TNPSC Group 4 · Module 37 · basic depth · 15 min
பணவீக்கம்: பொருள், காரணங்கள் மற்றும் வகைகள்
What TNPSC Group 4 asks from this chapter
Syllabus lines this chapter covers:
- Part B: General Studies · இந்தியப் பொருளாதாரம் மற்றும் தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சி நிர்வாகம்.
TNPSC Group 4 questions from this module are being sorted into our bank.
Cut to basic depth for TNPSC Group 4. 50 deeper paragraphs are in the full chapter.
பூஜ்ஜியத்தில் இருந்து தொடங்குவோம்: அதே நோட்டு ஏன் குறைவாக வாங்குகிறது?
உங்கள் பாட்டியிடம் அவர் சிறுவயதில் ஒரு சமோசா எவ்வளவுக்கு விற்றது என்று கேளுங்கள். சில பைசா என்று சொல்லலாம். உங்கள் பெற்றோர் ஒன்று அல்லது இரண்டு ரூபாய் என்று நினைவுகூர்வார்கள். இன்று பள்ளிகளுக்கு அருகில் ₹10 முதல் ₹20 வரை ஆகிறது.
சமோசா பெரியதாகவோ சுவையாகவோ ஆகிவிடவில்லை. உருளைக்கிழங்கு, எண்ணெய், மாவு ஆகியவை கிட்டத்தட்ட அதேதான். அப்படியானால் என்ன மாறியது?
மாறியது பணத்தின் மதிப்பு. ஒரு ரூபாய் நோட்டு, மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ள ஒப்புக்கொண்ட ஒரு காகிதத் துண்டுதான்.
எவ்வளவு வாங்க முடியும் என்பதுதான் முக்கியம். காலப்போக்கில் பெரும்பாலான பொருட்களின் விலை உயரும்போது, அதே நோட்டு குறைவாகவே வாங்கும். பொருளியலாளர்கள் இதை பணத்தின் வாங்கும் சக்தி (purchasing power) என்கிறார்கள். அது தொடர்ந்து குறையும்போது, பணவீக்கம் (inflation) இருப்பதாகச் சொல்கிறோம்.
ஒரு குடும்ப பட்ஜெட்டை நினைத்துப் பாருங்கள். பாட்னாவில் உள்ள ஒரு குடும்பம் கடந்த ஆண்டு மாதம் ₹10,000 உணவு, வாடகை, பள்ளிக் கட்டணம், பேருந்துக் கட்டணம் மற்றும் மின்சாரத்திற்காகச் செலவழித்தது. இந்த ஆண்டு, அதே பொருட்களுக்கு அதே குடும்பம் ₹10,500 செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது. புதிதாக எதுவும் வாங்கப்படவில்லை.
விலைகள் மட்டுமே உயர்ந்தன. அதே நிலையில் இருக்கவே குடும்பம் ₹500 கூடுதலாகச் செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது. தந்தையின் சம்பளம் உயரவில்லை என்றால், சம்பளச் சீட்டில் தொகை அதேதான் இருந்தாலும், குடும்பம் உண்மையில் ஏழையாகிவிட்டது.
இதுதான் இந்த அத்தியாயத்தின் சாராம்சம். ஒரு பொருள் விலை உயர்வது பணவீக்கம் அல்ல. சாதாரண மக்கள் வாங்கும் பொருட்களின் முழுக் கூடை மாதந்தோறும் விலை உயர்வதே பணவீக்கம். இந்த அத்தியாயத்தில் நான்கு எளிய கேள்விகளுக்கு விடை காண்போம்.
- பணவீக்கம் என்றால் சரியாக என்ன, அது ஒரு பொருளின் விலை உயர்வில் இருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது?
- இந்தியா விலைகளை எவ்வாறு கணக்கிடுகிறது?
- விலைகள் ஏன் உயர்கின்றன? (காரணங்கள்)
- பணவீக்கத்தில் என்னென்ன வகைகள் உள்ளன, அதை அரசு எவ்வாறு கட்டுப்படுத்த முயல்கிறது?
அடிப்படைக் கருவிகள் எளியவை. ஒரு குடும்பத்தின் ஷாப்பிங் பையைப் புரிந்துகொண்டால், இந்தியாவின் பணவீக்கத்தையும் புரிந்துகொள்ளலாம்.
பணவீக்கம் என்றால் என்ன, என்ன இல்லை
எளிய வார்த்தைகளில் வரையறை: பணவீக்கம் என்பது ஒரு காலப்பகுதியில் பொருளாதாரத்தில் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் பொதுவிலை மட்டத்தில் தொடர்ச்சியான உயர்வு. இந்த வரையறையில் மூன்று சொற்கள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.
- பொது. அதிக மழைக்குப் பிறகு தக்காளி மட்டும் விலை உயர்ந்தால், அது ஒரு சார்பு விலையின் மாற்றம், பணவீக்கம் அல்ல. பணவீக்கம் என்பது பல பொருள்களின் சராசரி, அதாவது முழுக் கூடையின் விலை உயர்வதைக் குறிக்கிறது. அதே மாதத்தில் சில பொருள்கள் மலிவாகக்கூட ஆகலாம் (mobile data பல ஆண்டுகளில் மிகவும் மலிவாகியுள்ளது), ஆனாலும் ஒட்டுமொத்த நிலை உயரலாம்.
- தொடர்ச்சி. ஒரு முறை ஏற்படும் திடீர் உயர்வு, உதாரணமாக பண்டிகை வாரத்தில் பூ விலை உயர்ந்து அடுத்த வாரம் குறைவது, பணவீக்கம் அல்ல. பணவீக்கம் என்பது மாதந்தோறும் தொடர்ந்து நீடிக்கும் உயர்வு.
- விலை மட்டம். பொருளாதார வல்லுநர்கள் விலை மட்டத்தை குறியீட்டு எண் மூலம் அளக்கின்றனர். ஓர் அடிப்படை ஆண்டைத் தேர்ந்தெடுத்து, அந்த ஆண்டில் கூடையின் விலையை 100 எனக் கொள்கின்றனர். அடுத்த ஆண்டு அதே கூடை 106 ஆகச் செலவானால், குறியீடு 106. பணவீக்க விகிதம் என்பது அதன் சதவீத மாற்றம்:
பணவீக்க விகிதம் = (இந்த ஆண்டின் குறியீடு − கடந்த ஆண்டின் குறியீடு) ÷ கடந்த ஆண்டின் குறியீடு × 100 = (106 − 100) ÷ 100 × 100 = 6%
இந்தியாவில் அதிகாரப்பூர்வ மாதாந்திர எண், ஒரு குறியீட்டை முந்தைய ஆண்டின் அதே மாதத்தோடு ஒப்பிடுகிறது. எனவே "மார்ச் மாத பணவீக்கம் 5%" என்றால், இந்த ஆண்டு மார்ச்சில் விலைகள் சராசரியாக, கடந்த ஆண்டு மார்ச்சை விட 5% அதிகம் என்று பொருள். இதற்கு year-on-year பணவீக்கம் என்று பெயர்.
பணவீக்கத்தின் மூன்று உறவினர்கள் பெரும்பாலும் மாணவர்கள் குழப்பிக்கொள்வது:
- Deflation: பொதுவான விலை மட்டம் உண்மையில் குறைகிறது (விகிதம் எதிர்மறையாக இருக்கும்). இது இனிமையாகத் தோன்றலாம், ஆனால் விலைகள் மேலும் குறையும் என மக்கள் எதிர்பார்த்தால், வாங்குவதைத் தள்ளிப்போடுவார்கள், தொழிற்சாலைகள் குறைவாக விற்கும், வேலைகள் போகக்கூடும்.
- Disinflation: பணவீக்கம் இன்னும் நேர்மறையாக இருந்தாலும் குறைந்து வருகிறது. பணவீக்கம் 7%இலிருந்து 5%ஆக குறைந்தால், விலைகள் இன்னும் உயர்கின்றன, வேகம் மட்டுமே குறைந்துள்ளது. விலைகள் குறையவில்லை.
- Reflation: மந்தநிலை அல்லது deflation-க்குப் பிறகு, விலைகளையும் தேவையையும் மீண்டும் உயர்த்த அரசு அல்லது மத்திய வங்கி வேண்டுமென்றே செய்யும் முயற்சி.
நினைவில் வையுங்கள்: செய்தித்தாள் "பணவீக்கம் குறைந்தது" என்று எழுதினால், அது பெரும்பாலும் disinflation-ஐக் குறிக்கிறது. உங்கள் காய்கறி கட்டணம் இன்னும் கடந்த ஆண்டை விட அதிகம்தான், உயர்வின் வேகம் மட்டுமே குறைந்துள்ளது.
இந்தியா மதிப்பெண் வைப்பது எப்படி: CPI மற்றும் WPI
ஒரு குடும்பம் தனது சொந்த கட்டணங்களைச் சரிபார்க்கலாம். கோடிக்கணக்கான மக்கள் கொண்ட நாட்டுக்கு அதிகாரப்பூர்வ basket-உம் அதிகாரப்பூர்வ scorekeeper-உம் தேவை. இந்தியாவில் இரண்டு முக்கிய விலைக் குறியீடுகள் உள்ளன. இது சுருக்கமான விளக்கம்; முழு முறை அடுத்த அத்தியாயத்தில் உள்ளது (பார்க்க Measuring inflation: CPI, WPI, PPI and the GDP deflator).
1. Consumer Price Index (CPI): கடைப்பை குறியீடு. CPI, அரிசி, பால், காய்கறிகள், துணிகள், வாடகை, பள்ளிக் கட்டணம், மருத்துவர் கட்டணம், பேருந்துக் கட்டணம், மொபைல் recharge போன்ற குடும்பங்கள் உண்மையில் செலுத்தும் சில்லறை விலைகளை கண்காணிக்கிறது.
- இது Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoSPI) மூலம் வெளியிடப்படுகிறது.
- இதன் அடிப்படை ஆண்டு 2012=100இலிருந்து 2024=100 ஆக மாற்றப்பட்டது. புதிய அடிப்படையில் முதல் வெளியீடு 12 பிப்ரவரி 2026 அன்று, ஜனவரி 2026க்காக வந்தது.
- இது ஊரகம், நகர்ப்புறம் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த (அகில இந்திய) பிரிவுகளுக்குத் தனித்தனியாக வெளியிடப்படுகிறது. ஒருங்கிணைந்த குறியீடு இரண்டின் எடையிட்ட சராசரி.
- Weights (ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் எவ்வளவு எடை) குடும்பங்கள் உண்மையில் செலவிடுவதிலிருந்து வருகிறது; இது Household Consumption Expenditure Survey (HCES) 2023-24 மூலம் அளவிடப்பட்டது.
- புதிய தொடரில் 12 divisions-இல் 358 பொருட்கள் உள்ளன (COICOP 2018 என்ற சர்வதேச வகைப்பாடு). 12 பெரிய நகரங்களில் online சந்தைகளிலிருந்தும் விலைகள் சேகரிக்கப்படுகின்றன, இந்தியர்கள் செலவு செய்யும் முறையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால் OTT streaming போன்ற சேவைகளும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
ஒரு எண்ணை நினைவில் வையுங்கள், எடைகள் ஏன் முக்கியம். combined CPI-இல், உணவு மற்றும் பானங்களின் எடை 2012 series-இல் 45.86% ஆக இருந்தது; 2024 series-இல் அது 40.10% ஆகக் குறைந்தது. இது ஒரு நல்ல செய்தியைச் சொல்கிறது: குடும்பங்கள் வசதியாகும்போது, அவர்கள் செலவில் உணவுக்கான பங்கு குறைந்து, சேவைகள், போக்குவரத்து மற்றும் கல்விக்கான பங்கு கூடுகிறது. அதாவது, இப்போது காய்கறி விலை உயர்ந்தால், மொத்த CPI-யை முன்பை விடக் கொஞ்சம் குறைவாகவே பாதிக்கும். ஆனாலும் உணவுதான் இன்னும் மிகப்பெரிய தனிப் பிரிவு.
2. Wholesale Price Index (WPI): தொழிற்சாலை வாசல் மற்றும் மண்டி குறியீடு. WPI, நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான மொத்த வணிகத்தில், மொத்த விற்பனை நிலை விலைகளைக் கண்காணிக்கிறது.
- இது Office of the Economic Adviser, DPIIT, Ministry of Commerce and Industry அமைப்பால் தொகுக்கப்படுகிறது.
- புதிய series-இன் அடிப்படை ஆண்டு 2022-23. முந்தையது 2011-12.
- இது பொருட்களை மட்டுமே உள்ளடக்கும்; சேவைகளை அல்ல. இதன் மூன்று முக்கியக் குழுக்களும் அவற்றின் எடைகளும்: Primary articles 22.76, Fuel and power 14.11, Manufactured products 63.13.
- அரசு சேவைகளையும் உள்ளடக்கும் Producer Price Index (PPI)-ஐயும் உருவாக்கி வருகிறது.
இதில் எது அதிக முக்கியம்? சாதாரண மக்களுக்கும் RBI-க்கும், CPI அதிக முக்கியம். ஏனெனில், குடும்பங்கள் உண்மையில் செலுத்துவது அதுதான். இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ inflation target, பின்வரும் பகுதியில் நாம் பார்க்கப்போகும், CPI அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.
காரணம் 1: demand-pull, குறைந்த பொருட்களைத் துரத்தும் அதிக பணம்
மேளா உதாரணம். ஒரு கிராமத்துத் மேளாவில், ஒரு கடையில் 10 பலூன்கள் உள்ளன. சாதாரண நாளில் 10 குழந்தைகள் தலா ₹10 கொண்டு வருகிறார்கள்; ஒவ்வொரு பலூனும் ₹10-க்கு விற்கிறது. இப்போது அது தீபாவளி என்று வைத்துக்கொள்வோம், உறவினர்கள் கொடுத்த கூடுதல் pocket money-யுடன் 30 குழந்தைகள் வருகிறார்கள்.
பலூன்கள் இன்னும் 10தான். கடைக்காரர் விரைவில் ₹15, பிறகு ₹20 கேட்கலாம் என்றும், அப்போதும் எல்லாவற்றையும் விற்றுவிடலாம் என்றும் உணர்கிறார். பலூனில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. Demand, supply-ஐ விட வேகமாக உயர்ந்ததால், விலை மேலே இழுக்கப்பட்டது.
இது demand-pull inflation: பொருளாதாரத்தில் மொத்தச் செலவு (குடும்பங்கள், நிறுவனங்கள், அரசு ஆகியவற்றின் மொத்தத் தேவை) பொருட்களையும் சேவைகளையும் உற்பத்தி செய்யும் திறனைவிட வேகமாக வளரும்போது, விலைகள் உயரும். இதற்கான பழைய ஒரு வரி விளக்கம்: "குறைந்த பொருட்களைத் துரத்தும் அதிக பணம்".
கூடுதல் தேவை எங்கிருந்து வருகிறது?
- வருமானம் உயர்வு மற்றும் எளிதான கடன். கடன் மலிவாகும்போது, மக்கள் EMI-யில் கார், வீடு, appliances அதிகம் வாங்குகிறார்கள்; வணிகங்களும் விரிவாக்கக் கடன் வாங்குகின்றன. தொழிற்சாலைகள் வேகமாக உற்பத்தி செய்ய முடியாவிட்டால், விலைகள் உயரும்.
- அரசின் செலவு. அரசு வரி வசூலிப்பதைவிட அதிகமாகச் செலவு செய்யும்போது (பெரிய fiscal deficit), மக்களின் கைகளில் கூடுதல் பணம் சேர்கிறது. அது விரைவில் supply-ஐ அதிகரிக்காத பொருட்களுக்குச் செலவாகும்போது தேவை கூடுகிறது.
- அமைப்பில் அதிக பணம். உற்பத்தியைவிட பணப் புழக்கம் வேகமாக வளர்ந்தால், ஒவ்வொரு ரூபாயும் குறைவான பொருட்களைத் துரத்துகிறது.
- ஏற்றுமதி மற்றும் remittances. வெளிநாட்டிலிருந்து வரும் பணமும் நாட்டிற்குள் செலவை அதிகரிக்கிறது.
பொருளாதாரத்தின் வேக வரம்பு என்ற கருத்து பயனுள்ளது. ஒவ்வொரு பொருளாதாரமும் தொழிற்சாலைகள், சாலைகள், தொழிலாளர்களுக்கு அதிக அழுத்தம் கொடுக்காமல் உற்பத்தி செய்யக்கூடிய ஒரு நிலை உண்டு.
பொருளியலாளர்கள் இதை potential output என்கின்றனர். தேவை பொருளாதாரத்தை அந்த வேக வரம்பைத் தாண்டித் தள்ளும்போது, இயந்திரம் சூடாகி, அந்த "வெப்பம்" விலை உயர்வாக வெளிப்படுகிறது. அதனால்தான் மத்திய வங்கிகள் பொருளாதாரம் "overheating" ஆவதைப் பற்றிப் பேசுகின்றன.
இது ஏன் முக்கியம்: demand-pull பணவீக்கம் monetary policy-க்கு நன்றாகப் பதிலளிக்கிறது. RBI வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தும்போது, கடன் விலை உயர்கிறது; மக்கள் குறைவாகக் கடன் வாங்கிச் செலவு செய்கின்றனர், விலைகள் மீதான அழுத்தம் குறைகிறது. இந்தக் கருவிகளை RBI மற்றும் பணவியல் கொள்கை அத்தியாயத்தில் படிக்கிறோம்.
காரணம் 2: cost-push, பொருட்களை உற்பத்தி செய்வது விலை உயரும்போது
டீக்கடை உதாரணம். ரமேஷ் ஒரு டீக்கடை நடத்துகிறார். ஒரு கப் டீக்கு பால், சர்க்கரை, தேயிலை, gas தேவை.
பாலின் விலை கால் பங்கு உயர்ந்தது, gas சிலிண்டர் விலையும் அதிகமானது என்று வைத்துக்கொள்வோம். வாடிக்கையாளர்கள் அதே எண்ணிக்கையில் டீ கேட்கிறார்கள். ஆனால் ஒவ்வொரு கப்பும் இப்போது தயாரிக்க அதிக செலவாகிறது. பழைய விலையையே வைத்தால் அவருக்கு நஷ்டம் ஏற்படும்.
அதனால் அவர் விலையை ₹10-லிருந்து ₹12-ஆக உயர்த்துகிறார். இங்கே விலைகள் கூடுதல் தேவையால் உயரவில்லை. அதிக செலவுகளால் தள்ளப்பட்டன.
இதுதான் cost-push பணவீக்கம்: பொருட்கள், சேவைகளை உற்பத்தி செய்வதற்கான செலவு உயர்வதால் விலைகள் உயர்கின்றன; உற்பத்தியாளர்கள் அந்தச் சுமையை வாங்குபவர்கள் மீது சுமத்துகின்றனர்.
இந்தியாவில் cost-push-க்கான வழக்கமான காரணங்கள்:
- எரிபொருள் (Fuel). மண்டிக்கு காய்கறிகளைக் கொண்டு வரும் லாரிகள், வயல்களுக்குப் பாசனம் தரும் பம்ப்புகள், சிறிய தொழிற்சாலைகளில் உள்ள ஜெனரேட்டர்கள் எல்லாவற்றையும் டீசல்தான் இயக்குகிறது. உலகச் சந்தையில் crude oil விலை உயர்ந்தால், கிட்டத்தட்ட எல்லாப் பொருட்களின் விலையும் உயரும், ஏனெனில் கிட்டத்தட்ட எல்லாமே போக்குவரத்தில்தான் செல்கின்றன. அதனால்தான் எரிபொருளை universal intermediate உள்ளீடு என்கிறார்கள்.
- விவசாயத்தில் supply shocks. பலவீனமான பருவமழை, வெள்ளம் அல்லது வெப்ப அலை ஒரு பயிரை அழிக்கக்கூடும். மோசமான வானிலைக்குப் பிறகு வெங்காயம், தக்காளி, பருப்பு விலைகள் திடீரென உயர்வதில் பிரபலமானவை. combined CPI-யில் உணவு மற்றும் பானங்கள் இன்னும் சுமார் 40% எடையைக் கொண்டிருப்பதால், உணவுத் shocks இந்தியாவின் headline inflation-ஐ பணக்கார நாடுகளைவிட அதிகமாக மாற்றுகின்றன.
- ஊதியங்கள் (Wages). தொழிலாளர்களின் productivity-ஐவிட ஊதியங்கள் வேகமாக உயர்ந்தால், ஒரு அலகு உற்பத்திக்கான தொழிலாளர் செலவு உயரும்.
- இறக்குமதி உள்ளீடுகளும் ரூபாயும். இந்தியா crude oil, edible oil, உரம், மின்னணு பாகங்களை இறக்குமதி செய்கிறது. டாலருக்கு எதிராக ரூபாய் பலவீனமடைந்தால், டாலர் விலை மாறாவிட்டாலும் இந்த இறக்குமதிகள் ரூபாயில் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியதாகும். இது imported inflation எனப்படும்.
- வரிகளும் administered prices-உம். எரிபொருள் அல்லது பொருட்கள் மீதான மறைமுக வரிகள் உயர்ந்தாலோ, அரசு நிர்ணயிக்கும் விலைகள் (சில எரிபொருள் அல்லது உர விலைகள் போல) உயர்ந்தாலோ செலவுகளும் உயரும்.
இது ஏன் முக்கியம்: cost-push பணவீக்கத்தை வட்டி விகிதங்களை மட்டும் வைத்துக் குணப்படுத்துவது கடினம். வட்டி விகிதத்தை உயர்த்தினால் மழை பெய்யாது, உலக crude oil விலையும் குறையாது.
அது demand-ஐ மட்டுமே குளிர்விக்க முடியும், இதனால் வளர்ச்சி மேலும் மந்தமாகலாம். எனவே cost-push பணவீக்கத்துக்கு supply-side tools-உம் தேவை: சிறந்த சேமிப்பு மற்றும் cold chain, பற்றாக்குறையை நிரப்ப இறக்குமதி, buffer stocks, எரிபொருள் வரிக் குறைப்பு, வேகமான போக்குவரத்து. ஒரு நல்ல Mains பதில் demand-side மற்றும் supply-side தீர்வுகளைத் தனியாகப் பிரித்துக் காட்டும்.
இந்தியாவின் பதில்: சட்டத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பணவீக்க இலக்கு
பள்ளித் தேர்வு உதாரணம். "எவ்வளவு மதிப்பெண் வேண்டுமானாலும் எடுங்கள்" என்று ஒரு பள்ளி மாணவர்களிடம் சொல்கிறது என்று கற்பனை செய்யுங்கள். சிலர் கடினமாக உழைப்பார்கள், பலர் உழைக்க மாட்டார்கள். இப்போது பள்ளி, "தேர்ச்சி மதிப்பெண் 40; வகுப்பின் சராசரி தொடர்ந்து மூன்று தேர்வுகளில் அதற்குக் கீழே போனால், வகுப்பாசிரியர் தலைமையாசிரியருக்கு எழுத்துப்பூர்வமாக விளக்க வேண்டும்" என்று சொல்கிறது என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். திடீரென்று எல்லோருக்கும் இலக்கு தெரியும், யாரோ ஒருவர் பொறுப்பேற்க வேண்டியவர் ஆகிறார். பணவீக்கத்திற்கு இந்தியாவும் இதைப் போலவே செய்தது.
சட்டம். RBI Act, 1934-ஐ Finance Act, 2016 மூலம் திருத்தினார்கள். flexible inflation targeting என்ற கட்டமைப்புக்கு சட்டப்பூர்வ அடிப்படை கொடுக்கவே இது செய்யப்பட்டது. Section 45ZA-இன் கீழ், மத்திய அரசு, RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து, Consumer Price Index அடிப்படையில் பணவீக்க இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது. இது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடக்கும்.
காலம் வாரியாக இலக்கு:
- 5 ஆகஸ்ட் 2016: முதல் இலக்கு அறிவிக்கப்பட்டது: 4% CPI headline inflation, 2% முதல் 6% வரை tolerance band உடன், 31 மார்ச் 2021 வரை.
- மார்ச் 2021: அதே இலக்கு மேலும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு, 31 மார்ச் 2026 வரை தக்கவைக்கப்பட்டது.
- 25 மார்ச் 2026 (Gazette notification S.O. 1580(E)): அரசு மீண்டும் 4% இலக்கை தக்கவைத்தது. upper tolerance level 6%, lower tolerance level 2% ஆகவும் வைக்கப்பட்டது. இது 1 ஏப்ரல் 2026 முதல் 31 மார்ச் 2031 வரை பொருந்தும்.
ஏன் ஒரு எண் இல்லாமல் band? மோசமான பருவமழை அல்லது எண்ணெய் விலை உயர்வு போன்ற அதிர்ச்சிகள் RBI-யின் கட்டுப்பாட்டுக்கு வெளியே உள்ள காரணங்களால் பணவீக்கத்தை அலைக்கழிக்கலாம். band (4% ± 2) இத்தகைய அதிர்ச்சிகளுக்கு இடம் கொடுக்கிறது. ஆனால் நடுப்புள்ளியான 4% தான் உண்மையான இலக்கு. அதனால்தான் இது flexible இலக்கு என்று அழைக்கப்படுகிறது. RBI வளர்ச்சியையும் கவனத்தில் வைத்திருக்கும்.
இலக்கு எப்போது "தவறியது" எனப்படும்? தொடர்ச்சியான மூன்று காலாண்டுகளுக்கு சராசரி பணவீக்கம் 6%-க்கு மேலோ 2%-க்கு கீழோ இருந்தால். குறைந்த பணவீக்கமும் தோல்விதான் என்பதைக் கவனியுங்கள். பணவீக்கம் மிகவும் குறைவாக இருந்தால் தேவை பலவீனமாகி வேலைகள் போகலாம்.
இலக்கை அடைய வட்டி விகிதத்தை யார் முடிவு செய்கிறார்கள்? Monetary Policy Committee (MPC). இதில் ஆறு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்:
- மூன்று பேர் RBI-யிலிருந்து, ஆளுநர் உட்பட, மற்றும்
- மூன்று பேர் மத்திய அரசால் நியமிக்கப்படுவர். Search-cum-Selection Committee பரிந்துரையின் பேரில் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்படுவர். அவர்களை மறுநியமனம் செய்ய முடியாது.
MPC policy repo rate-ஐ முடிவு செய்கிறது. இது பொருளாதாரத்தின் முக்கிய வட்டி விகிதம். repo rate உங்கள் loan EMI வரை எப்படி வந்து சேர்கிறது என்பது RBI மற்றும் monetary policy பற்றிய அத்தியாயத்தில் உள்ள விஷயம்.
இது ஏன் முக்கியம்: இந்த கட்டமைப்புக்கு முன், RBI-க்கு ஒரே நேரத்தில் பல இலக்குகள் இருந்தன. அது வெற்றி பெற்றதா என்பதை யாராலும் தெளிவாக சொல்ல முடியவில்லை. எழுத்துப்பூர்வ இலக்கு குறிக்கோளை தெளிவாக்குகிறது, RBI-யை பொறுப்புடையதாக்குகிறது, மேலும் மிக முக்கியமாக expectations-ஐ anchor செய்ய உதவுகிறது. பணவீக்கம் 4%-க்கு அருகில் இருக்கும் என்று மக்கள் நம்பினால், அவர்கள் அதை அங்கேயே வைத்திருக்கும் வகையில் நடந்துகொள்வார்கள்.
Quick revision
- பணவீக்கம் (Inflation) என்பது பொதுவான விலை மட்டம் தொடர்ந்து உயர்வதாகும்; அதனால் ஒரு ரூபாய்க்கு முன்பை விடக் குறைவாகவே பொருட்கள் கிடைக்கும்.
- பணவாட்டம் (Deflation) என்றால் விலைகள் உண்மையில் குறைவதாகும்; வீழ்ச்சிப் பணவீக்கம் (disinflation) என்பது பணவீக்கம் குறைகிறது, ஆனால் பூஜ்ஜியத்திற்கு மேலேயே இருக்கும்.
- CPI என்பதை MoSPI, கிராமப்புற, நகர்ப்புற மற்றும் ஒருங்கிணைந்த இந்தியாவுக்குத் தொகுக்கிறது; அதன் அடிப்படை ஆண்டு 2012=100-இலிருந்து 2024=100 ஆக மாறியது; முதல் புதிய அடிப்படை வெளியீடு 12 பிப்ரவரி 2026 அன்று வெளியானது.
- புதிய CPI-யில் உணவு மற்றும் பானங்களின் எடை 40.10% ஆகும்; இது 45.86%-இலிருந்து குறைந்துள்ளது, ஏனெனில் குடும்பங்கள் இப்போது தங்கள் பட்ஜெட்டில் உணவுக்குக் குறைவாகச் செலவிடுகின்றன.
- WPI-ஐ DPIIT-இல் உள்ள பொருளாதார ஆலோசகர் அலுவலகம் அடிப்படை ஆண்டு 2022-23-இல் தொகுக்கிறது; அது பொருட்களை மட்டுமே உள்ளடக்குகிறது, எனவே புதிய உற்பத்தியாளர் விலைக் குறியீடு (PPI) சேவைகளையும் சேர்க்கிறது.
- பணவீக்கம் தேவை-உந்து (demand-pull) காரணமாக வரலாம் (குறைந்த பொருட்களுக்குப் பின் அதிக பணம் ஓடுவது) அல்லது செலவு-உந்து (cost-push) காரணமாக வரலாம் (விலை உயர்ந்த எரிபொருள், பலவீனமான பருவமழை, உயர்ந்த ஊதியங்கள் அல்லது சரியும் ரூபாய்).
- அது தொடங்கியதும், எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் ஊதிய-விலை சுழல் வழியாக அது தன்னைத்தானே வளர்த்துக்கொள்ளலாம்; வழங்கலில் உள்ள கட்டமைப்புத் தடைகள் அதை உயர்வாகவே வைத்திருக்கின்றன.
- வேகத்தின் அடிப்படையில், பணவீக்கம் ஊர்ந்து செல்லும், நடக்கும், பாயும் அல்லது மிகை என அழைக்கப்படுகிறது; தேக்கப் பணவீக்கம் (stagflation) என்பது மெதுவான வளர்ச்சியும் அதிக பணவீக்கமும் சேர்ந்த மோசமான கலவையாகும்.
- RBI சட்டத்தின் பிரிவு 45ZA-இன் கீழ், மத்திய அரசு ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து இலக்கை நிர்ணயிக்கிறது; தற்போது அது 4% CPI ஆகும், வரம்பு 2–6%.
- 25 மார்ச் 2026 அன்று, அந்த இலக்கு 1 ஏப்ரல் 2026 முதல் 31 மார்ச் 2031 வரை தக்கவைக்கப்பட்டது.
- சராசரி பணவீக்கம் மூன்று தொடர் காலாண்டுகளுக்கு 6%-க்கு மேல் அல்லது 2%-க்குக் கீழ் இருந்தால் RBI தோல்வியடைந்ததாகக் கருதப்படும்.
- பணவியல் கொள்கைக் குழுவில் (Monetary Policy Committee) ஆறு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்: ஆளுநர் உட்பட RBI-யிலிருந்து மூவரும், மத்திய அரசால் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்படும், மறு நியமனம் இல்லாத மூவரும்.
பொதுவான குழப்பங்களும் தேர்வுப் பொறிகளும்:
- இலக்கை RBI மட்டும் அல்ல, RBI-யுடன் கலந்தாலோசித்து மத்திய அரசே நிர்ணயிக்கிறது.
- இலக்கு CPI தலைப்பு (headline) குறியீட்டின் மீதானது; WPI மீதும் அல்ல, core பணவீக்கத்தின் மீதும் அல்ல.
- மூன்று காலாண்டுகளுக்கு 2%-க்குக் கீழே விழுவதும் தோல்விதான்.
- "பணவீக்கம் குறைந்தது" என்பது பொதுவாக வீழ்ச்சிப் பணவீக்கத்தை (disinflation) குறிக்கும், விலைகள் வீழ்ச்சியடைவதை அல்ல.
- CPI-யை MoSPI வெளியிடுகிறது; WPI-யை DPIIT (வர்த்தக மற்றும் தொழில் துறை) வெளியிடுகிறது. இவற்றை மாற்றிக் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம்.
- புதிய CPI-யின் அடிப்படை ஆண்டு 2024; புதிய WPI-யின் அடிப்படை ஆண்டு 2022-23.