TNPSC Group 4 · Module 11 · basic depth · 10 min
சட்டமறுப்பு இயக்கம், வட்டமேசை மாநாடுகள் மற்றும் பூனா ஒப்பந்தம்
இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து TNPSC Group 4 கேட்பது என்ன
இந்த அத்தியாயம் உள்ளடக்கும் syllabus வரிகள்:
- Part B: General Studies · இந்திய வரலாறு மற்றும் பண்பாடு.
இந்தத் தொகுதியிலிருந்து TNPSC Group 4 கேள்விகள் எங்கள் bank-இல் வகைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
TNPSC Group 4-க்கான அடிப்படை ஆழத்திற்குச் சுருக்கப்பட்டது. முழு அத்தியாயத்தில் 7 ஆழமான பத்திகள் உள்ளன.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: உப்புக்காக ஏன் ஒருவர் யாத்திரை செல்ல வேண்டும்?
இந்தியாவில் ஒவ்வொரு சமையலறையிலும் உப்பு இருக்கிறது, பணக்காரர் வீட்டிலிருந்து ஏழையின் குடிசை வரை. அதன் விலை குறைவு, ஆனால் அதில்லாமல் யாராலும் வாழ முடியாது. இப்போது ஒரு சட்டத்தை கற்பனை செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டு வாசலில் இருக்கும் கடல் நீரிலிருந்தே கூட நீங்கள் உப்பு தயாரிக்கக் கூடாது, அரசு நிர்ணயிக்கும் நிபந்தனைகளின்படி வாங்க வேண்டும்.
இது ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் இருந்த உப்புச் சட்டம். 1930-இல் காந்தி இந்த சாதாரண பொருளை ஒரு புதிய தேசிய இயக்கத்தின் சின்னமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார். முழுப் போராட்டத்திலும் அது மிக சக்திவாய்ந்த தேர்வுகளில் ஒன்றாக அமைந்தது.
1929 டிசம்பரில் லாகூர் காங்கிரஸ் பூர்ண சுயராஜ்யத்தை இலக்காக அறிவித்த பின், லட்சக்கணக்கானவர்களை ஈடுபடுத்த காங்கிரஸுக்கு ஒரு வழி தேவைப்பட்டது. உப்புச் சட்டத்தை மீறுவது எல்லோரும் சேரக்கூடியதாகவும் எல்லோரும் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாகவும் இருந்தது. சுதந்திரக் கோரிக்கை ஒரு விவசாயி, வீட்டில் இருக்கும் பெண், ஒரு குழந்தை கூட செய்யக்கூடிய செயலாக மாறியது.
இந்த அத்தியாயம் ஒத்துழையாமை இயக்கம் (Civil Disobedience Movement), லண்டன் பேச்சுவார்த்தைகள், பூனா ஒப்பந்தத்தில் முடிந்த தனித் தொகுதி நெருக்கடி ஆகியவற்றைப் பின்தொடர்கிறது. படிக்கும்போது ஒரு கேள்வியை மனதில் வையுங்கள். ஒரு கைப்பிடி உப்பு எப்படி ஒரு பேரரசை அசைத்தது, அதற்குப் பின் நடந்த பேச்சுவார்த்தைகள் ஏன் சுதந்திரத்தைத் தரத் தவறின?
முக்கிய நிகழ்வுகள் ஒரு பார்வையில்
இந்த அட்டவணை 1930 முதல் 1932 வரையிலான முக்கிய நிகழ்வுகளைப் பட்டியலிடுகிறது. ஒவ்வொன்றும் கீழே உள்ள பிரிவுகளில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
| எப்போது | என்ன நடந்தது | ஏன் முக்கியம் |
|---|---|---|
| 2 மார்ச் 1930 | லார்ட் இர்வினுக்கு காந்தியின் கடிதம் | நடவடிக்கைக்கு முன் கடைசி வேண்டுகோள். |
| 12 மார்ச் 1930 | சபர்மதியிலிருந்து தண்டி யாத்திரை தொடக்கம் | 24 நாள் யாத்திரையை நாடு பின்தொடர்ந்தது. |
| 6 ஏப்ரல் 1930 | தண்டியில் உப்புச் சட்டம் மீறல் | ஒத்துழையாமை இயக்கம் பரவியது. |
| மே 1930 | காந்தி கைது, எரவாடாவுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார் | அடக்குமுறை இயக்கத்தை நிறுத்தத் தவறியது. |
| நவம்பர் 1930 – ஜனவரி 1931 | காங்கிரஸ் இல்லாமல் முதல் வட்டமேசை மாநாடு | முக்கிய கட்சி இல்லாத பேச்சுவார்த்தை தோல்வி. |
| 5 மார்ச் 1931 | காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம் கையெழுத்து | அரசு காந்தியை சம நிலையில் வைத்துப் பேசியது. |
| 1931 | இரண்டாம் வட்டமேசை மாநாடு; காந்தி ஒரே காங்கிரஸ் பிரதிநிதி | தீர்வு எட்டப்படவில்லை. |
| 1932 | வகுப்புவாரி தீர்ப்பு; காந்தியின் உண்ணாவிரதம் | தனித் தொகுதிகள் குறித்த நெருக்கடி. |
| 24 செப்டம்பர் 1932 | பூனா ஒப்பந்தம் | தனித் தொகுதிகளுக்குப் பதிலாக ஒதுக்கப்பட்ட இடங்கள். |
ஒரு வடிவத்தைக் கவனியுங்கள்: 1930-இல் வெகுஜனச் செயல், 1931-இல் பேச்சுவார்த்தை, 1932-இல் சமூக நெருக்கடி. ஒவ்வொரு கட்டமும் சுதந்திரம் எப்படி வெல்லப்படும் என்பதில் வேறுபட்ட பாடத்தைக் கற்றுக் கொடுத்தது.
தண்டி யாத்திரை, 1930
ஏன் உப்பு? பாரம்பரியமாக இந்தியக் கடற்கரைகளில் உப்பு விவசாயிகள்தான் உப்பைத் தயாரித்தார்கள். ஆனால் அது சட்டத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வணிகப் பொருளாக மாறிக்கொண்டிருந்தது. ஏழையாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு இந்தியருக்கும் உப்பு தேவைப்பட்டது.
வைசிராய் லார்டு இர்வினுக்கு 1930 மார்ச் 2 அன்று எழுதிய கடிதத்தில், காந்தி உப்புச் சட்டத்தை ஏழைகளுக்கு எதிரான மிகப் பெரிய அநீதி என்று கூறினார். அக்கடிதத்தை ரெஜினால்ட் ரெனால்ட்ஸ் என்ற இளம் ஆங்கிலேயர் எடுத்துச் சென்றார்.
யாத்திரை. கடிதம் எழுதிய பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு, 1930 மார்ச் 12 அன்று காலை 6:30 மணிக்கு, காந்தி 79 தொண்டர்களுடன் சபர்மதி ஆசிரமத்திலிருந்து புறப்பட்டார். 24 நாட்களில் 241 மைல் நடந்தார்கள். முழு நாடும் அவர்களின் முன்னேற்றத்தைப் பின்தொடர்ந்தது.

ஏப்ரல் 4 இரவு யாத்திரை தண்டியை அடைந்தது. ஏப்ரல் 5 அன்று, சத்தியாகிரகிகள் கதர் ஆடை அணிந்து கடற்கரையில் கூடினார்கள்.

சட்டத்தை மீறுதல். 1930 ஏப்ரல் 6 காலையில், காந்தி ஒரு கைப்பிடி உப்பை எடுத்து உப்புச் சட்டத்தை மீறினார். தண்டியில் சரோஜினி நாயுடு, அப்பாஸ் தியாப்ஜி, மிதுபென் பெட்டிட் ஆகியோர் இணைந்தனர். "நான் சிறைக்குச் செல்லத் தயாராக இருக்கிறேன்" என்று தொடங்கும் உறுதிமொழியில் சத்தியாகிரகிகள் கையெழுத்திட்டனர்.
இவ்வாறு ஏன் திட்டமிடப்பட்டது? காந்தி தண்டியில் சட்டத்தை மீறுவதற்கு முன், சட்ட மறுப்பு இயக்கம் எங்கும் தொடங்கக்கூடாது என்று திட்டமிடப்பட்டது. நீண்ட யாத்திரை இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் எதிர்பார்ப்பையும் கவனத்தையும் உருவாக்கியது. 1930 மே மாதம் காந்தி கைது செய்யப்பட்டு ஏர்வாடா சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார். ஆனால் அதற்குள் இயக்கம் தடுக்க முடியாத அளவுக்குப் பரவிவிட்டது.
சட்ட மறுப்பு இயக்கம் இந்தியா முழுவதும் பரவுகிறது
குஜராத்திலிருந்து கேரளா, சென்னை வரை. தண்டிக்குப் பிறகு, நாட்டின் பல பகுதிகளில் உப்பு தயாரிக்கப்பட்டு உப்புச் சட்டம் மீறப்பட்டது. கேரளாவில் கே. கேளப்பன் பையன்னூர், கோழிக்கோடு ஆகிய இடங்களில் உப்பு சத்தியாகிரகங்களை வழிநடத்தினார். சென்னையில் எஸ். சத்தியமூர்த்தி, 1930இல் தேசியக் கொடியை ஏற்ற முயன்றதற்காகக் கைது செய்யப்பட்டார்.
வடமேற்கு எல்லைப் பகுதி. வடமேற்கு எல்லைப் பகுதியின் பஷ்தூன் மக்களிடையே, கான் அப்துல் கபார் கான் குதாய் கித்மத்கார் இயக்கத்தை உருவாக்கினார். இது 'சிவப்புச் சட்டை' இயக்கம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இந்திய சுதந்திரத்திற்காக அகிம்சை வழியிலான போராட்டத்தைப் பயன்படுத்தியது. காங்கிரசை ஆதரித்ததால் அவருக்கு 'எல்லைக் காந்தி' என்ற பெயர் கிடைத்தது. இந்த இயக்கம், காந்தியின் வழிமுறை குஜராத்திலிருந்து எவ்வளவு தூரம் பரவியது என்பதைக் காட்டியது.
நகரங்களில் புறக்கணிப்பும் தியாகமும். நகரங்களில், வெளிநாட்டுத் துணிகளைப் புறக்கணிப்பதும் கடைகளுக்கு முன் மறியல் செய்வதும் இயக்கத்தின் பகுதியாக இருந்தன. 1930 டிசம்பர் 12 அன்று, வெளிநாட்டுத் துணி இறக்குமதியை எதிர்த்துப் போராடியபோது, மும்பையின் பருத்தி ஆலைத் தொழிலாளி பாபு ஜெனு லாரியின் அடியில் சிக்கி உயிரிழந்தார். தலைவர்களும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். மோதிலால் நேரு 1930இல் கைது செய்யப்பட்டு, அவரது மரணத்திற்கு சில மாதங்களுக்கு முன், 1930 செப்டம்பரில்தான் விடுவிக்கப்பட்டார்.

முன்வரிசையில் பெண்கள். ஒத்துழையாமை இயக்கம் பெண்களை புதிய அளவில் போராட்டத்திற்குள் கொண்டுவந்தது. உப்புச் சத்தியாகிரகத்தில் ராஜ்குமாரி அம்ரித் கவுர் கைது செய்யப்பட்டார். 1930இல் கமலா சௌத்ரி பெண்களை ஒன்றிணைக்க ராட்டை குழுக்களை உருவாக்கினார். லீலா ராய் ஒத்துழையாமைக்காக ஆறு ஆண்டுகள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். பாடல்களும் ஆயுதங்களாகின. ஜவேர்சந்த் மேகானியின் உப்பு சத்தியாகிரகப் பாடல்கள் தடை செய்யப்பட்டன; அவர் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார்.
முதல் வட்டமேசை மாநாடும் காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தமும்
காங்கிரஸ் இல்லாத பேச்சுவார்த்தை. இயக்கம் தொடர்ந்தபோது, இந்தியாவின் அரசியலமைப்பு எதிர்காலம் பற்றி விவாதிக்க பிரிட்டிஷ் அரசு லண்டனில் வட்டமேசை மாநாட்டை கூட்டியது. முதல் வட்டமேசை மாநாடு 1930 நவம்பர் 12 முதல் 1931 ஜனவரி 19 வரை நடைபெற்றது. காங்கிரஸ் பங்கேற்கவில்லை; காந்தி ஏர்வாடா சிறையில் இருந்தார்.
ஏன் தோல்வியடைந்தது? இந்தியாவின் மிகப்பெரிய தேசியக் கட்சி இல்லாத மாநாட்டால், இந்தியர்கள் ஏற்கும் உடன்பாட்டை எட்ட முடியவில்லை. தேஜ் பகதூர் சப்ரு, எம்.ஆர். ஜெயக்கர், வி.எஸ். சீனிவாச சாஸ்திரி போன்ற மிதவாதத் தலைவர்கள் 1931 பிப்ரவரியில் இந்தியா திரும்பி, அரசையும் காங்கிரசையும் ஒன்றிணைக்க முயன்றனர். காந்தியுடன் பேச வேண்டியது அவசியம் என்பதை அரசு உணர்ந்தது.
காந்தியின் ஆறு கோரிக்கைகள். 1931 பிப்ரவரி 17 அன்று டெல்லியில், அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைக்கான குறைந்தபட்ச நிபந்தனைகளாக காந்தி ஆறு கோரிக்கைகளை முன்வைத்தார். பொது மன்னிப்பு, அடக்குமுறையை நிறுத்துதல், பறிமுதல் செய்யப்பட்ட சொத்துகளைத் திருப்பித் தருதல், அரசியல் காரணங்களுக்காக தண்டிக்கப்பட்ட அரசு ஊழியர்களை மீண்டும் பணியில் அமர்த்துதல், உப்பு தயாரிக்கவும் மதுக்கடை, அந்நிய துணிக்கடைகளில் மறியல் செய்யவும் சுதந்திரம், போலீஸ் அத்துமீறல்கள் பற்றிய விசாரணை ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். போலீஸ் விசாரணைக்கு இர்வின் உத்தரவிட மறுத்தார்.
1931 மார்ச் 5 ஒப்பந்தம். கடுமையான பேரத்துக்குப் பிறகு, காந்தியும் இர்வினும் 1931 மார்ச் 5 அன்று வைஸ்ராய் மாளிகையில் தற்காலிக உடன்பாட்டில் கையெழுத்திட்டனர். இது காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம் அல்லது டெல்லி ஒப்பந்தம் என அழைக்கப்படுகிறது. உப்பு விஷயத்தில் காந்திக்கு சலுகை கிடைத்தது; ஒத்துழையாமை இயக்கம் நிறுத்தப்பட்டது. உதாரணமாக, ஒப்பந்தத்துக்குப் பிறகு கவிஞர் மேகானி சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டார்.
இரண்டாம் வட்டமேசை மாநாடு, 1931
லண்டனில் காந்தி. ஒப்பந்தத்தின்படி, பேச்சுவார்த்தையில் பங்கேற்க காங்கிரஸ் ஒப்புக்கொண்டது. 1931இல் லண்டனில் நடந்த இரண்டாம் வட்டமேசை மாநாட்டில் காந்தி காங்கிரசின் ஒரே பிரதிநிதியாக கலந்துகொண்டார். இந்தியாவில் எதிர்பார்ப்புகள் அதிகமாக இருந்தன.
ஏன் உடன்பாடு இல்லாமல் முடிந்தது? மாநாட்டில் பல குழுக்கள் கலந்துகொண்டன. அவற்றில் டாக்டர் அம்பேத்கர் போன்ற ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரின் பிரதிநிதிகளும் இருந்தனர். ஒவ்வொரு குழுவுக்கும் தனித்தனி கவலைகள் இருந்தன. எந்த தீர்வும் எட்டப்படவில்லை; காந்தி வெறுங்கையுடன் இந்தியா திரும்பினார். வெவ்வேறு சமூகங்களுக்கு எப்படிப் பிரதிநிதித்துவம் கொடுப்பது என்ற கேள்வி ஆங்கிலேயர்களிடம் விடப்பட்டது. அது 1932 இன் Communal Award-க்கு வழிவகுத்தது.
ஒப்பந்தம் பற்றிய கலவையான மதிப்பீடு. மிகக் குறைந்த பலனுக்காக காந்தி ஒரு வலிமையான இயக்கத்தை நிறுத்திவிட்டார் என்று விமர்சகர்கள் வாதிட்டனர். போலீஸ் விசாரணை மறுக்கப்பட்டது; சுதந்திரம் பேசுபொருளாகவே இல்லை. ஆனால், தேசிய இயக்கத்தின் தலைவருடன் ஆங்கிலேய அரசாங்கம் முதன்முறையாக சமமாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியது என்று மற்றவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். இரண்டு கருத்துகளுமே Mains பதிலுக்குப் பயனுள்ளவை.

ஒப்பந்தத்தால் தடுக்க முடியாத எதிர்ப்பு. ஒப்பந்தம் நடந்த வாரங்கள், பகத் சிங் 1931 மார்ச் 23 அன்று தூக்கிலிடப்பட்ட வாரங்களும்கூட. இந்த உடன்பாடு அவரையும் அவரது தோழர்களையும் காப்பாற்றவில்லை. இது காந்திய வழிக்கும் புரட்சிகர வழிக்கும் இடையிலான பதற்றத்தைக் காட்டுகிறது. Swarajists மற்றும் புரட்சியாளர்கள் பற்றிய அத்தியாயத்தில் இது விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
அம்பேத்கர், Communal Award மற்றும் பூனா ஒப்பந்தம்
அம்பேத்கரின் போராட்டம். டாக்டர் B.R. அம்பேத்கர் பல ஆண்டுகளாக ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரின் உரிமைகளுக்காகப் போராடினார். 1923 இல் அவர் Bahishkrit Hitakarini Sabha-வை நிறுவினார். 1927 இல் பொதுக் குளத்தில் தண்ணீர் எடுக்கும் உரிமைக்காக மகத் சத்தியாக்கிரகத்தை நடத்தினார். 1930 இல் நாசிக்கில் கலாராம் கோயில் நுழைவு இயக்கத்தை வழிநடத்தினார். லண்டனில் நடந்த மூன்று வட்டமேசை மாநாடுகளிலும் கலந்துகொண்டு ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரின் நலன்களை வலியுறுத்தினார்.
Communal Award, 1932. 1932 இல் ஆங்கிலேய பிரதமர் ராம்சே மக்டொனால்ட் Communal Award-ஐ அறிவித்தார். மற்றவற்றுடன், இது ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்குத் தனித் தொகுதிகளை வழங்கியது. அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதை உறுதி செய்யும் வழியாக அம்பேத்கர் இதனைக் கண்டார்.
காந்தியின் உண்ணாவிரதம். ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்குத் தனித் தொகுதிகளை காந்தி எதிர்த்தார். அது இந்து சமூகத்தை நிரந்தரமாகப் பிளந்துவிடும்; தேசிய இயக்கத்தை பலவீனப்படுத்தும் என்று அவர் நம்பினார். இந்த Award-ஐ எதிர்த்து அவர் fast unto death (உயிர் துறக்கும் வரை உண்ணாவிரதம்) தொடங்கினார்.
பூனா ஒப்பந்தம், 24 செப்டம்பர் 1932. காந்தியின் உயிரைக் காப்பாற்றவும் ஒரு நடுநிலைத் தீர்வைக் காணவும், தலைவர்கள் ஓர் ஒப்பந்தத்துக்குப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர். இதில் தேஜ் பகதூர் சப்ரு மத்தியஸ்தர்களில் ஒருவராக இருந்தார். 24 செப்டம்பர் 1932 அன்று கையெழுத்தான பூனா ஒப்பந்தத்தின் கீழ், தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்குத் தனித் தொகுதிகள் கைவிடப்பட்டன. அதற்குப் பதிலாக சட்டமன்றங்களில் இடங்களும், அரசு வேலைகளில் இட ஒதுக்கீடும் வழங்கப்பட்டன. பொதுத் தொகுதிக்குள் ஒதுக்கப்பட்ட இடங்கள் என்ற கருத்து, பின்னர் சுதந்திர இந்தியாவின் அரசியலமைப்பை வடிவமைத்தது.
Quick revision
- Irwin-க்கு கடிதம், 2 March 1930 (Reginald Reynolds மூலம் அனுப்பப்பட்டது): உப்புச் சட்டம் ஏழைகளுக்கு செய்யப்பட்ட மிகப்பெரிய அநீதி.
- Dandi March: Sabarmati-யிலிருந்து, 12 March 1930, 79 பின்பற்றாளர்களுடன், 24 நாட்களில் 241 miles; உப்புச் சட்டம் 6 April 1930 அன்று மீறப்பட்டது.
- Dandi-யில் இணைந்தவர்கள்: Sarojini Naidu, Abbas Tyabji, Mithuben Petit; காந்தி May 1930-இல் கைது, Yerwada.
- Khudai Khidmatgar ('Red Shirts'): Khan Abdul Ghaffar Khan, 'Frontier Gandhi'.
- Kelappan: Payyanur மற்றும் Calicut; Satyamurti: மதராஸ் 1930; Babu Genu 12 December 1930 அன்று மும்பையில் கொல்லப்பட்டார்.
- பெண்கள்: Amrit Kaur, Kamla Chaudhry (charkha committees), Leela Roy (ஆறு ஆண்டுகள் சிறை).
- முதல் RTC: லண்டன், 12 November 1930 – 19 January 1931, காங்கிரஸ் இல்லை.
- Gandhi-Irwin Pact: 5 March 1931; 17 February-இன் ஆறு கோரிக்கைகள்; போலீஸ் விசாரணை மறுக்கப்பட்டது; உப்புச் சலுகை; Civil Disobedience நிறுத்தப்பட்டது.
- இரண்டாம் RTC 1931: காந்தி ஒரே காங்கிரஸ் பிரதிநிதி; தீர்வு எட்டப்படவில்லை.
- Ambedkar: மூன்று RTC-களிலும்; Bahishkrit Hitakarini Sabha 1923; Mahad 1927; Kalaram 1930.
- Communal Award 1932 (Ramsay MacDonald): ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்கு தனித் தொகுதிகள்; காந்தியின் சாகும்வரை உண்ணாவிரதம்.
- Poona Pact, 24 September 1932: தனித் தொகுதிகள் கைவிடப்பட்டன; சட்டமன்றங்களில் ஒதுக்கப்பட்ட இடங்கள் மற்றும் வேலைகள்.