Module 3 · 19 min read · Free chapter
சங்க காலம்: பெருங்கற்படைகள், குறுநில ஆட்சிகள், வணிகம் மற்றும் தமிழ் இலக்கியம்
தென்னகம் சங்க காலத்தில் வரலாற்றுக்குள் நுழைந்தது; கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை. அதற்கு முன் இரும்புக் காலத்து மக்கள் பெருங்கற்படைப் புதைகுழிகளை விட்டுச் சென்றனர். தமிழ்ப் பாடல்கள் ஐந்து நிலங்களை (திணைகள்) விவரிக்கின்றன. பெரிய அரசுகளுக்குப் பதிலாக சோழர், சேரர், பாண்டியரின் குறுநில மன்னர்கள் இருந்தனர். முசிறி, அரிக்கமேடு போன்ற துறைமுகங்கள் ரோமானியத் தங்கத்துக்கு மிளகு, முத்து, துணி வர்த்தகம் செய்தன.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: தென்னகம் வரலாற்றுக்குள் நுழைகிறது
கடந்த அத்தியாயத்தில் சாதவாகனர்கள் தக்காணத்தில் முதல் அரசை உருவாக்கியதைப் பார்த்தோம். மேலும் தெற்கே, தமிழர்கள் தமிழகம் என்று அழைத்த நிலத்தில் வேறு கதை வெளிப்பட்டது. இங்கு அதிகாரிகள் அமைப்பும் ஒழுங்கான வரிகளும் கொண்ட பெரிய மன்னர் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக பெரிய, சிறிய தலைவர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் போரிட்டனர், தங்கள் புலவர்களுக்குப் பரிசளித்தனர், ரோமிலிருந்து வந்த கப்பல்களுடன் மிளகு வர்த்தகம் செய்தனர்.
இந்த உலகை இரண்டு மிகவும் வேறுபட்ட ஆதாரங்கள் மூலம் அறிகிறோம். ஒன்று தொல்லியல்: தென்னகம் முழுவதும் காணப்படும், பெரிய கற்களால் குறிக்கப்பட்ட புதைகுழிகளான பெருங்கற்படைகள்.
மற்றொன்று கவிதை: நாம் சங்க இலக்கியம் என்று அழைக்கும் பழந்தமிழ்ப் பாடல்கள். அவை அலைந்து திரிந்த பாணர்களால் தங்கள் புரவலர்களைப் போற்றிப் பாடப்பட்டவை.
சங்கப் பாடல்களை ஒரு குடும்பப் புகைப்படத் தொகுப்பு போல நினையுங்கள். அவை சரியான தேதிகளைத் தருவதில்லை, ஆனால் மக்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள், காதலித்தார்கள், போரிட்டார்கள், பிழைப்பு நடத்தினார்கள் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
மகாக்கற்கால்கள் குடும்பத்தின் பழைய கருவிகளைப் பரணில் வைத்தது போல இருக்கின்றன. தொகுப்பும் பரணும் சேர்ந்து கதையைச் சொல்கின்றன.
இதை ஏன் படிக்க வேண்டும்? இந்த அத்தியாயம் தெற்கு இரும்புக் காலத்திலிருந்து வரலாற்றுக் காலத்திற்கு எப்படி நகர்ந்தது என்பதை விளக்குகிறது. அதன் அரசியல் வடக்கை விட ஏன் வேறுபட்டது, ரோமானிய வணிகம் அதன் துறைமுகங்களை எப்படித் தொட்டது என்பதையும் விளக்குகிறது.
exam-களில் மகாக்கற்கால்கள், ஐந்து திணைகள், மூவேந்தர், சங்க நூல்கள், இந்திய-ரோமானிய வணிகம் பற்றிக் கேட்கப்படுகின்றன. Mains-இல், தமிழகத்தில் அரசுகள் இருந்ததா அல்லது தலைமைகள் மட்டுமே இருந்ததா, வணிகம் சமூகத்தை எப்படி மாற்றியது என்று கேட்கப்படுகிறது.
சங்கக் காலம் ஒரு பார்வையில்
| தலைப்பு | முக்கிய உண்மைகள் |
|---|---|
| தெற்கில் இரும்பு | சுமார் கி.மு. 1100 (ஹல்லூர்) |
| மகாக்கற்கால்கள் | கல் குறியிடப்பட்ட புதைகுழிகள்; கருப்பு-சிவப்புப் பாண்டங்கள்; இரும்புப் பொருட்கள் |
| பிரதேசம் | தமிழகம்: வேங்கடம் மலை முதல் kanyakumari வரை |
| சூழல் மண்டலங்கள் | ஐந்து திணைகள்: குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை |
| பெரிய தலைவர்கள் | மூவேந்தர்: சேரர், சோழர், பாண்டியர் |
| மற்ற தலைவர்கள் | வேளிர் (மலைத் தலைவர்கள்), கிழார் (கிராமத் தலைவர்கள்) |
| ரோமானிய வணிகம் | கி.மு. 1ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி முதல்; பருவக்காற்று வழி; தங்க நாணயங்கள் |
| இலக்கியம் | எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு; பின்னர் தொல்காப்பியம், திருக்குறள் |
மூன்று மகுட அரசுகளும் அவற்றின் தலைநகரங்களும்:
| அரசு | உள்நாட்டு மையம் | துறைமுகம் |
|---|---|---|
| சேரர் | கரூர் | முசிறி |
| சோழர் | உறையூர் | புகார் (காவிரிப்பூம்பட்டினம்) |
| பாண்டியர் | மதுரை | கொற்கை |
ஒவ்வொரு மகுட அரசுக்கும் ஓர் உள்நாட்டு மையம் மற்றும் ஒரு துறைமுகம் இருந்தது. விவசாயமும் கடல் வணிகமும் இரண்டும் அவர்களின் அதிகாரத்துக்கு அடிப்படையாக இருந்தன என்பதை இது காட்டுகிறது.
பாடல்களுக்கு முன்: மகாக்கற்கால் கட்டியவர்கள்
இரும்பு தெற்கே வந்தபோது. கர்நாடகாவின் ஹல்லூரில் கிடைத்த கார்பன் தேதிகளின்படி, தென்னிந்தியாவில் இரும்பு சுமார் கி.மு. 1100 வாக்கில் பயன்பாட்டுக்கு வந்தது. பிரம்மகிரி, மாஸ்கி, பிக்லிஹால் போன்ற பல தளங்களில், முந்தைய புதிய கற்காலம்-செம்பு காலக் கிராமங்கள் இரும்புக் காலத்திலும் தொடர்ந்தன. மாற்றம் திடீரென்று இல்லாமல் படிப்படியாக நடந்தது.
மகாக்கல் என்றால் என்ன? 'Megalith' என்றால் பெரிய கல் என்று பொருள். தென்னிந்திய இரும்புக் காலத்தைப் பற்றி நமக்குத் தெரிந்தவற்றில் பெரும்பாலானவை, பெரிய கற்களால் குறிக்கப்பட்ட கல்லறைகளிலிருந்து வருகின்றன. அவை பொதுவாக கிராமங்களுக்கு வெளியே உள்ள இடுகாடுகளில் இருக்கும்.
இவை கி.மு. இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் இறுதியிலோ முதல் ஆயிரமாண்டின் தொடக்கத்திலோ தொடங்கின. இவற்றில் பல கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டு வரை உள்ளவை.
பல வகையான கல்லறைகள். சில நேரங்களில் இறந்தவர்களின் எலும்புகள் பெரிய தாழிகளில் சேகரிக்கப்பட்டு, stone circle அல்லது capstone குறியிடப்பட்ட குழியில் புதைக்கப்பட்டன. வேறு இடங்களில் கிரானைட் பலகைகளால் ஆன cist graves, கேரளாவில் rock-cut chambers, நிற்கும் கற்களின் வரிசைகள் ஆகியவை கிடைக்கின்றன.
மகாராஷ்டிராவில் நாக்பூர் சுற்றுவட்டாரம், கர்நாடகாவில் மஸ்கி, ஆந்திராவில் நாகார்ஜுனகொண்டா, தமிழ்நாட்டில் Adichanallur, கேரளாவிலும் பெருங்கற்படைச் சின்னங்கள் கிடைக்கின்றன.

இறந்தவர்களுடன் என்ன புதைக்கப்பட்டது? வழக்கமான பானை ஓடுகள் black-and-red ware ஆகும். இரும்புப் பொருட்கள் எங்கும் உள்ளன: கோடாரி, மண்வெட்டி, அரிவாள், கலப்பைமுனை, வாள், குத்துவாள், அம்புமுனை, திரிசூலம், விளக்குகள். horse equipment போன்ற குதிரைக் கருவிகளும், செம்பு அல்லது வெண்கல மணிகள், மணிகளும், தங்கமும் உள்ளன.
இரும்புத் தொழிலாளர்களின் வலைப்பின்னல். வியக்கத்தக்க வகையில், அதே வகை இரும்புக் கருவிகள் நாக்பூர் அருகிலுள்ள Junapani முதல் Adichanallur வரை, ஏறத்தாழ 1,500 km தொலைவில் கிடைக்கின்றன. இறுக்கமாக இணைந்த திறமையான இரும்புத் தொழிலாளர்கள் இப்பகுதி முழுவதும் நகர்ந்து தங்கள் பொருட்களை வர்த்தகம் செய்தனர் என்பது ஒரு கருத்து. மற்றொரு கருத்து, இவர்கள் ஆடு, மாடுகளை நம்பி வாழ்ந்த நாடோடி மேய்ப்பர்கள் என்கிறது.
இந்த வழக்கம் எங்கிருந்து வந்தது? பெருங்கற்படைச் சின்னங்களை பல தாக்கங்களின் கலவை என்று சிறப்பாகப் பார்க்கலாம். சில புதைகுழிகள் உள்ளூர் புதிய கற்காலம்-செம்புக் கற்காலப் பழக்கங்களிலிருந்து உருவாயின. குதிரைப் புதைப்புகள், குதிரைக் கருவிகள், சில பானை வடிவங்கள் north-west உடனான தொடர்பைக் காட்டுகின்றன. பெருங்கற்படைச் சின்னங்களை வெறுமனே 'ஆரியர்' அல்லது 'திராவிடர்' என்று முத்திரை குத்தும் முயற்சிகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை.
கல்லறைகளிலிருந்து வரலாறுக்கு. இந்த வேளாண்-மேய்ச்சல் மக்கள் கி.பி. ஆரம்ப நூற்றாண்டுகளில் historical phase-க்குள் நுழைந்தனர்; சங்கக் கவிதைகளிலும் இவர்கள் இடம்பெறுகின்றனர். சில கல்லறைகளில் Roman coins கூட கிடைக்கின்றன; இது அவர்கள் பரந்த வர்த்தக வலைப்பின்னல்களில் இணைந்திருந்ததைக் காட்டுகிறது.
ஐந்து நிலங்கள், ஐந்து வாழ்க்கை முறைகள்
தமிழகத்தின் நிலப்பரப்பு. தமிழகம் வேங்கடம் மலை முதல் கன்னியாகுமரி வரை பரவியிருந்தது; நவீன தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளாவை உள்ளடக்கியது. அதில் காடு சூழ்ந்த மலைகள், மேய்ச்சல் நிலங்கள், வறண்ட பகுதிகள், ஈரமான ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள், நீண்ட கடற்கரை இருந்தன. தமிழ்ப் புலவர்கள் இந்த வேறுபாட்டை ஒரு புகழ்பெற்ற கருத்தாக மாற்றினர்: ஐந்து திணைகள், அதாவது ஐந்து சூழல் மண்டலங்கள்.
குறிஞ்சி, மலைகள். மலைகளிலும் காடுகளிலும் குறவர் மற்றும் வேட்டுவர் எனப்படும் வேட்டையாடுவோர் வாழ்ந்தனர். அவர்கள் வேட்டையாடினர், தேன், மூங்கில் அரிசி, கிழங்குகளைச் சேகரித்தனர்; தினை, பயிறு வகைகளுக்காக slash-and-burn முறையில் சாகுபடி செய்தனர். இந்த மலைப்பகுதிகளில் மிளகு மற்றும் பிற நறுமணப் பொருட்கள் நன்றாக வளர்ந்தன.
முல்லை, மருதம். முல்லை மேய்ச்சல் நிலங்களில் ஆயர்கள் மாடுகளை வளர்த்தனர், பால் பொருட்களை வியாபாரம் செய்தனர், இடம்பெயரும் வேளாண்மையும் செய்தனர். வளமான ஆற்று பள்ளத்தாக்குகளான மருதம் கலப்பையின் நிலமாக இருந்தது, அங்கு நெல்லும் கரும்பும் விளைந்தன. மற்ற அனைவரும் முக்கிய உணவான அரிசிக்கு மருதத்தையே சார்ந்திருந்தனர்.
நெய்தல், பாலை. நெய்தல் கடற்கரையில், பரதவர் என்று அழைக்கப்பட்ட மீனவர்கள் மீன் பிடித்தனர், முத்துக்குளித்தனர், உப்பு காய்ச்சினர். வறண்ட பகுதியான பாலை ஓரளவு பருவகாலத்தை சார்ந்திருந்தது: கடும் வெயில் கோடையில் மலைகளும் மேய்ச்சல் நிலங்களும் வறண்டுபோயின. அங்குள்ள சிலர் கொள்ளையும் கால்நடை திருட்டும் செய்யத் தொடங்கினர், அவ்வழியே செல்லும் உப்பு வண்டிகள் அடிக்கடி கொள்ளையடிக்கப்பட்டன.
திணைகள் ஏன் முக்கியம். எந்த திணையும் தன்னிறைவு பெற்றிருக்கவில்லை, எனவே மக்கள் பொருட்களை பரிமாறிக்கொண்டனர். மலைவாழ் மக்கள் தேன், இறைச்சி, பழங்களைக் கொண்டு வந்தனர், ஆயர்கள் பால் பொருட்களைக் கொண்டு வந்தனர், கடற்கரை மக்கள் மீனும் உப்பும் கொண்டு வந்தனர், அனைவரும் மருதத்தின் அரிசியை நாடினர். இந்தப் பரிமாற்றத்தின் வழியாக சிறிய திணைகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்த பெரிய சமூகமாக வளர்ந்தன.
சீரற்ற வளர்ச்சி. அதிக உற்பத்தி கொண்ட திணைகள், குறிப்பாக மருதம், வேலைப் பிரிவினையை மேலும் கூர்மையாக வளர்த்துக்கொண்டன. ஏழ்மையான திணைகள் எளிமையாகவே இருந்தன, குலங்களாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்தன. எனவே தமிழ்ச் சமூகம் ஒரே பண்பாட்டைப் பகிர்ந்துகொண்ட, சீரற்ற முறையில் வளர்ந்த பகுதிகளின் கலவையாக இருந்தது.
வேளாண்மை பரவுகிறது. காலப்போக்கில், குடியிருப்புகள் மேட்டு நிலங்களிலிருந்து ஆற்று பள்ளத்தாக்குகளுக்கு நகர்ந்தன. இரும்பு கலப்பை முனை, கலப்பையில் பூட்டப்பட்ட காளைகள், ஆறுகள் மற்றும் ஏரிகளிலிருந்து பாசனம் ஆகியவை இதை சாத்தியமாக்கின. காவிரிப்பூம்பட்டினம் அருகே ஒரு பழங்காலத் நீர்த்தேக்கத்தின் எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
நிலத்தில் யார் உழைத்தார்கள்? உழவர் உழவு செய்தவர்கள், வெள்ளாளர் 'மண்ணின் தலைவர்கள்', அதாவது நில உடைமையாளர்கள். அடியோர், பெரும்பாலும் அடிமைகள், மற்றும் வினைவலர், கூலித் தொழிலாளர்களும் வயல்களில் உழைத்தனர். கிராம குடியிருப்புகள் கொல்லர், தச்சர், புலவர், நடனக் கலைஞர்கள், பூசாரிகள் மற்றும் துறவிகளுக்கு ஆதரவளிக்க முடிந்தது.
அரசர்கள் அல்ல, தலைவர்கள்: தமிழகத்தின் அரசியல்
அரசா அல்லது தலைமைக் குடியா? அரசு என்பதில் ஒரு நிலப்பரப்பின் மீது மத்திய அதிகாரம், வழக்கமான வரிகள், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட படை மற்றும் அதிகாரிகளின் குழு இருக்கும். தலைமைக் குடி என்பது பரம்பரை அந்தஸ்து கொண்ட சமூகமாகும், அதை ஆளும் தலைவரின் அதிகாரம் அவருக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான உறவுமுறையை சார்ந்திருக்கும், எப்போதாவது மட்டுமே தன்னார்வ கொடைகள் வழங்கப்படும். சாதவாகன தக்காணத்தைப் போலன்றி, ஆரம்பகால தமிழகத்தில் தலைமைக் குடிகள் இருந்தன, அரசு இன்னும் உருவாகவில்லை.
மூன்று நிலை தலைவர்கள். கீழ் நிலையில் கிழார் இருந்தனர். அவர்கள் சிறிய கிராமங்களின் தலைவர்கள், பெரும்பாலும் தங்கள் கிராமத்தின் பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர். நடுவில் வேளிர் இருந்தனர். இவர்கள் பெரும்பாலும் மலைத் தலைவர்கள். இவர்களில் சுமார் பதினைந்து பேர் முக்கியமானவர்கள். புகழ்பெற்றவர்களில் பறம்புமலையின் பாரி ஒருவர். மேல் நிலையில் வேந்தர் இருந்தனர். மூவேந்தர் என்று அழைக்கப்பட்ட சேரர், சோழர், பாண்டியர் ஆகிய முடிமன்னர் குடும்பங்கள் இவை.
மூவேந்தர்களும் அவர்களின் தலைநகரங்களும். சேரர் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை கடல் வரை ஆண்டனர். உள்பகுதியில் கரூர் அவர்களின் தலைநகரமாக இருந்தது. கடல் துறைமுகம் முசிறி. சோழர் காவிரிப் பகுதியை உறையூரில் இருந்து ஆண்டனர். அவர்களின் துறைமுகம் பூம்புகார். பாண்டியர் மத்திய தெற்குப் பகுதியை மதுரையில் இருந்து ஆண்டனர். அவர்களின் துறைமுகம் கொற்கை.
பழமையான வம்சம். இந்த அரச குடும்பங்கள் புதியவை அல்ல. அசோகரின் கல்வெட்டுகளிலேயே சோழர், பாண்டியர், கேரளபுத்திரர், சத்தியபுத்திரர் ஆகியோர் அவரது பேரரசுக்கு வெளியே உள்ள அண்டை நாட்டவர்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். அதிகமான் தலைவர்களுடன் தொடர்புடைய சத்தியபுத்திரர்கள் வேளிர் நிலையில் இருந்தனர்.
நிலத்தின் மீது அல்ல, மக்கள் மீதான அதிகாரம். துல்லியமாக வரையறுக்கப்பட்ட நிலப்பரப்பு பற்றிய கருத்து இருக்கவில்லை. அதிகாரம் என்பது மக்கள் மீதான கட்டுப்பாடு. நிலத்தை கூட்டாக வைத்திருந்த குறவர், வேட்டுவர் போன்ற மலை இனக்குழுக்கள் இதில் அடங்கும். பெரிய தலைவர்கள் சிறிய தலைவர்களிடம் திறை வசூலித்தனர். இறை என்ற வழக்கமான வரியும் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் முறையான வரி முறை இருக்கவில்லை.
பெரியவர்கள் சிறியவர்களை எப்படி உள்வாங்கினர். மூவேந்தர்கள் போர் மூலமும் திருமணம் மூலமும் வேளிர்களை அடக்க முயன்றனர். பெரும்பாலும் வேளிர் குடும்பங்களில் இருந்து மணப்பெண்களை எடுத்துக்கொண்டனர். சில நேரங்களில் பலவீனமானவர்கள் அழிக்கப்பட்டனர். பாரியின் ஆட்சிப் பகுதியை மூன்று மன்னர்கள் முடித்த போது இதுவே நடந்தது. அடிபணிந்த கிழார்கள் பெரிய தலைவர்களின் படையெடுப்புகளில் பணியாற்றினர். அதற்குப் பரிசாக வெற்றி கொண்ட கிராமங்களின் மக்கள் மீது கட்டுப்பாடு பெற்றனர்.
கொள்ளையும் கொடையும். இந்த அரசியலின் மையம் கொள்ளைத் தாக்குதல் ஆகும். உள்ளூர் வளங்கள் போதுமானதாக இல்லாததால் தலைவர்கள் கால்நடைகளுக்கும் தானியத்துக்கும் தாக்குதல் நடத்தினர். பின்னர் வீரர்கள், பாணர்கள், கூத்தர்கள், உறவினர்களுக்கு கொடை (கொடை) வழங்கினர். தலைவர்களின் வள்ளண்மையையும் வீரத்தையும் புறநானூறு மிகவும் போற்றுகிறது.

ஏழைத் தலைவரின் ஈட்டி. ஒரு பாடல் தலைவர்களின் வசதி எவ்வளவு குறைவாக இருக்கலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒரு பாணன் பரிசு கேட்டு வந்தபோது, உற்றூர்-கிழார் தனது கொல்லனை அழைத்து புதிய ஈட்டி செய்யச் சொன்னார். கொள்ளைத் தாக்குதலுக்குச் சென்று கொடுப்பதற்கான பொருளைச் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்பதே நோக்கம். கொடை கொடுப்பது தலைவரின் முதல் கடமை. கொள்ளையே அதற்குச் செலவைக் கொடுத்தது.
வீரத்தின் இருண்ட பக்கம். சோதனைத் தாக்குதல்கள் கிராமங்களை எரித்தன, விளைச்சலை அழித்தன, தோட்டங்களைப் பாழாக்கின. ஆனாலும் போர் போற்றப்பட்டது, இறந்த வீரர்களின் நினைவுக் கற்கள் வழிபாட்டுப் பொருட்களாயின. இது உள்ளார்ந்த முரண்பாடாக இருந்தது: செல்வத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள தாக்குதல் தேவைப்பட்டது, ஆனால் அதுவே செல்வத்தை அழித்தது.
சபைகள். ஒவ்வொரு குடியிருப்பிலும் அன்றாட விவகாரங்களை மூத்தோர் சபை கவனித்தது. அது மன்றம் அல்லது படியில் கூடியது; இது மரத்தடியைச் சுற்றியுள்ள உயர்த்திய இருக்கை. தலைவருக்கு அவை என்ற ஆலோசனைக் குழு இருந்தது. 'ஐந்து பெரிய குழுக்கள்', 'எட்டு பெரிய குழுக்கள்' என்ற அமைப்புகள் பின்னர், கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு உருவாகியிருக்கலாம்.
தங்கத்துக்குப் பதிலாக மிளகு: வணிகமும் துறைமுக நகரங்களும்
உள்ளூர் பண்டமாற்று. பெரும்பாலான உள்ளூர் வணிகம் பண்டமாற்று முறையில் நடந்தது. உப்பு நெல்லுக்கு, நெல் பாலுக்கும் நெய்க்கும், தேன் மீன் எண்ணெய்க்கும் மாற்றப்பட்டது.
உப்பும் நெல்லும் மட்டுமே நிலையான விகிதத்தில் பரிமாறப்பட்ட பொருட்களாக இருந்தன: ஒரு அளவு உப்புக்கு சம அளவு நெல். உமணர் எனப்படும் உப்பு வணிகர்கள் மாட்டு வண்டிகளுடன் குடும்பக் கூட்டமாகப் பயணித்தனர்.
வடநாட்டுத் தொடர்புகள். அர்த்தசாஸ்திரத்தில் புகழப்பட்ட தெற்குப் பாதையான தட்சிணாபதம் கங்கைச் சமவெளியை தெற்குடன் இணைத்தது. அதில் வழியாக வெள்ளி பஞ்ச்-மார்க் நாணயங்கள் வந்தன; அவை தெற்கெங்கும் பெருங்குவியல்களாகக் கிடைத்தன. சிறந்த NBP பாண்டங்கள் பாண்டிய நாட்டில் கிடைத்தன. கலிங்கத்திலிருந்து வந்த மெல்லிய பட்டு தமிழ்ப் பாணர்களுக்கு விலைமதிப்பற்ற பரிசாக இருந்தது.
ரோமானியத் தொடர்பு. கி.மு. முதல் நூற்றாண்டின் இறுதியிலிருந்து, ரோமானிய உலகம் தெற்குடன் நேரடி தொடர்புக்கு வந்தது. அதற்கு முன் அரேபியர்கள் இடைத்தரகர்களாகச் செயல்பட்டு, காற்றுகள் பற்றிய தங்கள் அறிவை இரகசியமாக வைத்திருந்தனர். ஹிப்பாலஸ் என்ற கடலோடியால் பருவக்காற்றுகள் 'கண்டுபிடிக்கப்பட்டது' என்று கூறப்படுகிறது; இதனால் கப்பல்கள் அரபிக் கடலை நேரடியாகக் கடக்க முடிந்தது.
இந்தியா விற்றவை. இந்தியா மேற்கே மிளகு மற்றும் பிற மசாலாப் பொருட்கள், மருத்துவ மூலிகைகள், பெரில், அகேட், கார்னீலியன் உள்ளிட்ட பிற கற்கள், முத்துகள், தந்தம், தேக்கு, கருங்காலி, சந்தனம், வண்ணப் பருத்தித் துணிகள், மஸ்லின், இண்டிகோ போன்ற சாயங்களை அனுப்பியது. மணிகளும் துணிகளும் மட்டுமே முடிக்கப்பட்ட பொருட்கள்; பெரும்பாலான ஏற்றுமதிகள் மூலப்பொருட்களாக இருந்தன.
ரோமானியர் அனுப்பியவை. ரோமானியர்கள் செம்பு, தகரம், ஈயம், பவளம், கண்ணாடி ஆகியவற்றுடன் சிறந்த மதுவையும், நேர்த்தியான துணிகளையும், அணிகலன்களையும், மட்பாண்டங்களையும் கொண்டு வந்தனர். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தங்கத்தால் பணம் செலுத்தினர். மிளகு வாங்க தங்கம் கொண்டுவந்த யவனக் கப்பல்கள் பற்றி தமிழ்ப் பாடல்கள் பேசுகின்றன.
இந்திய மண்ணில் ரோமானிய தங்கம். கி.மு. முதல் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரையிலான, பெரும்பாலும் தங்கம் மற்றும் வெள்ளியால் ஆன ரோமானிய நாணயங்களின் பெரிய குவியல்கள் ஆந்திரா, கர்நாடகா, தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளாவில் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. பேரரசர் டைபீரியஸ், கி.பி. 22 இல், ரோம் செல்வம் அற்ப பொருட்களுக்காக வீணாகிறது என்று செனட்டில் புகார் செய்தார். பிளினியும் இதே குறையைத் தெரிவித்தார்.

சில அறிஞர்கள், அந்தத் தங்கம் நாணயமாக இல்லாமல் bullion அல்லது ஆபரணமாகவே மதிப்பிடப்பட்டதாக நினைக்கின்றனர்.
துறைமுக நகரங்கள். கிழக்குக் கடற்கரையில் சோழர்களின் புகார் (காவிரிப்பூம்பட்டினம்), அரிக்கமேடு மற்றும் பாண்டியர்களின் கொற்கை அமைந்திருந்தன. மேற்குக் கடற்கரையில் சேரர்களின் முசிறி மற்றும் டைண்டிஸ் இருந்தன. அரிக்கமேட்டில் யவனர்களின் குடியிருப்பு இருந்தது. முசிறி கப்பல்கள், கிடங்குகள் மற்றும் சந்தைகளால் நிறைந்திருந்தது.

தலைவர்களும் வணிகமும். தமிழ்த் தலைவர்கள், கலங்கரை விளக்கங்கள், சரக்குத் துறைமுகங்கள் மற்றும் கிடங்குகளுடன் கடல் வணிகத்தை ஊக்குவித்தனர். புகாரில், சோழ அதிகாரிகள் பொருட்களில் புலிச் சின்னத்தைப் பதித்து உள்கு என்ற வரியை வசூலித்தனர். அறிஞர்கள் இதை 'நிர்வகிக்கப்பட்ட வணிகத்தின்' ஆரம்ப வடிவம் என்று அழைக்கின்றனர்.
வணிகம் தக்காணத்தை அதிகமாக மாற்றியது ஏன்? தக்காணத்தில், கில்டுகள் வங்கிகளாகச் செயல்பட்டன. உள்ளூர் வணிகர்களும் தொலைதூர வணிகத்தில் பங்கேற்றனர். அவர்களின் செல்வம் பௌத்த மடாலயங்களுக்கான கொடைகளில் தெரிகிறது. தமிழகத்தில், வணிகர்கள் கில்டுகள் வழியாக அல்ல, குடும்பங்கள் வழியாகவே செயல்பட்டனர். ஆடம்பரப் இறக்குமதிகள் தலைவர்களிடமும் அவர்களின் உறவினர்களிடமும் மட்டுமே இருந்தன. தமிழ்த் துறைமுக நகரங்கள் 'வெளிநாட்டு வணிகத்தின் தனித் தீவுகளாக' இருந்தன. அந்த வணிகம் குறைந்தபோது அவையும் சுருங்கின.
சங்க இலக்கியம்: பாணர்களின் குரல்
தமிழ் எவ்வளவு பழையது? குறைந்தது கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டிலேயே தமிழ் சொந்த எழுத்துடன் கூடிய இலக்கிய மொழியாக மாறியிருந்தது. மிகப் பழைய எழுத்துச் சான்று, மதுரை அருகே அரிட்டாபட்டி, கருங்காலக்குடி போன்ற இடங்களில் உள்ள சமண மற்றும் பௌத்தக் குகைகளில் காணப்படும் குறுகிய தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகள். இந்தக் குறிப்புகள் கொடையாளர்களின் பெயர்களைக் குறிக்கின்றன. வட இந்தியத் துறவிகள் கொண்டுவந்த சமஸ்கிருத, பிராகிருத சொற்களின் தமிழ் வடிவங்களும் இவற்றில் உள்ளன.
ஏன் 'சங்கம்'? இந்தப் பாடல்கள் சங்கம் என்ற அறிஞர் கழகத்தால் தொகுக்கப்பட்டு வகைப்படுத்தப்பட்டதால் சங்க இலக்கியம் என அழைக்கப்படுகின்றன. ஆனால் பாடல்கள் கழகத்தை விட மிகவும் பழையவை. எனவே இந்தப் பெயர் ஒரு தவறான பெயர் என்று சொல்லலாம். மரபு மூன்று சங்கங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. அவற்றில் கடைசிச் சங்கத்தின் படைப்புகள் மட்டுமே இன்று எஞ்சியுள்ளன.
இவற்றை யார் இயற்றினார்கள்? பெரும்பாலான பாடல்கள் நாட்டுப்புற மரபில் இருந்து வந்தவை. அவை ஊர் ஊராகச் சென்ற பாணர்கள் (panar) பாடியவை; அவர்கள் தங்கள் ஆதரவு தலைவர்களின் புகழைப் பாடினார்கள். வேறு சில பாடல்களை அறிஞர் புலவர்கள் (pulavar) இயற்றினார்கள்; அவர்கள் பாணர் பாணியைப் பின்பற்றினார்கள். புகழ்பெற்ற புலவர்களில் கபிலர், பரணர், ஔவையார், கௌதமனார் ஆகியோர் அடங்குவர்.
தொகுப்புகள். வீரம் பற்றிய பாடல்கள் இரண்டு தொகுப்பு வகைகளாக நமக்குக் கிடைக்கின்றன. எட்டுத்தொகை, அதாவது எட்டுத் தொகுப்புகளில் நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, அகநானூறு, புறநானூறு ஆகியவை அடங்கும். பத்துப்பாட்டு, அதாவது பத்துப் பாடல்களில் முல்லைப்பாட்டு, மதுரைக்காஞ்சி, குறிஞ்சிப்பாட்டு ஆகியவை அடங்கும்.
அகமும் புறமும். ஒவ்வொரு பாடலும் இரண்டு வகைகளில் ஒன்றைச் சேர்ந்தது. அகம் ('உள்') பாடல்கள் காதலையும் தனிப்பட்ட உணர்வுகளையும் பற்றியவை. ஐந்து திணைகளும் ஒவ்வொன்றும் ஒரு காதல் மனநிலையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; பாலை பிரிவுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது போல. புறம் ('வெளி') பாடல்கள் போர், தாக்குதல்கள், பொது வாழ்க்கை பற்றியவை. அவற்றில் ஒன்பது துறைகளையும் அறுபத்து மூன்று சூழல்களையும் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.
பிற்கால நூல்கள். வகைப்படுத்தப்பட்ட தொகுப்பில் இரண்டு பிற குழுக்களும் சேர்க்கப்படுகின்றன; அவை பிற்காலத்தவை. தொல்காப்பியம் தமிழ் இலக்கணம் பற்றிய நூல். இன்றைய வடிவில் அது கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தையதல்ல.
பதினெட்டு அறநெறி நூல்களான பதினெண்கீழ்க்கணக்கில் திருவள்ளுவரின் திருக்குறள் அடங்கும். இரட்டைக் காப்பியங்களான சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும் மிகவும் பிற்காலத்தவை.

பாடல்கள் உருவான விதம். பாடல்கள் வாய்மொழி இயற்றல்களாக இருந்தன; எல்லா பாணர்களும் பகிர்ந்துகொண்ட நிலையான சொற்றொடர்களிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டவை. எ.கா., 'வெற்றி வேலேந்திய வீரன்' அல்லது 'விரைந்த குதிரைகளின் தலைவன்'. உலகெங்கும் வாய்மொழிக் கவிதை இப்படித்தான் செயல்படுகிறது. பழைய நினைவுகள் தலைமுறைகளாகத் திரும்பத் திரும்ப வரும் சொற்றொடர்களில் சுமக்கப்படுவதால், பாடல்களின் காலத்தைக் கணிப்பது கடினம்.
மூன்று அடுக்கு காலங்கள். மாணவர்கள் மூன்று காலங்களைத் தனித்தனியாக நினைவில் வைக்க வேண்டும். பாடல்கள் கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை இயற்றப்பட்டுப் பாடப்பட்டன. கி.பி. ஆறாம் முதல் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு வரை தொகுப்புகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டன. உரைகள் அதற்கும் பிறகு, பதின்மூன்றாம் அல்லது பதினான்காம் நூற்றாண்டுக்கு முன்னதாக அல்ல, எழுதப்பட்டன.
தமிழும் சமஸ்கிருதமும். தமிழ் இலக்கியம் சமஸ்கிருதத்திற்கு இணையானதும் சுயாதீனமானதுமான மரபு; ஆனாலும் அது தனித்து வளரவில்லை. பாடல்கள் வேள்விகளை (வேள்வி) குறிப்பிடுகின்றன; கபிலர், பரணர் போன்ற சில பாணர்கள் பிராமணர்கள். 'கரிய கடவுள்' மாயோன் கிருஷ்ணருக்கு இணையான தமிழ்த் தெய்வம். வட இந்திய சிந்தனைகள் தமிழை வளப்படுத்தின; தமிழுக்கே உரிய தனித்தன்மையை மாற்றவில்லை.
Mains lens: அரசை நோக்கிய பாதையில் குறுநில தலைமைகள்
பழைய பார்வை. பழைய வரலாறுகள் சேர, சோழ, பாண்டியர்களை நீதிமன்றங்கள், படைகள், வரிகள் கொண்ட 'அரசுகள்' என்று அழைத்தன; இது வட இந்திய அரசுகளைப் போன்றது. பாடல்களே முடியுடை வேந்தர்களை 'மணிமுடி மன்னர்கள்' என்றும், தமிழகம் முழுவதும் அவர்களுக்குச் சொந்தம் என்றும் குறிப்பிட்டன. ஆனால் பாடலில் உள்ள மகுடம் அரசு இருந்ததற்கான சான்று அல்ல.
இன்று வரலாற்றாசிரியர்கள் 'chiefdom' என்பது ஏன்? அரசின் அடையாளங்களான நிலையான படை, முறையான வரிவிதிப்பு, அதிகாரத்துவம் மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாக அமைப்புகள் இன்னும் உருவாகவில்லை. அதிகாரம் உறவுமுறையையும் மக்கள் மீதான கட்டுப்பாட்டையும் சார்ந்திருந்தது; நிலையான எல்லைகள் கொண்ட பிரதேசத்தை அல்ல. செல்வம் தாக்குதல்கள் மற்றும் பரிசுகள் மூலம் நகர்ந்தது; கருவூலம் மூலம் அல்ல.
ஆனால் மாற்றம் தொடங்கியிருந்தது. முடியுடை வேந்தர்கள் போர் மற்றும் திருமண உறவுகள் மூலம் சிறு தலைவர்களை படிப்படியாக இணைத்துக் கொண்டிருந்தனர். வேளாண் மருதநில தலைவர்கள், வட இந்திய சத்திரியர்களைப் போலவே, சூரிய மற்றும் சந்திர வம்சங்களிலிருந்து வந்ததாகக் கூறத் தொடங்கினர்.
வர்ண எண்ணம் வேரூன்றிக் கொண்டிருந்தது; தொல்காப்பியம் வணிகர்களை வைசியர்களுடன் சேர்த்தது. பிராமணர்களுக்கு கிராமங்களை தானமாக வழங்கியதால் பிராமணக் குடியிருப்புகள் உருவாகின.
வணிகத்தின் பங்கு. ரோமானிய வணிகம் செல்வத்தைச் சேர்த்தது; துறைமுகங்களையும் வழிகளையும் கட்டுப்படுத்த தலைவர்களுக்கு ஒரு காரணத்தைக் கொடுத்தது. சில வேளிர்கள் முக்கிய இடங்களைக் கைப்பற்றி வலிமை பெற்றனர். ஆனால் பலன்கள் ஒரு சிறிய உயரடுக்கிடமே தங்கின; துறைமுக நகரங்கள் உள்ளூர் பொருளாதாரத்தில் வேரூன்றவில்லை. வணிகம் தலைவர்களை வலுப்படுத்தியது, ஆனால் அது மட்டுமே அரசை உருவாக்கவில்லை.
வட மற்றும் தென் இந்தியா ஒப்பீடு. தக்காணத்தில் சாதவாகனர்கள் அதிகாரிகள், மாவட்டங்கள், கில்டுகள் மற்றும் நிலமானியங்கள் கொண்ட அரசை உருவாக்கினர். தொலைதூரத் தெற்கில் ஒருங்கிணைந்த அரசியல் அமைப்பு 'இன்னும் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது'. இரண்டையும் ஒப்பிடுவது, சூழலியல், வளங்கள் மற்றும் தொடர்புகளால் வடிவமைக்கப்பட்டு, அரசு உருவாக்கம் வெவ்வேறு பகுதிகளில் வெவ்வேறு பாதைகளில் சென்றது என்பதைக் காட்டுகிறது.
எப்படி எழுதுவது. முதலில் அரசு மற்றும் chiefdom ஆகியவற்றை வரையறுக்கவும். பின்னர் மூன்று நிலை தலைவர்கள், கொள்ளை-பரிசு பொருளாதாரம் மற்றும் வணிகத்தின் பங்கு ஆகியவற்றை விவரிக்கவும். பின்னர் வரவிருந்த அரசுகளை நோக்கிச் சுட்டிய மாற்றத்தின் அறிகுறிகளைக் காட்டி முடிக்கவும்.
Mains practice: சங்க காலம்
| கோணம் | கேள்வி | கவர வேண்டிய முக்கிய அம்சங்கள் |
|---|---|---|
| அரசியல் | சங்க காலத்தின் சேரர், சோழர், பாண்டியர் அரசுகளா அல்லது தலைமை ஆட்சிப் பகுதிகளா (chiefdoms)? விவாதிக்கவும். | state மற்றும் chiefdom-ஐ வரையறுக்கவும்; கிழார், வேளிர், வேந்தர்; உறவுமுறை, மக்கள் மீதான கட்டுப்பாடு; திறை, முறையான வரி இல்லை; கொள்ளையும் பரிசும்; மன்றம், அவை; மாற்றத்தின் அறிகுறிகள். |
| வணிகம் | ஆரம்பகால தென்னிந்தியாவின் பொருளாதாரம் மற்றும் சமூகத்தில் இந்திய-ரோம வணிகத்தின் தாக்கத்தை மதிப்பிடவும். | பருவக்காற்று, Hippalus; ஏற்றுமதி, இறக்குமதி; ரோமானியத் தங்கப் பதுக்கல்கள்; Tiberius, Pliny; துறைமுகங்கள், Arikamedu; அரசு நிர்வகித்த வணிகம்; தக்காண வணிகக் குழுக்கள் எதிர் தமிழ்க் குடும்பங்கள்; வெளிநாட்டு வணிகத்தின் சில பகுதிகள். |
| ஆதாரங்கள் | ஆரம்பகால தமிழகத்தின் வரலாற்றுக்கு சங்க இலக்கியத்தை எந்த அளவிற்கு ஆதாரமாகப் பயன்படுத்த முடியும்? | வாய்மொழிப் பாடல்கள், நிலையான சொற்றொடர்கள்; அகம் மற்றும் புறம்; காலக் கணிப்பின் அடுக்குகள்; தவறான பெயரிடல்; பெருங்கற்படைகள், தமிழ் பிராமி, ரோமானிய நாணயங்கள் மூலம் உறுதிப்படுத்தல்; சமஸ்கிருத தாக்கங்கள்; வரம்புகள். |
இவை நாங்கள் எழுதிய பயிற்சி வினாக்கள், முந்தைய தேர்வு வினாத்தாள்கள் அல்ல. உங்கள் தேர்வின் கடந்தகால வினாக்கள் PYQ panel-இல் தோன்றும்.
இந்த அட்டவணையை எப்படிப் பயன்படுத்துவது: ஒவ்வொரு விடையும் என்ன என்பதை விளக்க வேண்டும், பிறகு ஏன் என்பதை விளக்கி, அது எதற்கு வழிவகுத்தது என்பதுடன் முடிக்க வேண்டும்.
Quick revision
- தென்னிந்தியாவில் இரும்பு கி.மு. 1100 அளவில் (Hallur) தோன்றியது. Megaliths: கல் வட்டங்கள், cists, dolmens, menhirs, பாறை வெட்டிய அறைகள் (கேரளா); black-and-red ware; இரும்புக் கருவிகள், குதிரை சாதனங்கள்; பலவும் கி.மு. 5-1ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை.
- Junapani முதல் Adichanallur வரை (~1,500 km) அதே இரும்புக் கருவிகள் கிடைக்கின்றன; உள்ளூர் மற்றும் வடமேற்குத் தாக்கங்கள் கலந்துள்ளன; இது வெறும் 'Aryan' அல்லது 'Dravidian' என்று சொல்ல முடியாது; சில கல்லறைகளில் Roman நாணயங்கள் உள்ளன.
- Tamilaham: வேங்கடம் முதல் கன்னியாகுமரி வரை. ஐந்து திணைகள்: குறிஞ்சி (மலை), முல்லை (மேய்ச்சல் நிலம்), மருதம் (ஈரமான பள்ளத்தாக்கு, நெல்), நெய்தல் (கடற்கரை, உப்பு), பாலை (வறண்ட நிலம், கொள்ளையர்).
- முடியுடை மூவேந்தர்: சேரர் (கரூர், Muziris), சோழர் (Uraiyur, Puhar), பாண்டியர் (மதுரை, Korkai); வேளிர் (~15, எ.கா. பாரி); கிழார் (கிராமத் தலைவர்கள்). அசோகரின் கல்வெட்டுகளில் இவர்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.
- இவை அரசுகள் அல்ல, தலைமைக் குழுக்கள்: உறவுமுறை, மக்கள் மீதான கட்டுப்பாடு; திறை (tribute), இறை; வழக்கமான வரி, படை, அதிகாரத்துவம் இல்லை. கொள்ளையும் கொடையும் (கொடை); வீரக்கல்; மன்றம்/படியில், அவை.
- நிலம்: இரும்புக் கலப்பை; உழவர், வேளாளர் (நில உடைமையாளர்கள்), அடியோர், வினைவலர். தொல்காப்பியம்: நான்கு வருணங்கள்; வணிகர் வைசியர்.
- வணிகம்: பண்டமாற்று, உப்புக்கு நெல்; உமணர் உப்பு வண்டிகள்; தட்சிணபதம், punch-marked நாணயங்கள், NBP; பருவக்காற்று/Hippalus; மிளகு, beryl, muslin, தேக்கு — ரோமானியத் தங்கத்திற்காக.
- Roman நாணயங்கள் (கி.மு. 1-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 3-ஆம் நூற்றாண்டு வரை); Tiberius கி.பி. 22, Pliny; துறைமுகங்கள் Puhar, Arikamedu (Yavanas), Korkai, Muziris, Tyndis; சோழரின் புலி முத்திரை; சுங்கம் உல்கு.
- மதுரை அருகே தமிழ் பிராமி குகை எழுத்துகள்; பாடல்கள் கி.மு. 2-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 3-ஆம் நூற்றாண்டு அளவில், 6-9ஆம் நூற்றாண்டு அளவில் தொகுக்கப்பட்டன; மூன்று சங்கங்கள் (கடைசியது மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது); இப்பெயர் ஒரு தவறான பெயர்.
- எட்டுத்தொகை (8, அதில் அகநானூறு, புறநானூறு உட்பட), பத்துப்பாட்டு (10); பின்னர் தொல்காப்பியம், பதினெண்கீழ்க்கணக்கு — இதில் திருக்குறள் அடங்கும்; அகம் (காதல்), புறம் (போர்); காவியங்கள் மிகவும் பின்னர்; மாயோன் = கிருஷ்ணன்.