்டில் அட்டவணையாகவும், விடையில் தொகுக்கப்பட்ட பத்திகளாகவும் எழுதுவது சிறந்தது. இறுதியில் அவற்றின் ஒருங்கிணைந்த தாக்கத்தை சமூகம், மொழி மற்றும் வணிகத்தின் மீது குறிப்பிடுங்கள்.
Mains practice: ஜைனமும் பிரிவுகளும்
| கோணம் | கேள்வி | முக்கிய அம்சங்கள் |
|---|---|---|
| ஒப்பீடு | புத்தர் மற்றும் மகாவீரரின் போதனைகளை ஒப்பிட்டு, வேறுபாடுகளை விளக்குக. | சத்திரிய நிறுவனர்கள்; வேத எதிர்ப்பு; கர்மா, மறுபிறப்பு; படைப்பாளர் இல்லை; அகிம்சை; சங்கங்கள்; மொழிகள்; நடுவழி எதிர் கடுந்தவம்; ஆன்மா இல்லை எதிர் எங்கும் ஆன்மாக்கள்; பாமர மக்களும் விடுதலையும். |
| வளர்ச்சி | மகாவீரரிலிருந்து வல்லபி மாநாடு வரை சமணத்தின் வளர்ச்சியை ஆராய்க. அது ஏன் பிளவுபட்டது? | பார்சுவநாதர் முன்பு; கணதரர்கள்; பத்ரபாகு மற்றும் பஞ்சம்; சிரவணபெலகொலா; பாடலிபுத்திர மாநாடு (12 அங்கங்கள்); வெள்ளாடை எதிர் நிர்வாணம்; திகம்பரர், சுவேதாம்பரர்; வல்லபி; அரசாதரவு. |
| மரபு மறுப்புக் கருத்துகள் | "கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டு அறிவுத் தேடலின் காலம்." மரபு மறுப்புப் பிரிவுகளை எடுத்துக்காட்டி விளக்குக. | 62 கருத்துகள், 363 பிரிவுகள்; ஆஜீவகர் (நியதி); அஜிதர் (பொருள்முதல்வாதம்); பூரண காசியபர் (அக்கிரியை); பகுதா (ஏழு தனிமங்கள்); சஞ்சயர் (ஐயவாதம்); பௌத்தம், சமணம்; ஏன் இவை இரண்டு மட்டும் நிலைத்தன. |
இவை நாங்கள் எழுதிய பயிற்சி வினாக்கள், முந்தைய தேர்வு வினாத்தாள்கள் அல்ல. உங்கள் தேர்வின் கடந்தகால வினாக்கள் PYQ panel-இல் தோன்றும்.
இந்த அட்டவணையை எப்படிப் பயன்படுத்துவது: ஒவ்வொரு விடையும் என்ன என்பதை விளக்க வேண்டும், பிறகு ஏன் என்பதை விளக்கி, அது எதற்கு வழிவகுத்தது என்பதுடன் முடிக்க வேண்டும்.
Quick revision
- 24 தீர்த்தங்கரர்கள்; முதல் 22 பேர் குறித்து ஐயம் உள்ளது; பார்சுவநாதர் (23-ஆவது; வாரணாசி அஸ்வசேனரின் மகன்; வெள்ளாடை பின்பற்றுநர்கள்).
- மகாவீரர் (24-ஆவது): கி.மு. 540 அளவில் பிறந்தார்; வைசாலிக்கு அருகிலுள்ள குண்டக்கிராமத்தில்; தந்தை சித்தார்த்தர் (ஞாத்ரிகா), தாய் திரிசலை (லிச்சவி); மனைவி யசோதா.
- 30 வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்; 13 மாதங்களுக்குப் பிறகு நிர்வாணி ஆனார்; 12 ஆண்டுகள் கடுந்தவம்; 42 வயதில் கேவலஞானம்; பட்டங்கள் ஜினர், மகாவீரர், நிர்கிரந்தர்.
- சுமார் 30 ஆண்டுகள் போதித்தார்; அர்த்தமாகதி மொழியில்; 72 வயதில் பாவா நகரில் கி.மு. 468 அளவில் மறைந்தார்; பௌத்தர்கள் அவரை நாடபுத்தர் என்று அழைத்தனர்.
- ஐந்து விரதங்கள்: அகிம்சை, திருடாமை, பொய் சொல்லாமை, அபரிக்கிரகம், பிரம்மச்சரியம் (மகாவீரரால் சேர்க்கப்பட்டது).
- ஜீவன் மற்றும் அஜீவன்; மண், நெருப்பு, நீர் ஆகியவற்றிலும் ஆன்மாக்கள் உண்டு; கர்மா ஆன்மாவை மூடுகிறது; திரிரத்னம்: சரியான நம்பிக்கை, ஞானம், ஒழுக்கம்.
- கடுமையான கடுந்தவம்; துறவிகள் மட்டுமே முழு மோட்சம் அடைவர்; துறவிகள் முடியைப் பிடுங்கி, பகலில் நடப்பர்; பாமர மக்கள் விவசாயத்தைத் தவிர்ப்பர்.
- 14 பூர்வங்கள் → பாடலிபுத்திர மாநாடு (சுமார் கி.மு. 300, ஸ்தூலபத்திரர், 12 அங்கங்கள்) → வல்லபி (தேவர்த்தி க்ஷமாசிரமணர்; அர்த்தமாகதி மொழியில் எழுதப்பட்டது).
- பஞ்சம்; பத்ரபாகு சிரவணபெலகொலாவுக்கு சென்றார்; திகம்பரர் (நிர்வாணம்) எதிர் சுவேதாம்பரர் (வெள்ளாடை).
- முக்கிய அங்கங்கள்: ஆசாரங்கம் (ஒழுக்கம்), பகவதி (கோட்பாடு).
- பரவல்: 11 கணதரர்கள் (ஆர்ய சுதர்மா); உதயின்; சந்திரகுப்த மௌரியர்; மதுரா, உஜ்ஜைனி; தெராபந்திகள்.
- ஆஜீவகர்கள்: மக்காலி கோசாலர், நியதி, கர்மமின்றி மறுபிறப்பு; சிராவஸ்தி.
- அஜித கேசகம்பளர் (பொருள்முதல்வாதி, லோகாயதம்); பூரண காசியபர் (அக்கிரியை); பகுதா (ஏழு தனிமங்கள்); சஞ்சயர் (ஐயவாதி).