TNPSC Group 4 · Module 6 · basic depth · 13 min
சிவாஜியும் மராட்டியர்களின் எழுச்சியும்
What TNPSC Group 4 asks from this chapter
Syllabus lines this chapter covers:
- Part B: General Studies · இந்திய வரலாறு மற்றும் பண்பாடு.
TNPSC Group 4 questions from this module are being sorted into our bank.
Cut to basic depth for TNPSC Group 4. 15 deeper paragraphs are in the full chapter.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குதல்: ஒரு ஜாகிர்தாரின் மகன் எவ்வாறு ஓர் அரசை நிறுவினார்
1627இல் தக்காண சுல்தான்களுக்குச் சேவை செய்த ஒரு மராட்டிய பிரபுவுக்கு ஷிவ்நேரி மலைக் கோட்டையில் ஒரு சிறுவன் பிறந்தார். அவருக்கு எந்த அரசும் பரம்பரையாகக் கிடைக்கவில்லை; பூனா அருகே ஒரு ஜாகிர் மட்டுமே இருந்தது. ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குள் அவர் தம்மைத்தாமே அரசராக முடிசூட்டிக்கொண்டார், முகலாயப் பேரரசரை எதிர்த்தார், தக்காணத்தில் முகலாயப் பேரரசின் ஆதிக்கத்தையும் விட நீடித்த ஓர் அரசை நிறுவினார்.
அந்தச் சிறுவன் Shivaji ஆவார். அவரது எழுச்சி தக்காண அரசியலை மாற்றியது. அவர் வாழ்நாளின் கடைசி கால் நூற்றாண்டில் औரங்கசீப்பைத் தெற்கே இழுத்தது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் பெரும் பகுதியை ஆதிக்கம் செய்த அதிகாரத்தையும் அது உருவாக்கியது. இடைக்கால மற்றும் நவீன வரலாறு இரண்டையும் புரிந்துகொள்ள அவரைப் பற்றி அறிவது அவசியம்.
நிலப்பரப்பும் இதற்கு உதவியது. மகாராஷ்டிராவில் மூன்று பகுதிகள் உள்ளன. குறுகிய Konkan கடற்கரை, சஹ்யாத்ரி (மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை) மேல் உள்ள Ghatmatha, கிழக்கே Des பீடபூமி ஆகியவை அவை. அதன் hill forts இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த பாதுகாப்பான பகுதிகளில் ஒன்றாக அதை ஆக்கின. ஏழ்மையான மலை மண் கடினமான, உறுதியான மக்களை உருவாக்கியது.

மராத்தியர்கள் ஏன் எழுச்சி பெற்றார்கள் என்பதைப் பற்றி வரலாற்றாசிரியர்கள் இன்னும் வாதிடுகின்றனர். அது இந்து கிளர்ச்சியா, தேசிய விடுதலைப் போராட்டமா, அல்லது நிலம், சாதி, விவசாய வாழ்க்கையில் வேரூன்றிய ஒன்றா? அந்தக் கேள்வியை மனதில் வையுங்கள். இந்தத் தலைப்பில் வரும் பெரும்பாலான Mains கேள்விகளின் மையம் அதுதான்.
மராத்தியர்கள் ஏன் எழுச்சி பெற்றார்கள் என்பதைப் பற்றி வரலாற்றாசிரியர்கள் இன்னும் வாதிடுகின்றனர். அது இந்து கிளர்ச்சியா, தேசிய விடுதலைப் போராட்டமா, அல்லது நிலம், சாதி, விவசாய வாழ்க்கையில் வேரூன்றிய ஒன்றா? அந்தக் கேள்வியை மனதில் வையுங்கள். இந்தத் தலைப்பில் வரும் பெரும்பாலான Mains கேள்விகளின் மையம் அதுதான்.
ஷிவாஜியின் வாழ்க்கையும் மராத்தியர் போராட்டமும் ஒரு பார்வையில்
| எப்போது | என்ன நடந்தது | ஏன் முக்கியம் |
|---|---|---|
| 10 ஏப்ரல் 1627 | ஷிவனேரியில் ஷிவாஜி பிறந்தார் | ஷாஹ்ஜி, ஜிஜா பாய் ஆகியோரின் மகன். |
| 1636 | ஷாஹ்ஜி சரணடைந்து பீஜப்பூர் சேவைக்குச் சென்றார் | ஷிவாஜி பூனாவில் வளர்ந்தார். |
| 1648, 1656 | புரந்தர் கோட்டை; ஜாவ்லி கைப்பற்றப்பட்டது | தளமும் தலைநகரான ராய்கட்டும் பாதுகாக்கப்பட்டன. |
| 10 நவம்பர் 1659 | அப்சல் கான் கொல்லப்பட்டார் | பீஜப்பூரின் சவால் முறியடிக்கப்பட்டது. |
| 5 ஏப்ரல் 1663 | பூனாவில் ஷைஸ்டா கான் மீது இரவுத் தாக்குதல் | முகலாயர்களின் கௌரவத்துக்கு அடி. |
| ஜனவரி 1664 | சூரத் முதல் முறையாகச் சூறையாடப்பட்டது | பேரரசின் மிகப் பணக்கார துறைமுகத்தைத் தாக்கியது. |
| 1665 | புரந்தர் ஒப்பந்தம் | 35 கோட்டைகளில் 23 ஒப்படைக்கப்பட்டன. |
| 1666 | ஆக்ரா பயணம், சிறைவாசம், தப்பித்தல் | ஜெய் சிங்கின் திட்டம் தோல்வியடைந்தது. |
| 1670 | கோட்டைகள் மீட்கப்பட்டன; சூரத் இரண்டாவது முறை சூறையாடப்பட்டது | மராத்தியர்களின் மறுமலர்ச்சி. |
| 6 ஜூன் 1674 | ராய்கட்டில் முடிசூட்டு விழா | தக்காண ஆட்சியாளர்களுக்குச் சமமான அந்தஸ்து. |
| 1677-78 | கர்நாடகப் படையெடுப்பு | தெற்கில் இரண்டாவது தளம். |
| 23 மார்ச் 1680 | ஷிவாஜி இறந்தார் | ஔரங்கசீப் தக்காணத்துக்குச் சென்றார். |
| 1689 | சாம்பாஜி சிறைபிடிக்கப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டார் | ராஜாராம் தலைமையில் மராத்தியர்கள் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர். |
ஒரு முறையைக் கவனியுங்கள். ஒவ்வொரு முகலாய வெற்றியையும் ஒரு மராத்திய மீட்சி பின்தொடர்ந்தது. இது வெறும் கொள்ளையர் கூட்டம் அல்ல என்பதற்கான தெளிவான அடையாளம் இது.
ஷாஹ்ஜியிலிருந்து சிவாஜி வரை: அடித்தளம் அமைத்தல், 1627-1664
தக்காணத்தில் மராட்டியர் பணி. பதினேழாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்தே, மராட்டியத் தலைவர்கள் அகமதுநகர், பீஜாப்பூர் மற்றும் சில நேரங்களில் கோல்கொண்டா சுல்தான்களுக்குச் சேவை செய்தனர். அவர்கள் மலைக்கோட்டைகளைக் கட்டுப்படுத்தி, குதிரைப்படைக்குத் தலைமை தாங்கினர். 'ராஜா', 'ராவ்' போன்ற பட்டங்களையும் பெற்றனர். இந்தப் பணி அவர்களுக்கு ராணுவத் திறமை, உள்ளூர் அதிகாரம், அரசியல் அனுபவம் ஆகியவற்றைத் தந்தது.
தந்தை ஷாஹ்ஜி. போன்ஸ்லே குடும்பம் இத்தகைய பணியின் மூலமே உயர்ந்தது. ஷாஹ்ஜி போன்ஸ்லே 1630-ல் 6,000 ஜாத் தரவரிசையுடன் முகலாயர்களிடம் சேர்ந்தார். 1632-ல் பீஜாப்பூர் பக்கம் மாறினார். 1634-ல் நிஜாம் ஷாஹி நிலங்களில் சுமார் நான்கில் ஒரு பங்கைக் கட்டுப்படுத்தினார். 1636 முகலாயப் படையெடுப்புக்குப் பிறகு, அக்பரின் வாரிசுகள் பற்றிய அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்டபடி, அவர் தன் கோட்டைகளை ஒப்படைத்து கர்நாடகத்தில் பீஜாப்பூருக்குச் சேவை செய்தார்.
பூனாவில் ஒரு சிறுவன். சிவாஜி 1627 ஏப்ரல் 10 அன்று சிவனேரியில், ஷாஹ்ஜி மற்றும் ஜிஜா பாய் தம்பதியருக்குப் பிறந்தார். தந்தை தொலைவில் இருந்ததால், அவர் பூனாவில் பாதுகாவலர் தாதாஜி கொண்டதேவ் கீழ் வளர்ந்தார். 1647-ல் தாதாஜி மறைந்த பிறகு, தந்தையின் முகவராகப் பூனா ஜாகிரின் முழுப் பொறுப்பையும் சிவாஜி ஏற்றார்.
மாவல் முதுகெலும்பு. பூனாவுக்கு மேற்கே உள்ள மாவல் தலைவர்களை, அதாவது ஜெதே, பண்டல் நாயக்குகளை, சிவாஜி முதலில் தன் பக்கம் ஈர்த்தார். இந்த மலைவாழ் மக்கள் அவரது படையின் முதுகெலும்பானார்கள். 1634-ல் தந்தை வைத்திருந்த நிலங்களை மீட்கத் தொடங்கினார். அவற்றைத் தன் சட்டபூர்வ உரிமையாகக் கருதினார்.
கோட்டைகளும் ஜாவ்லியும். 1648-ல் அவர் புரந்தர் கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். அது வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் அவருக்கு வலுவான பாதுகாப்பைத் தந்தது. 1656-ல் மாவல் தலைவர் சந்திர ராவ் மோரேவிடமிருந்து ஜாவ்லியைக் கைப்பற்றினார். இது கொங்கணத்திற்குள் நுழைய வழி திறந்தது, மோரேயின் வீரர்களை அவரது படையில் சேர்த்தது, எதிர்காலத் தலைநகரான ராய்கட் மலையையும் அவருக்குத் தந்தது.

கல்யாணும் கடற்கரையும். 1657-58-ல் முகலாயர்கள் வாரிசுப் போரில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, சிவாஜி கல்யாண் மற்றும் பிவாண்டியைக் கைப்பற்றி கொங்கணத்திற்குள் முன்னேறினார். அங்குதான் தன் முதல் கடற்படைத் தளங்களை அமைத்தார். இப்போது பீஜாப்பூர் அவரையே தன் முதன்மை எதிரியாகப் பார்த்தது.
அப்சல் கான். அவருக்கு எதிராக பீஜாப்பூர் தளபதி அப்சல் கானை அனுப்பியது. நிபந்தனைகளைப் பேசித் தீர்க்க ஒரு சந்திப்பு ஏற்பாடானது. அங்கே 1659 நவம்பர் 10 அன்று சிவாஜி அவரைக் கொன்றார். பீஜாப்பூர் படை விரைவில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. இருப்பினும் 1660-ல் பன்ஹாலா கோட்டை மீண்டும் இழக்கப்பட்டது.
ஷைஸ்தா கான் மற்றும் சூரத். அவுரங்கசீப் ஷைஸ்தா கானை முகலாய வைஸ்ராயாக அனுப்பினார். அவர் சாகன் மற்றும் வடக்கு கொங்கனைக் கைப்பற்றினார். 5 ஏப்ரல் 1663 அன்று சிவாஜி இரவில் பூனாவில் அவரது முகாமைத் தாக்கி, அவரைக் கடுமையாகக் காயப்படுத்தினார். இது முகலாயர்களின் கௌரவத்துக்கு பெரும் அடியாக அமைந்தது. ஜனவரி 1664 அன்று அவர் பேரரசின் மிகச் செல்வந்த துறைமுகமான சூரத்தை முதல் முறையாகக் கொள்ளையடித்தார்.
புரந்தர், ஆக்ரா மற்றும் அரசு, 1665-1680
ஜெய் சிங்கின் திட்டம். இப்போது அவுரங்கசீப் ஆம்பரைச் சேர்ந்த மிர்சா ராஜா ஜெய் சிங்கை அனுப்பினார். அவரது திட்டம் துணிச்சலானது. சிவாஜியைக் கூட்டாளியாக்கி, பிஜாப்பூரின் நிலங்களை அவருக்குக் கொடுப்பது, முகலாய எல்லையிலிருந்து விலக்கி வைப்பது என்பதே அது. மராட்டியர்களின் உதவியோடு பிஜாப்பூரைக் கைப்பற்றி, பின்னர் சிவாஜியைச் சமாளிப்பது திட்டம். 1665இல் அவர் புரந்தரில் சிவாஜியை முற்றுகையிட்டார்.
புரந்தர் ஒப்பந்தம் (1665). சிவாஜி தனது 35 கோட்டைகளில் 23ஐ ஒப்படைத்தார். அவரது மகன் 5,000 மன்சப்தாராக முகலாயர் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டார். கொங்கன் மற்றும் பாலாகாட் பகுதிகளில் பிஜாப்பூர் நிலங்களைத் தனக்கு ஈடாகப் பெற வேண்டியிருந்தது. இது அவரை பிஜாப்பூருக்கு எதிராக நிறுத்தியது. ஆனால் அவுரங்கசீப் பிஜாப்பூரையும் மராட்டியர்களையும் வெவ்வேறு பிரச்சினைகளாகக் கருதினார். எனவே புதிய படைகளை அனுப்பவில்லை.
ஆக்ரா, 1666. சிவாஜியை மேலும் நெருக்கமாக்க, ஜெய் சிங் அவர் ஆக்ராவில் பேரரசரைச் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்தார். அரசவையில் சிவாஜிக்கு 5,000 மன்சப்தார்களின் வரிசையில் இடம் கொடுக்கப்பட்டது. அதை அவர் அவமானமாகக் கருதினார். அவரது கோபமான எதிர்ப்பு அவரது சிறைவாசத்துக்கு வழிவகுத்தது. பின்னர் 1666இல் அவரது தப்பிப்பு ஜெய் சிங்கின் திட்டத்தைச் சிதைத்தது. ஜெய் சிங் விரைவில் மாற்றப்பட்டார்.
மீட்சி. ஒரு குறுகிய போர்நிறுத்தத்துக்குப் பின், சிவாஜி மீண்டும் தாக்கினார். 1670இல் அவர் புரந்தரில் ஒப்படைக்கப்பட்ட கோட்டைகளை மீண்டும் கைப்பற்றினார். கொண்டானா, புரந்தர், மஹுலி ஆகியவை இதில் அடங்கும். 30 அக்டோபர் 1670 அன்று அவர் சூரத்தை இரண்டாம் முறையாகக் கொள்ளையடித்தார். முகலாயத் தளபதிகள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டனர். மராட்டியத் தாக்குதல்கள் பேரார் மற்றும் பாக்லானா வரை சென்றன.

முடிசூட்டு விழா, 1674. 6 ஜூன் 1674 அன்று சிவாஜி ராய்காட்டில் மன்னராக முடிசூட்டப்பட்டார். இந்த விழா அவரை மற்ற மராட்டியக் குடும்பங்களுக்கு மேலே நிறுத்தியது. தக்காண சுல்தான்களுக்கு இணையான நிலைக்கும் உயர்த்தியது. கிளர்ச்சி செய்த ஜாகிர்தாரை இறையாண்மை கொண்ட ஆட்சியாளராக மாற்றியது.
கர்நாடகமும் கோல்கொண்டாவும். 1677இல் கோல்கொண்டாவின் அமைச்சர் மதண்ணா சிவாஜியுடன் கூட்டணி அமைத்தார். முகலாயர்களிடமிருந்து பாதுகாப்புக்காக ஆண்டுக்கு ஒரு லட்சம் ஹூணங்கள் தர ஒப்புக்கொண்டார். கோல்கொண்டாவின் ஆதரவுடன் சிவாஜி கர்நாடகத்தில் (1677-78) போரிட்டு, தெற்கில் வெகு தொலைவில் இரண்டாவது தளத்தை வென்றார். அவர் வாக்களித்தபடி ஜின்ஜியை ஒப்படைக்காதபோது கூட்டணி பாழானது.
ஒரு குழப்பமான வாரிசுரிமை. சிவாஜி தக்காணம் மற்றும் கொங்கன் பகுதிகளை தனது இளைய மகன் ராஜாராம் என்பவருக்கும், புதிய கர்நாடகப் பகுதிகளை மூத்த மகன் சாம்பாஜிக்கும் வழங்கத் திட்டமிட்டார். சாம்பாஜி அதிருப்தி அடைந்து 1678-ல் சிறிது காலம் முகலாயர்களுடன் சேர்ந்தார். சிவாஜி 1680 மார்ச் 23-ல் இறந்தார்; வலிமையான அரசை விட்டுச் சென்றார், ஆனால் வாரிசுரிமை தீர்க்கப்படவில்லை.
How Shivaji governed
ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட முடியாட்சி. சிவாஜியின் அரசு ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட முடியாட்சி; மக்களின் நலனே மன்னரின் கடமையாக வரையறுக்கப்பட்டது. அதன் நிர்வாக அமைப்பின் பெரும்பகுதி தக்காண சுல்தான் அரசுகளிலிருந்து வந்தது; சில முகலாயத் தாக்கங்களும் இருந்தன. சிவாஜி சேர்த்தது கடுமையான கட்டுப்பாடும் அதிகாரிகள் மீதான தொடர் கண்காணிப்பும்தான்.
அஷ்டபிரதான். அஷ்டபிரதான் எனப்படும் எட்டு அமைச்சர்களைக் கொண்ட குழு மன்னருக்கு ஆலோசனை வழங்கியது. அவர்கள்: பேஷ்வா (தலைமை அமைச்சர்), மஜும்தார் (கணக்கு), வாக்கின்ஸ் (மன்னரின் தனிப்பட்ட விவகாரங்கள்), தபீர் (வெளியுறவு), சுர்னிஸ் (அதிகாரபூர்வ கடிதப் போக்குவரத்து), பண்டித் ராவ் (மதச் சார்ந்த விவகாரங்கள்), சேனாபதி (படைத் தலைவர்) மற்றும் நியாயாதீஷ் (தலைமை நீதிபதி). இவற்றில் பல பதவிகள் ஏற்கனவே தக்காண ஆட்சியாளர்களின் கீழ் இருந்தன.
பரம்பரை அல்ல, கட்டாயமும் இல்லை. சிவாஜியின் கீழ் இந்த அமைச்சர்கள் மன்னரின் விருப்பப்படி பதவியில் இருந்தனர்; அடிக்கடி இட மாற்றம் செய்யப்பட்டனர்; பணமாகவே ஊதியம் பெற்றனர், ஜாகீர் நிலங்கள் கிடையாது. பண்டித் ராவ் மற்றும் நியாயாதீஷ் தவிர மற்ற அனைவரும் படையெடுப்புகளை வழிநடத்த முடிந்தது. அவர்களது ஆலோசனை மன்னரைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை; பேஷ்வாக்களின் காலத்தில்தான் பதவிகள் பரம்பரையாக மாறின.
மாகாணங்கள். அரசு மௌசா (கிராமங்கள்), ஹவால்தார் தலைமையிலான டர்ஃப்கள், சுபேதார் தலைமையிலான பிரான்ட் (மாகாணங்கள்) எனப் பிரிக்கப்பட்டது; பல பிரான்ட்களுக்கு மேல் சர்சுபேதார் இருந்தார். சிவாஜி ஏற்கனவே இருந்த பிரிவுகளை மறுசீரமைத்து பெயர் மாற்றம் செய்தார். எந்த அதிகாரியும் நிரந்தரமானவர் அல்ல; அனைவரும் இட மாற்றம் செய்யப்படலாம்.
கோட்டை அமைப்பு. சிவாஜியின் பாதுகாப்பின் மையமாகக் கோட்டைகள் இருந்தன; அவர் சுமார் 250 கோட்டைகளை கட்டினார் அல்லது வைத்திருந்தார். ஒவ்வொரு கோட்டையிலும் ஹவால்தார் சாவிகளை வைத்திருந்தார், சப்னிஸ் வருகைப் பதிவேடு மற்றும் கணக்குகளை பராமரித்தார், சர்னோபத் காவல் படையை வழிநடத்தினார்; கர்கானிஸ் கிடங்குகளை நிர்வகித்தார். அனைவரும் சம நிலையில் இருந்ததால் எந்த ஒரு அதிகாரியும் கோட்டையை எதிரியிடம் ஒப்படைக்க முடியாது.
படை. சிவாஜி மலைப்பகுதி மற்றும் கொரில்லா போருக்கு பயிற்சி பெற்ற இலகு குதிரைப்படை மற்றும் இலகு காலாட்படையை நம்பியிருந்தார். அவரது குதிரைப்படையில் பார்கிர்கள் இருந்தனர்; அவர்களுக்கு அரசே குதிரைகளும் ஆயுதங்களும் வழங்கியது. சிலேதார்கள் தங்களுடைய சொந்தக் குதிரைகளையும் ஆயுதங்களையும் கொண்டு வந்தனர். வீரர்களுக்கு பணமாக ஊதியம் வழங்கப்பட்டது; காயமடைந்தோருக்கு உதவித்தொகையும், விதவைகளுக்கு ஓய்வூதியமும் கிடைத்தது; முகாமுக்குள் பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லை.
கடற்படையும் நீதியும். கொங்கணை வென்ற பிறகு, சிவாஜி ghurabs (துப்பாக்கிக் கப்பல்கள்) மற்றும் gallivats (துடுப்புக் கப்பல்கள்) கொண்ட கடற்படையை உருவாக்கினார். இதில் பெரும்பாலும் Kolis பணியாற்றினர். Darya Sarang, Mai Naik Bhandari போன்ற அட்மிரல்கள் இதை நடத்தினர். வணிகர்களைத் தொந்தரவு செய்ய முடிந்தது, ஆனால் Janjira-வின் Siddis-ஐ ஒருபோதும் வீழ்த்த முடியவில்லை.

நீதி முறைசாரா முறையிலேயே நடந்தது. கிராம panchayats சிவில் வழக்குகளை விசாரித்தன. குற்ற வழக்குகளை patil தீர்த்து வைத்தார்.
சவுத்தும் சர்தேஷ்முகியும். தங்கள் சொந்தப் பகுதிக்கு வெளியே, மராத்தியர்கள் chauth வசூலித்தனர். அது வருவாயில் நான்கில் ஒரு பங்கு. மேலும் sardeshmukhi வசூலித்தனர், அது பத்தில் ஒரு பங்கு. இவற்றை விமர்சகர்கள் சட்டபூர்வக் கொள்ளை என்றனர். மராத்தியர்களுக்கோ, இது தங்கள் படைகளுக்கு நிதி திரட்டும் வழியும் அண்டை நிலங்கள் மீதான உரிமையை நிலைநாட்டும் வழியுமாக இருந்தது.
இந்த வசூல்கள் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் மராத்திய விரிவாக்கத்தின் மையமாக மாறின.
சிவாஜிக்குப் பின். peshwas காலத்தில் பதவிகள் பரம்பரையாயின. saranjam jagirs மூலம் படைக்குச் சம்பளம் வழங்கப்பட்டது. படை முகாம்கள் ஆடம்பரங்களால் நிரம்பின. சிவாஜியின் பெரும் பலங்களான ஒழுக்கமும் வேகமும் குறைந்தன. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு மராத்திய வரலாறு மொகலாயப் வீழ்ச்சியும் பிராந்திய அரசுகளும் என்ற அத்தியாயத்தில் தொடர்கிறது.
சிவாஜிக்குப் பின்: நீண்ட போர், 1680-1707
சர்ச்சைக்குரிய அரியணை. சிவாஜியின் மரணத்தின்போது சில அமைச்சர்கள் Rajaram-ஐ மன்னராக அறிவித்தனர். ஆனால் Sambhaji வேகமாகச் செயல்பட்டார். 1680-இல் ராஜாராம் மற்றும் அமைச்சர் Annaji Datto ஆகியோரைச் சிறையில் அடைத்து அரியணையைக் கைப்பற்றினார். தந்தையின் விசுவாசிகளை அவர் கடுமையாக நடத்தியதால், Shirke போன்ற குடும்பங்கள் மொகலாயர் பக்கம் சென்றன.
ஔரங்கசீப் தெற்கே வருகிறார். 1680-இல் ஔரங்கசீப் டெக்கானைத் தானே நேரில் கட்டுப்படுத்த முடிவு செய்தார். கலகம் செய்த தன் மகன் Prince Akbar-க்கு சம்பாஜி அடைக்கலம் கொடுத்திருந்தார். நான்கு ஆண்டுகள் முன்னேற்றம் குறைவாக இருந்ததால், ஔரங்கசீப் முதலில் Bijapur (1686)-ஐயும் பின்னர் Golkonda (1687)-ஐயும் தாக்கினார். இது அக்பரின் வாரிசுகள் பற்றிய அத்தியாயத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
தாமதமாகிவிட்டதா? 1665-லேயே ஜெய் சிங், மராத்தியர் உதவியுடன் முதலில் Bijapur-ஐ சமாளிக்கலாம் என்று பரிந்துரைத்திருந்தார். ஔரங்கசீப் அதைச் செய்தபோது, மராத்தியர்கள் வலுப்பெற்றிருந்தனர். Karnataka-வில் இரண்டாவது தற்காப்பு வரிசையையும் உருவாக்கியிருந்தனர். அவர்கள் சிதறிய தலைவர்கள் மட்டுமல்ல. டெக்கான் சுல்தானகங்களுக்கு இணையான அந்தஸ்துள்ள ஓர் அரசாக இருந்தனர்.
சம்பாஜியின் முடிவு. விலகல்கள் மராத்திய முகாமை பலவீனப்படுத்தின. பிப்ரவரி 1689-இல் மொகலாயர்கள் சம்பாஜியைக் கைப்பற்றினர். மார்ச் 1689-இல் அவர் தூக்கிலிடப்பட்டார். இது மராத்தியர்களைப் பயமுறுத்தும் என்று ஔரங்கசீப் எண்ணினார். ஆனால் அது அவர்களை மேலும் உறுதியாக்கியது.
மக்களின் போர். மராட்டியர்கள் ராஜாராம் தலைமையில் ஒன்றுதிரண்டனர்; அவர் தெற்கே ஜிஞ்சி வரை பின்வாங்கினார். மொகலாயர்கள் 1689-இல் ராய்கர் கோட்டையையும் பின்னர் பல கோட்டைகளையும் கைப்பற்றினர்; ஆனால் ராஜாராமைப் பிடிக்கவோ இயக்கத்தை ஒடுக்கவோ முடியவில்லை. மராட்டியப் படைகள் இழந்த நிலத்தை மீட்டன; தொடர்ந்த போர்கள் மொகலாயப் படையின் மனஉறுதியைக் குலைத்தன.
மொகலாயர்கள் தோற்றதற்கான காரணம். சதீஷ் சந்திரா வாதிடுவதாவது, மராட்டிய இயக்கத்தின் தன்மையை औरங்கசீப் ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. சிவாஜியை வெறும் உள்ளூர் நிலக்கிழார் (பும்யா) என்று அவர் கருதினார். ஆனால் மராட்டியர்களுக்கு மக்கள் ஆதரவு இருந்தது; உள்ளூர் நிலக்கிழார்களான வதந்தார்களின் ஆதரவும் அவர்களுக்கு இருந்தது. தக்காணத்தில் மொகலாய நிர்வாகத்தைத் திணித்ததால் உள்ளூர் நில உரிமையாளர்கள் இடம் இழந்தனர்; அவர்கள் கோபமடைந்தனர், விவசாயிகளுக்குச் சுமை அதிகரித்தது.
பேரரசுக்கான விலை. தக்காண ஜாகீர்களில் வருவாய் வசூலிப்பது மொகலாய ஜாகீர்தார்களுக்கு கிட்டத்தட்ட சாத்தியமாகவில்லை. ஆதரவைப் பெற, औரங்கசீப் பல தெற்கத்தியர்களைச் சேர்த்தார்; 1,000 ஜாத்துக்கு மேல் இருந்த மராட்டிய மன்சப்தார்களின் எண்ணிக்கை ஷாஜகான் காலத்தில் 13 ஆக இருந்து, அவர் காலத்தில் 96 ஆக உயர்ந்தது. இது மொகலாய நிர்வாகம் குறித்த அத்தியாயத்தில் விவரிக்கப்பட்ட ஜாகீர் நெருக்கடியை மேலும் அதிகரித்தது. இறுதியில் औரங்கசீப் அகமதுநகர் நோக்கிப் பின்வாங்கி 1707-இல் இறந்தார்; மராட்டியர்கள் தோற்கடிக்கப்படவில்லை.
கடற்கரையில். கடலில், வலிமையான கடற்படை கொண்ட ஆப்பிரிக்க-அபிசீனியத் தலைவர்களான ஜஞ்சிராவின் சித்திகள் 1671-இல் மொகலாயச் சேவைக்கு வந்தனர்; சிவாஜியின் கடுமையான எதிரிகளாகவே இருந்தனர். ஆங்கிலேயர்கள் அவருடன் அமைதியற்ற முறையில் வர்த்தகம் செய்தனர்; 1674-இல் ஹென்றி ஆக்ஸிண்டனின் தூதரகம் 1675-இல் ராஜாபூர் வணிக நிலையம் மீண்டும் திறக்கப்பட வழிவகுத்தது. போர்த்துகீசியர்கள் வெளிப்படையான போரைத் தவிர்த்து, 1667-லும் 1670-லும் சிவாஜியுடன் ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டனர்.
Quick revision
- புவியியல்: Konkan, Ghatmatha, Des; மலைக் கோட்டைகள்.
- கோட்பாடுகள்: Grant Duff (திடீர் எழுச்சி); Ranade (தேசியம்); Sarkar, Sardesai (இந்து எதிர்வினை); Wink (முகலாய அழுத்தம்); Satish Chandra (பெரிய தேஷ்முக்குகளை அடக்கியது, சிறு நிலவுடைமையாளர்கள்); Irfan Habib (விவசாயிகளின் அமைதியின்மை); Ramdas மற்றும் மகாராஷ்டிர தர்மம்.
- Shahji: முகலாயப் பதவி 6,000 zat (1630); Bijapur 1632; சரணடைதல் 1636.
- Shivaji: Shivneri-இல் 10 April 1627-இல் பிறந்தார்; Dadaji Konddev; Maval தலைவர்கள்; Purandar கோட்டை 1648; Javli 1656 (Chandra Rao More) → Raigarh.
- Afzal Khan 10 Nov 1659-இல் கொல்லப்பட்டார்; Shaista Khan 5 April 1663-இல் தாக்கப்பட்டார்; Surat Jan 1664 மற்றும் 30 Oct 1670-இல் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது.
- Jai Singh; Purandar உடன்படிக்கை 1665 (35-இல் 23 கோட்டைகள்; மகன் 5,000 mansabdar ஆனார்); Agra 1666, தப்பிச் சென்றார்.
- முடிசூட்டு விழா 6 June 1674 (Raigarh; Gaga Bhatt); கர்நாடகப் பிரச்சாரம் 1677-78 (Madanna); 23 March 1680-இல் இறந்தார்.
- Sambhaji பிப்ரவரியில் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டார், March 1689-இல் தூக்கிலிடப்பட்டார்; Rajaram Jinji-க்குச் சென்றார்; Aurangzeb 1707-இல் இறந்தார்.
- அஷ்டப்பிரதான்: peshwa, mazumdar, wakins, dabir, surnis, pandit rao, senapati, nyayadhish; பரம்பரை அல்ல; பணமாகச் சம்பளம்.
- மாகாணங்கள்: mauza, tarf, prant, sarsubedar. கோட்டைகள் (~250): சம நிலையிலுள்ள havaldar, sabnis, sarnobat. குதிரைப்படை: bargirs எதிர் siledars. கடற்படை: ghurabs, gallivats, Kolis.
- சௌத் = 1/4, சர்தேஷ்முகி = 1/10. 1,000-க்கு மேற்பட்ட மராத்திய mansabdar-கள்: 13 → 96.