TNPSC Group 4 · Module 12 · basic depth · 11 min
கலை, பண்பாடு மற்றும் மரபு என்றால் என்ன? ஒரு நினைவுச்சின்னத்தை எப்படிப் படிப்பது?
இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து TNPSC Group 4 கேட்பது என்ன
இந்த அத்தியாயம் உள்ளடக்கும் syllabus வரிகள்:
- Part B: General Studies · இந்திய வரலாறு மற்றும் பண்பாடு.
இந்தத் தொகுதியிலிருந்து TNPSC Group 4 கேள்விகள் எங்கள் bank-இல் வகைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
TNPSC Group 4-க்கு அடிப்படை அளவில் வெட்டப்பட்டது. முழு அத்தியாயத்தில் 21 ஆழமான பத்திகள் உள்ளன.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: "culture" என்றால் என்ன?
உங்கள் குடும்பத் திருமணத்தில் என்ன நடக்கிறது என்று யோசியுங்கள். திருமணங்களில் மட்டுமே தோன்றும் ஒரு உணவைச் சிலர் சமைப்பார்கள்; ஒரு அத்தை யாரும் எழுதி வைக்காத பழைய பாடலைப் பாடுவார். யாரும் விதிப் புத்தகம் கொடுக்காவிட்டாலும், எங்கே நிற்க வேண்டும், என்ன உடுத்த வேண்டும், எப்போது பெரியவர்களின் காலைத் தொட வேண்டும் என்று எல்லோருக்கும் தெரியும்.
இவை அனைத்தும் culture ஆகும். ஒரு குழு மக்கள் வாழும் விதம், உண்ணும் விதம், உடுத்தும் விதம், பேசும் விதம், வழிபடும் விதம், கொண்டாடும் விதம் மற்றும் அழகான பொருட்களைச் செய்யும் விதம் ஆகியவையே culture.
இதை நாம் பிறக்கும்போதே அறிந்திருப்பதில்லை. குடும்பத்தினரிடமும் அக்கம்பக்கத்தினரிடமும் கற்றுக்கொள்கிறோம்; பின்னர் அதை அடுத்தவர்களுக்குக் கடத்துகிறோம்.
வார்த்தையே கதையைச் சொல்கிறது. ஆங்கிலச் சொல் culture லத்தீன் மொழியிலுள்ள cultus என்பதிலிருந்து வந்தது. அதன் பொருள் உழுதல் அல்லது செம்மைப்படுத்துதல். ஒரு விவசாயி கரடுமுரடான நிலத்தை வயலாக மாற்றுவது போல. சமஸ்கிருதச் சொல் sanskriti, kri என்ற மூலத்திலிருந்து வருகிறது. அதன் பொருள் "செய்தல்". எனவே culture என்பது மக்கள் தங்களையும் தங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகையும் செம்மைப்படுத்த செய்வதாகும்.
இந்த அத்தியாயம் முழுப் பாடத்திற்கும் அடித்தளம் அமைக்கிறது. படிக்கும்போது ஒரு கேள்வியை மனதில் வையுங்கள்: ஒரு குடிமைப் பணியாளருக்குக் கோயில்கள், பாடல்கள், திருவிழாக்கள் பற்றி ஏன் தெரிந்திருக்க வேண்டும்?
முக்கிய கருத்துகள் ஒரு பார்வையில்
இந்தப் பாடத்தில் திரும்பத் திரும்ப வரும் சொற்களை இந்த அட்டவணை தொகுத்துத் தருகிறது. ஒவ்வொன்றும் அடுத்த பகுதிகளில் விளக்கப்படுகிறது.
| சொல் | அதன் பொருள் | எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| Culture | இது ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை முறை. நாம் உருவாக்கும் பொருட்களும் நாம் கொள்ளும் கருத்துகளும் இதில் அடங்கும். | உணவு, உடை, மொழி, திருவிழாக்கள், கலை எல்லாமே culture தான். |
| Civilisation | இது வாழ்க்கையின் வெளிப்புற அமைப்பு: நகரங்கள், கருவிகள், அரசாங்கம், வணிகம். | ஹரப்பா வடிகால்களும் தானியக் களஞ்சியங்களும் ஒரு civilisation செயல்பட்டதைக் காட்டுகின்றன. |
| Heritage | இது நாம் பெற்று, பாதுகாக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும் culture-இன் பகுதி. | சாஞ்சி ஸ்தூபியும் தாஜ்மகாலும் இந்தியாவின் heritage-இன் பகுதிகள். |
| Tangible heritage | தொட்டுப் பார்க்கக்கூடியவை: கட்டடங்கள், தலங்கள், பொருட்கள். | கோயில், கோட்டை, வெண்கலச் சிலை ஆகியவை tangible heritage. |
| Intangible heritage | பாடல், நடனம், சடங்கு, அறிவு, கைவினை போன்ற வாழும் நடைமுறைகள். | ஒரு திருவிழாவோ நெசவுத் திறமையோ intangible heritage. |
| Constitution | culture-ஐப் பாதுகாக்கும் மூன்று Articles உள்ளன: 29(1), 49, 51A(f). | Article 49, தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுச் சின்னங்களைப் பாதுகாக்க அரசைக் கேட்டுக்கொள்கிறது. |
பட்டியல் கருத்துகளில் (culture) இருந்து பொருட்களுக்கு (நினைவுச் சின்னங்கள்), பின்னர் சட்டத்திற்கு (அரசியலமைப்பு) நகர்வதைக் கவனியுங்கள். இந்த அத்தியாயத்தின் வரிசையும் இதுவே.
Culture மற்றும் civilisation: இரண்டு வேறுபட்ட விஷயங்கள்
Culture-இன் இரண்டு பகுதிகள். Culture-இல் பொருள்சார் பகுதி உண்டு. அதாவது உடை, உணவு, பானைகள், கட்டடங்கள் போன்ற நாம் உருவாக்கும் பொருட்கள். பொருள்சாரா பகுதியும் உண்டு. அதாவது நம் கருத்துகள், இலட்சியங்கள், நம்பிக்கைகள், மதிப்பீடுகள். கோயில் பொருள்சார்ந்தது. ஆனால் அதைக் கட்டத் தூண்டும் நம்பிக்கை பொருள்சாரா பகுதி.
பிரகிருதி, சம்ஸ்கிருதி, விக்ருதி. ஒரே மூலத்திலிருந்து வரும் மூன்று சமஸ்கிருதச் சொற்கள் இந்தக் கருத்தை எளிதாகப் புரிய வைக்கின்றன. பிரகிருதி என்பது பதப்படுத்தப்படாத மூலப்பொருள், எடுத்துக்காட்டாக ஒரு களிமண் கட்டி. சம்ஸ்கிருதி என்பது அந்தக் களிமண் செம்மைப்படுத்தப்பட்டு வண்ணம் தீட்டப்பட்ட பானையாவது. விக்ருதி என்பது அதே பானை உடைந்தோ கெட்டுப்போனதோ ஆகும். எனவே culture என்பது செம்மைப்படுத்தல், அதன் இழப்பு சிதைவு.
நாகரிகம் நம்மிடம் இருப்பது; பண்பாடு நாம் யார் என்பது. மக்கள் பெரும்பாலும் இரண்டு சொற்களையும் ஒன்றாக நினைத்துப் பயன்படுத்துகிறார்கள், ஆனால் அவை ஒன்றல்ல. நாகரிகம் (Civilisation) என்பது வாழ்க்கையின் வெளிப்புற அமைப்பு: சிறந்த வீடுகள், சாலைகள், கருவிகள், வணிகம் மற்றும் இயற்கையை மனிதத் தேவைகளுக்குச் சேவை செய்ய வைக்கும் அரசாங்கம். பண்பாடு (Culture) என்பது "தலை மற்றும் இதயத்தின்" உள் செம்மைப்பாடு; அது கலை, இசை, மதிப்பீடுகள் மற்றும் மற்றவர்களை நடத்தும் விதத்தில் வெளிப்படுகிறது.
ஒரு எளிய சோதனை. பெரிய வீடும் காரும் கொண்ட ஒரு செல்வந்தர் வெளிப்புற அர்த்தத்தில் "நாகரிகமானவர்", ஆனால் அவர் முரட்டுத்தனமாகவும் சுயநலமாகவும் இருக்கலாம். பாடிக்கொண்டு, அந்நியருடன் உணவைப் பகிர்ந்து, மற்றவர்களை மதிக்கும் ஏழை விவசாயி ஆழமான பண்பாடு கொண்டவராக இருக்கலாம். அதனால்தான் பண்பாடு பற்றிய தேர்வுக் கேள்வி ஒருபோதும் கட்டிடங்களைப் பற்றியது மட்டும் அல்ல.
பண்பாட்டின் எட்டு பண்புகள். பண்பாடு கற்றுக்கொள்ளப்படுவது; இரத்தத்தின் வழியாகப் பெறப்படுவது அல்ல. அது ஒரு குழுவால் பகிரப்படுவது; ஒருவர் மட்டும் வைத்திருப்பது அல்ல. அது திரண்டு வளர்வது, ஏனெனில் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அதில் சேர்க்கிறது; அது மாறுவதும் உண்டு, ஏனெனில் புதியவை சேரும்போது சில விஷயங்கள் கைவிடப்படுகின்றன. அது இயக்கமானது, நடத்தையின் அனுமதிக்கப்பட்ட முறைகளை அமைக்கிறது, ஒன்றோடொன்று இணைந்த முழுமையை உருவாக்குகிறது, மேலும் மக்கள் வாழ முயலும் இலட்சியங்களை நிலைநிறுத்துகிறது.
இது ஏன் முக்கியம். பண்பாடு கற்றுக்கொள்ளப்படுவதும் மாறுவதும் என்றால், யாருடைய பண்பாடும் "தூய்மையானது" அல்லது நிலையானது அல்ல. இந்தியப் பண்பாடு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக பல மக்களின் கருத்துகளை உள்வாங்கியுள்ளது, இன்றும் நம் வாழ்நாளிலேயே மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த ஒரு கருத்து அடையாளம், பன்முகத்தன்மை மற்றும் உலகமயமாக்கல் பற்றிய பல Mains கேள்விகளுக்கு விடை எழுத உதவும்.
பாரம்பரியம்: நாம் எதைக் காக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்
பண்பாட்டிலிருந்து பாரம்பரியத்திற்கு. ஒவ்வொரு தலைமுறையும் முந்தைய தலைமுறையிடமிருந்து கற்கிறது, தன் அனுபவத்தைச் சேர்க்கிறது, இனி உதவாதவற்றைக் கைவிடுகிறது. இந்தப் பாரம்பரியத்தில் மக்கள் போற்றுவது, பாதுகாப்பது, உயிரோட்டமாக வைத்திருப்பது பகுதி கலாச்சாரப் பாரம்பரியம் (cultural heritage) எனப்படுகிறது. அது பெருமையின் ஆதாரம், காலங்கடந்து மக்களை ஒன்றிணைக்கிறது.
இரண்டு நிலைகள். சில பாரம்பரியம் அனைத்து மனிதகுலத்திற்கும் சொந்தமானது, எடுத்துக்காட்டாக பூஜ்ஜியம் என்ற கருத்து அல்லது யோகா பயிற்சி. சில பாரம்பரியம் ஒரு நாட்டிற்கு சொந்தமானது, எடுத்துக்காட்டாக சாஞ்சி ஸ்தூபி, குதுப் மினார், பொற்கோவில் அல்லது கோவாவில் உள்ள ஒரு தேவாலயம். பாரம்பரியத்தில் கருத்துகளும் அடங்கும்: கணிதம் மற்றும் வானியலில் ஆர்யபட்டர் மற்றும் பாஸ்கராச்சாரியாரின் பணி, மருத்துவத்தில் சரகர் மற்றும் சுஸ்ருதரின் பணி, யோகாவில் பதஞ்சலியின் பணி.
உருவம் உள்ளதும் உருவமற்றதும். உருவப் (Tangible) பாரம்பரியத்தை தொட்டுணரலாம்: நினைவுச்சின்னங்கள், தலங்கள், சிற்பங்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள். உருவமற்ற (Intangible) பாரம்பரியம் மக்களிடையே வாழ்கிறது: பாடல்கள், நடனங்கள், சடங்குகள், திறன்கள் மற்றும் அறிவு. ஒரு வடிவத்தின் கடைசி நெசவாளர் மாணவர் இல்லாமல் இறந்துவிட்டால், எந்தக் கட்டிடமும் விழாவிட்டாலும் அந்தப் பாரம்பரியமும் இறந்துவிடும்.
உலகின் இரண்டு பெரிய உடன்படிக்கைகள். "சிறந்த உலகளாவிய மதிப்பு" கொண்ட இடங்களைப் பாதுகாக்க UNESCO 16 நவம்பர் 1972அன்று உலக பாரம்பரிய உடன்படிக்கை (World Heritage Convention)-ஐ ஏற்றுக்கொண்டது. இந்தியா அதை 14 நவம்பர் 1977அன்று அங்கீகரித்தது. 16 நவம்பர் 2026 நிலவரப்படி, உலக பாரம்பரியப் பட்டியலில் இந்தியாவிற்கு 44 தலங்கள் உள்ளன. பின்னர், 2003 உடன்படிக்கை (17 அக்டோபர் 2003அன்று ஏற்கப்பட்டது) அருவ பாரம்பரியத்தையும் பாதுகாக்கத் தொடங்கியது.
அருவ பாரம்பரியத்தின் ஐந்து களங்கள். 2003 உடன்படிக்கை ஐந்து பகுதிகளைப் பட்டியலிடுகிறது. அவை வாய்மொழி மரபுகளும் வெளிப்பாடுகளும் (மொழி உட்பட), நிகழ்த்துக் கலைகள், சமூகப் பழக்கவழக்கங்கள், சடங்குகள் மற்றும் திருவிழா நிகழ்வுகள், இயற்கை மற்றும் பிரபஞ்சம் பற்றிய அறிவும் நடைமுறைகளும், மற்றும் பாரம்பரியக் கைவினைத்திறன் ஆகியவை.
ஏன் இது முக்கியம். அருவ பாரம்பரியம் என்ற கருத்து, உலகம் எதைக் காப்பாற்றத் தகுந்தது என்று கருதுகிறது என்பதையே மாற்றியது. முன்பு கவனம் பெரிய கல் கட்டடங்கள் மீது இருந்தது, அது பணக்கார மன்னர்களுக்கும் பெரிய பேரரசுகளுக்கும் சாதகமாக இருந்தது. இப்போது ஒரு கிராமத் திருவிழாவும், பொம்மலாட்டமும், ஒரு கைவினைக் குடும்பமும் கூட பாரம்பரியமாகக் கருதப்படுகின்றன. இதன் மூலம் சாதாரண மக்களும் அவர்களின் வாழ்வாதாரமும் வரலாற்றில் இடம்பெறுகின்றன.
அரசியலமைப்பில் கலாச்சாரம்
அரசியலமைப்பு ஏன் கலாச்சாரத்தைக் கவனிக்க வேண்டும்? இந்தியா 1947இல் வலி மிகுந்த பிரிவினையின் போது பிறந்தது, நூற்றுக்கணக்கான மொழிகளும் பல மதங்களும் இருந்தன. அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்களுக்குத் தெரியும், மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கை முறை மதிக்கப்படும்போதுதான் பாதுகாப்பாக உணர்வார்கள். எனவே கலாச்சாரத்தை அரசியலமைப்பின் மூன்று வெவ்வேறு பகுதிகளில் எழுதினார்கள், ஒவ்வொன்றும் வேறு வகையான உறுதிமொழியை அளித்தது.
ஓர் உரிமை: சட்டப்பிரிவு 29(1). அடிப்படை உரிமைகளின் கீழ், சட்டப்பிரிவு 29(1), தனித்துவமான மொழி, எழுத்துமுறை அல்லது கலாச்சாரம் கொண்ட எந்தவொரு குடிமக்கள் பிரிவுக்கும் அதைப் பாதுகாக்கும் உரிமை உண்டு என்கிறது. இது நீதிமன்றத்தால் நடைமுறைப்படுத்தக்கூடிய உரிமை. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு சிறிய மொழிக் குழு தன் எழுத்துமுறைக்குப் பாதுகாப்பு கோரலாம்.
அரசின் ஒரு கடமை: சட்டப்பிரிவு 49. அரசின் வழிகாட்டு நெறிமுறைக் கோட்பாடுகளில், சட்டப்பிரிவு 49, தேசிய முக்கியத்துவம் கொண்டதாக நாடாளுமன்றம் அறிவிக்கும் ஒவ்வொரு நினைவுச்சின்னம், இடம் அல்லது கலை அல்லது வரலாற்று முக்கியத்துவமுள்ள பொருளையும் பாதுகாப்பது அரசின் கடமை என்கிறது. அது சிதைவு, உருச்சிதைப்பு, அழிவு, அகற்றம், விற்பனை அல்லது ஏற்றுமதி ஆகியவற்றிலிருந்து காக்கப்பட வேண்டும். வழிகாட்டு நெறிமுறைக் கோட்பாடுகளை நீதிமன்றத்தில் நடைமுறைப்படுத்த முடியாது, ஆனால் அவை சட்டங்களுக்கும் கொள்கைகளுக்கும் வழிகாட்டுகின்றன.
ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமை: சட்டப்பிரிவு 51A(f). பின்னர் சேர்க்கப்பட்ட அடிப்படைக் கடமைகள், ஒவ்வொரு குடிமகனும் "நம் கலவைப் பண்பாட்டின் செழுமையான மரபைப் போற்றிப் பாதுகாக்க வேண்டும்" என்று கேட்கின்றன. கலவை (composite) என்ற சொல்தான் முக்கியம். இந்தியப் பண்பாடு பல இழைகள் ஒன்றாகப் பின்னப்பட்டது; எந்த ஒரு குழுவுக்கும் சொந்தமானது அல்ல என்பதே இதன் பொருள்.
ஏன் இது முக்கியம். மூன்று வகை அமைப்பைக் கவனியுங்கள்: சமூகங்களுக்கு ஒரு உரிமை, அரசுக்கு ஒரு கடமை, குடிமக்களுக்கு ஒரு கடமை. எனவே பண்பாட்டைப் பாதுகாப்பது Archaeological Survey of India அல்லது Ministry of Culture-இன் வேலை மட்டுமல்ல. ஒரு குடிமகன் நினைவுச்சின்னத்தில் பெயரைக் கீறினால், அதற்காக நீதிமன்றம் தண்டிக்காவிட்டாலும், அவர் அரசியலமைப்புக் கடமையை மீறுகிறார்.
ஒரு நினைவுச்சின்னத்தை எப்படிப் படிப்பது: ஐந்து கேள்விகள்
இந்தப் பாடத்தில் ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ஒரே ஐந்து கேள்விகளைப் பயன்படுத்துகிறது. நீங்கள் சந்திக்கும் எந்தக் கட்டடம், ஓவியம், நடனம் அல்லது பாடலிலும் இவற்றைப் பயிற்சி செய்யுங்கள், வீட்டருகில் உள்ள சிறிய கோயிலில் கூட.
| கேள்வி | எதைக் கவனிக்க வேண்டும் | உதாரணம்: ஒரு குடைவரைக் கோயில் வாசல் |
|---|---|---|
| நான் என்ன பார்க்கிறேன்? | வடிவம், பொருள், அலங்காரம் மற்றும் உருவங்களைப் பாருங்கள். | பாறையில் குடைந்த வளைவு ஒரு மரக் குடிசை போல இருக்கிறது. |
| எப்போது, எங்கே? | காலம், பகுதி மற்றும் வம்சத்தைக் கண்டறியுங்கள். | இது அசோகர் காலத்தைச் சேர்ந்தது, பராபர் மலைகளில் அமைந்துள்ளது. |
| ஏன் இந்த வடிவம்? | மதம், பொருள், காலநிலை மற்றும் பழைய மரபுகளை யோசியுங்கள். | சிற்பிகள் தாங்கள் அறிந்த மரக் குடிசைகளைப் பிரதியெடுத்தனர். |
| யார் உருவாக்கினார், பணம் கொடுத்தார்? | புரவலர், கைவினைஞர்கள் மற்றும் ஏதேனும் கல்வெட்டைத் தேடுங்கள். | இது ஆஜீவகர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டது என்று ஒரு கல்வெட்டு கூறுகிறது. |
| இன்று இதன் பொருள் என்ன? | பாதுகாப்பு, பயன்பாடு, சுற்றுலா மற்றும் எதிர்கொள்ளும் அச்சுறுத்தல்களைச் சரிபாருங்கள். | இது பாதுகாக்கப்பட்ட தளம், கல் கட்டடக்கலை எப்படித் தொடங்கியது என்பதைக் காட்டுகிறது. |
ஏன் முக்கியம். கலை பற்றிய தேர்வுக் கேள்விகள் அரிதாகவே "கட்டியவர் பெயரைச் சொல்" என்று கேட்கும். பொதுவாக "அதன் அம்சங்களில் இருந்து பாணியைக் கண்டறி" அல்லது "இந்த வடிவம் ஏன் வளர்ந்தது என்று விளக்கு" என்றே கேட்பார்கள். இந்த ஐந்து கேள்விகள் இரண்டுக்கும் உங்களைத் தயார்படுத்தும், 150 சொல் Mains பதிலுக்கான தயார் அமைப்பையும் தரும்.
Quick revision
- Culture என்பது லத்தீன் சொல் cultus (உழுதல், செம்மைப்படுத்துதல்) என்பதிலிருந்து வருகிறது; sanskriti என்பது kri (செய்தல்) என்ற வேரிலிருந்து வருகிறது.
- Prakriti என்பது மூலப்பொருள், sanskriti என்பது செம்மைப்படுத்தப்பட்ட பொருள், vikriti என்பது சிதைந்த பொருள்.
- கலாச்சாரத்தில் material பகுதி (பொருட்கள்) மற்றும் non-material பகுதி (கருத்துகள், மதிப்பீடுகள்) உண்டு.
- Civilisation என்பது "நம்மிடம் இருப்பது", culture என்பது "நாம் எப்படி இருக்கிறோம்".
- Culture என்பது கற்றுக்கொள்ளப்படுவது, பகிரப்படுவது, திரண்டு வளர்வது, மாறுவது மற்றும் இயக்கமுள்ளது; அது நடத்தைக்கான சிறந்த வடிவங்களை அமைக்கிறது.
- Heritage என்பது நாம் பெற்றுப் பாதுகாக்கும் பண்பாட்டுப் பகுதி; அது tangible அல்லது intangible ஆக இருக்கலாம்.
- World Heritage Convention 16 நவம்பர் 1972 அன்று உருவானது; இந்தியா அதை 14 நவம்பர் 1977 அன்று ஏற்றுக்கொண்டது.
- Intangible Cultural Heritage Convention 17 அக்டோபர் 2003 அன்று உருவானது; அதில் ஐந்து domains உள்ளன.
- பிரிவு 29(1) என்பது தனித்துவமான மொழி, எழுத்துமுறை அல்லது பண்பாட்டைப் பாதுகாக்கும் உரிமை.
- பிரிவு 49 என்பது தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுச்சின்னங்களைப் பாதுகாக்கும் அரசின் கடமை.
- பிரிவு 51A(f) என்பது நமது composite culture-ஐ மதித்துப் பாதுகாக்கும் குடிமகனின் கடமை.
- Lomas Rishi குகை (பராபர் மலைகள், அசோகர் காலம், ஆஜீவகர்களுக்காக) ஒரு மர குடிசையை கல்லில் நகலெடுக்கிறது.
- Sangeet Natak Akademi 1953-இல் நிறுவப்பட்டது.