TNPSC Group 4 · Module 11 · basic depth · 10 min
காந்தியின் வருகை: தென்னாப்பிரிக்கா, சம்பாரண், கெடா மற்றும் அகமதாபாத்
இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து TNPSC Group 4 கேட்பது என்ன
இந்த அத்தியாயம் உள்ளடக்கும் syllabus வரிகள்:
- Part B: General Studies · இந்திய வரலாறு மற்றும் பண்பாடு.
இந்தத் தொகுதியிலிருந்து TNPSC Group 4 கேள்விகள் எங்கள் bank-இல் வகைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
TNPSC Group 4-க்கு அடிப்படை அளவில் வெட்டப்பட்டது. முழு அத்தியாயத்தில் 13 ஆழமான பத்திகள் உள்ளன.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: சத்தியாக்கிரகம் என்றால் என்ன?
ஒவ்வொரு நாளும் உங்கள் மதிய உணவைப் பறிக்கும் வலிமையான அடாவடிப் பையனை கற்பனை செய்யுங்கள். நீங்கள் திருப்பித் தாக்கலாம், ஆனால் அவன் உங்களை விட மிகவும் வலிமையானவன். அடங்கிப் போகலாம், ஆனால் அநீதி தொடரும். மூன்றாவது வழி ஒன்று உள்ளது. நீங்கள் கீழ்ப்படிய மறுக்கிறீர்கள், திருப்பித் தாக்கவில்லை, வரும் தண்டனையை ஏற்கிறீர்கள். அடாவடிப் பையனும், பார்க்கும் அனைவரும் அவன் தவறு என்பதை உணரும் வரை மறுத்துக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள்.
இந்த மூன்றாவது வழிதான் மகாத்மா காந்தி சத்தியாக்கிரகம் என்று அழைத்த முறைக்கு நெருக்கமானது. அதற்கு நேரடியாக 'உண்மையைப் பற்றிப் பிடித்தல்' என்று பொருள். இது பலவீனம் அல்ல. சத்தியாக்கிரகி தண்டனையிலிருந்து ஓடாமல், வன்முறையைப் பயன்படுத்தாமல் அதை எதிர்கொள்ள வேண்டும். அதற்கு பெரும் தைரியம் தேவை.
இந்த முறையை காந்தி இந்தியாவில் கண்டுபிடிக்கவில்லை. அவர் அதை தென்னாப்பிரிக்காவில் உருவாக்கினார். அங்கே சுமார் இருபத்தி ஒரு ஆண்டுகள் வாழ்ந்து, அநீதியான சட்டங்களுக்கு எதிராக இந்தியர்களை வழிநடத்தினார். 1915 ஜனவரி 9 அன்று அவர் இந்தியாவுக்குத் திரும்பியபோது, இந்தப் புதிய ஆயுதத்தையும் கொண்டு வந்தார்.
இந்த அத்தியாயம் காந்தியின் தென்னாப்பிரிக்கா வாழ்க்கையிலிருந்து இந்தியாவில் அவரது முதல் போராட்டங்கள் வரை பின்தொடர்கிறது: சம்பாரண், கெடா, அகமதாபாத். இந்தச் சிறிய, உள்ளூர் போராட்டங்களில் அவர் நாடு முழுவதையும் வழிநடத்துவதற்கு முன் இந்த முறையை இந்த மண்ணில் சோதித்துப் பார்த்தார். படிக்கும்போது ஒரு கேள்வியை மனதில் வையுங்கள். மனுக்கள் தோல்வியடைந்த இடத்தில் வன்முறையற்ற எதிர்ப்பு முறை ஏன் வெற்றி பெற்றது?
முக்கிய நிகழ்வுகள் ஒரு பார்வையில்
தென்னாப்பிரிக்கா முதல் காந்தியின் முதல் இந்தியப் போராட்டங்கள் வரையிலான முக்கிய நிகழ்வுகளை இந்த அட்டவணை பட்டியலிடுகிறது. ஒவ்வொன்றும் கீழ்ப் பகுதிகளில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
| எப்போது | என்ன நடந்தது | ஏன் முக்கியம் |
|---|---|---|
| 1893 | காந்தி தென்னாப்பிரிக்கா செல்கிறார் | இனப் பாகுபாட்டுச் சட்டங்களுக்கு எதிரான சுமார் இருபத்தோரு ஆண்டுப் போராட்டம் தொடங்குகிறது. |
| 28 அக்டோபர் 1913 | நியூகாஸில் முதல் வோல்க்ஸ்ரஸ்ட் வரை சுமார் 3,000 சுரங்கத் தொழிலாளர்களின் பேரணி | பெரிய அளவில் வெகுஜன சத்தியாக்கிரகம் சோதிக்கப்பட்டது. |
| 9 ஜனவரி 1915 | காந்தி இந்தியா திரும்புகிறார் | இன்று இது பிரவாசி பாரதிய திவஸ் என்று குறிக்கப்படுகிறது. |
| ஏப்ரல் 1917 | சம்பாரண்: ஊரை விட்டு வெளியேறும் உத்தரவை காந்தி மீறுகிறார்; மோதிஹாரி நீதிமன்றம், 18 ஏப்ரல் | இந்தியாவின் முதல் சத்தியாக்கிரகம். |
| 4 மார்ச் 1918 | சம்பாரண் விவசாயச் சட்டம் நிறைவேற்றப்படுகிறது | தின்கதியா முறை ஒழிக்கப்படுகிறது. |
| 15–18 மார்ச் 1918 | அகமதாபாத்: ஆலைத் தொழிலாளர்களுக்காக காந்தியின் உண்ணாவிரதம்; 35 சதவீத ஊதிய உயர்வு | தொழில் தொழிலாளர்களுக்கும் சத்தியாக்கிரகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. |
| கேடா | பயிர் சேதத்திற்குப் பின் விவசாயிகளின் வருவாய் சத்தியாக்கிரகம் | குஜராத் விவசாயிகள் புதிய அரசியலில் இணைகின்றனர். |
| 1920 | குஜராத் வித்யாபீடம் நிறுவப்படுகிறது | தேசிய இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கல்வி. |
ஒரு வடிவத்தைக் கவனியுங்கள். காந்தி இண்டிகோ விவசாயிகள், வருவாய்ச் சுமையில் இருந்த விவசாயிகள் மற்றும் ஆலைத் தொழிலாளர்களின் குறிப்பிட்ட, உள்ளூர் குறைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, உறுதியான பலன்களைப் பெற்றார். அதுவே அவர் அகில இந்திய இயக்கத்தை வழிநடத்துவதற்கு முன் அவரது நற்பெயரை உருவாக்கியது.
தென்னாப்பிரிக்கா: ஒரு சத்தியாக்கிரகியின் உருவாக்கம்
ஏன் தென்னாப்பிரிக்கா? காந்தி 1893இல் இளம் வழக்கறிஞராக தென்னாப்பிரிக்கா சென்று சுமார் இருபத்தோரு ஆண்டுகள் அங்கேயே தங்கினார். அங்கிருந்த இந்தியர்கள், அவர்களில் பலர் தொழிலாளர்களும் வணிகர்களும், இனத்தின் அடிப்படையில் தாழ்வாக நடத்தும் சட்டங்களை எதிர்கொண்டனர். இந்தச் சட்டங்களை எதிர்த்துப் போராடியதே காந்தியை வழக்கறிஞரிலிருந்து தலைவராக மாற்றியது.
சத்தியாக்கிரகத்தை வளர்த்தல். தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தி சத்தியாக்கிரக முறையை உருவாக்கினார்: அநீதியான சட்டங்களுக்கு அடிபணிய மறுப்பது, அதற்குரிய தண்டனையை ஏற்கத் தயாராக இருப்பது, அகிம்சை வழியில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முறையில். 1913 அக்டோபர் 28 அன்று அவர் நியூகாஸில் முதல் வோல்க்ஸ்ரஸ்ட் வரை சுமார் மூவாயிரம் இந்திய சுரங்கத் தொழிலாளர்களை அழைத்துச் சென்றார்; அந்தச் சத்தியாக்கிரகம் 1914 ஜனவரி 21 வரை தொடர்ந்தது. படித்த தலைவர்கள் மட்டுமல்ல, சாதாரணத் தொழிலாளர்களும் ஒழுக்கமான எதிர்ப்பில் ஈடுபட முடியும் என்பதை அது காட்டியது.
செய்தி இந்தியாவை எட்டுகிறது. இந்தியாவில் இருந்த மக்கள் அவரது போராட்டத்தை நெருக்கமாகக் கவனித்தனர். 1911இல் ஆசியர்களுக்கு எதிரான சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டதற்காக காங்கிரஸ் காந்திக்கும் டிரான்ஸ்வால் இந்தியச் சமூகத்திற்கும் வாழ்த்து தெரிவித்தது. எனவே அவர் திரும்பியபோது, சக்திவாய்ந்த அரசுக்கு எதிரான போர்களில் வெற்றி பெற்றவர் என்று ஏற்கனவே அறியப்பட்டிருந்தார்.

திரும்பி வருதல் மற்றும் ஓராண்டு கேட்டல். காந்தி 1915 ஜனவரி 9 அன்று இந்தியாவுக்குத் திரும்பினார். இந்த நாள் இப்போது Pravasi Bharatiya Divas ஆகக் கொண்டாடப்படுகிறது. கோகலேவின் அறிவுரைப்படி, அவர் அரசியல் நிலைப்பாடு எடுப்பதற்கு முன் நாட்டைப் புரிந்துகொள்ள இந்தியா முழுவதும், குறிப்பாக கிராமங்களுக்குப் பயணம் செய்தார். சிறிது காலத்திலேயே அகமதாபாத்தில் சத்தியாகிரக ஆசிரமத்தை அமைத்தார். அது பின்னர் சபர்மதி ஆசிரமமாகி, அவரது பணியின் தளமாக மாறியது.
இது ஏன் முக்கியம்? மிதவாதிகள் வேகத்தை இழந்து, புரட்சியாளர்கள் ஒடுக்கப்பட்ட நேரத்தில் காந்தி வந்தார். புரட்சியாளர்கள் மற்றும் சுயராஜ்ய இயக்கம் பற்றிய அத்தியாயத்தில் இது பார்க்கப்பட்டுள்ளது. அவர் மனு கொடுக்கும் வழியும் அல்ல, வன்முறையும் அல்ல, வேறு ஒரு வழியை வழங்கினார். இரண்டு வழிகளும் அடைக்கப்பட்டதாக உணர்ந்த பலருக்கு அது ஈர்ப்பாக இருந்தது.
சம்பாரண், 1917: இந்தியாவின் முதல் சத்தியாகிரகம்
பிரச்சனை: தின்கதியா. வட பீகாரில் உள்ள சம்பாரணில், தோட்டக்காரர்கள் தின்கதியா என்ற முறையின் கீழ் விவசாயிகளை அவுரி பயிரிட நிர்ப்பந்தித்தனர். இதன்படி, ஒவ்வொரு இருபது கத்தா பிகாவிலும் மூன்று கத்தாக்கள் தோட்டக்காரருக்காக அவுரிக்கு ஒதுக்கப்பட வேண்டும். விவசாயிகள் பல சட்டவிரோத வரிகளாலும் பாதிக்கப்பட்டனர். ராஜேந்திர பிரசாத் அவற்றில் நாற்பத்தொன்றைப் பட்டியலிட்டார்.
காந்தி ஓர் உத்தரவை மீறுகிறார். நிலைமைகளை நேரில் காண காந்தி 1917 ஏப்ரலில் சம்பாரணை அடைந்தார். மாவட்ட அதிகாரிகள் அவரை வெளியேறச் சொன்னனர், ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார். 1917 ஏப்ரல் 18 அன்று, சுமார் இரண்டாயிரம் மக்கள் முன்னிலையில் மோதிஹாரி நீதிமன்றத்தில் ஆஜரானார். ஒரு அறிக்கையை வாசித்து, குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டார்.
இது ஏன் இவ்வளவு சக்திவாய்ந்தது? சட்டம் தொழில்நுட்ப ரீதியாகத் தவறு என்று காந்தி வாதிடவில்லை. அவர் வெளிப்படையாகச் சட்டத்தை மீறி, தண்டனையை ஏற்றுக்கொண்டார். அதிகாரிகளுக்கு அஞ்ச வேண்டியதில்லை என்பதை விவசாயிகளுக்குக் காட்டினார். அமைதியான ஒரு மனிதரையும், கவனித்துக்கொண்டிருந்த கூட்டத்தையும் எதிர்கொண்ட அரசு வழக்கை கைவிட்டது. தோட்டக்காரர்களின் அதிகாரம் சரியத் தொடங்கியது.

உண்மையைத் திரட்டுதல். காந்தியும் அவரது தொண்டர்களும், ராஜேந்திர பிரசாத், பிரஜ்கிஷோர் பிரசாத் போன்ற வழக்கறிஞர்கள் உட்பட, மோதிஹாரி மற்றும் பெட்டியாவில் மையங்களை அமைத்தனர். ஒரு மாதத்திற்குள் அவர்கள் விவசாயிகளிடமிருந்து கிட்டத்தட்ட நான்காயிரம் வாக்குமூலங்களைப் பதிவு செய்தனர். இந்தக் கவனமான தகவல் திரட்டல், விவசாயிகளின் வழக்கைப் புறக்கணிக்க முடியாததாக ஆக்கியது.
முடிவு. 1917 ஜூன் 4 அன்று, பீகார் துணை ஆளுநர் சர் எட்வர்ட் கெய்ட், காந்தியை உறுப்பினராகக் கொண்ட விசாரணைக் குழுவை அறிவித்தார். அது 1917 ஜூலை 11 அன்று முதன்முறையாகக் கூடியது. சம்பாரண் விவசாய சட்டம் 1918 மார்ச் 4 அன்று நிறைவேற்றப்பட்டது. தின்கதியா முறை ஒழிக்கப்பட்டது. ராஜேந்திர பிரசாத், சம்பாரணில்தான் நாடு தனது முதல் பாடத்தையும், சத்தியாகிரகத்தின் முதல் நவீன எடுத்துக்காட்டையும் பெற்றது என்று எழுதினார்.
கெடா: விவசாயிகளும் நில வருவாயும்
குறை. குஜராத்தில் உள்ள கெடா, கைரா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அங்கு பயிர்கள் தோல்வியடைந்தன, நோய்த்தொற்றும் பரவியது. இதனால் விவசாயிகளால் கேட்கப்பட்ட நில வருவாயைச் செலுத்த முடியவில்லை.
காந்தியின் பங்கு. காந்தி இந்த விவசாயிகளின் நியாயத்துக்காகப் போராடினார். வருவாய் நிவாரணத்துக்காக சத்தியாகிரகத்தை வழிநடத்தினார். முறை சம்பாரணைப் போலவே இருந்தது: உண்மைகளைச் சேகரிப்பது, நியாயமான வரம்பான கோரிக்கை வைப்பது, வரி செலுத்த மறுத்தால் விளையும் விளைவுகளை ஏற்கத் தயாராக இருப்பது.
கெடா ஏன் முக்கியம்? சம்பாரண் ஒரு அந்நிய தோட்ட முதலாளிகள் பற்றியது. ஆனால் கெடா, அரசின் சொந்த வருவாய் கோரிக்கை மீதான நேரடி சர்ச்சையாக இருந்தது. குஜராத்தி விவசாயிகளை அமைப்பு ரீதியான அரசியலுக்குக் கொண்டு வந்தது; உள்ளூர் தலைவர்களையும் பயிற்றுவித்தது. சம்பாரணும் கெடாவும் சேர்ந்து, காங்கிரசுக்கு வெளியே பெரும்பாலும் இருந்த விவசாயிகளை ஒழுங்கான, வன்முறையற்ற போராட்டத்தில் அணிதிரட்ட முடியும் என்பதைக் காட்டின.
அகமதாபாத், 1918: ஆலைத் தொழிலாளர்களுக்கான சத்தியாகிரகம்
சர்ச்சை. அகமதாபாத் பருத்தி ஆலைகளின் மையமாக இருந்தது. அங்குள்ள தொழிலாளர்கள் ஊதியம் குறித்து ஆலை உரிமையாளர்களுடன் சர்ச்சையில் இருந்தனர். அகமதாபாத்தைத் தனது தளமாக்கிக் கொண்ட காந்தி, தொழிலாளர்களின் நியாயத்துக்காகப் போராடினார். இம்முறை எதிரிகள் பிரிட்டிஷ் அரசு அல்ல, இந்திய தொழில்முனைவோர்கள்.

உண்ணாவிரதம். தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக, 1918 மார்ச் 15 அன்று காந்தி உண்ணாவிரதம் தொடங்கினார். 1918 மார்ச் 18 அன்று ஆலை உரிமையாளர்கள் நடுவர் மன்றத்துக்கு ஒப்புக்கொண்டனர். அதன் விளைவாக ஊதியம் முப்பத்தைந்து சதவீதம் உயர்ந்தது. பின்னர் காந்தி உண்ணாவிரதத்தை முடித்தார்.
ஏன் உண்ணாவிரதம்? வன்முறை அச்சுறுத்தல் இல்லாமல், இரு தரப்பிலும் தார்மீக அழுத்தத்தைக் உண்ணாவிரதம் ஏற்படுத்தியது. தான் மற்றவர்களை இணையச் சொன்ன காரணத்துக்காக, தனிப்பட்ட முறையில் துன்பம் ஏற்கவும் காந்தி தயாராக இருந்ததையும் அது காட்டியது. பின்னர் உண்ணாவிரதங்கள் அழுத்தத்தின் ஒரு வடிவமாக மாறக்கூடும் என்று விமர்சகர்கள் வாதிட்டனர். ஆனால் 1918-ல் அது ஒரு கடுமையான சர்ச்சையை அமைதியாகத் தீர்க்க உதவியது.
நிறுவனங்களை உருவாக்குதல். வெறும் எதிர்ப்புகள் மட்டுமல்லாமல், நாட்டுக்குத் தனக்கென நிறுவனங்களும் தேவை என்று காந்தி நம்பினார். 1920-ல் இந்தியப் பண்பில் கல்வி வழங்க அகமதாபாத்தில் குஜராத் வித்யாபீடத்தை நிறுவினார். அத்தகைய நிறுவனங்கள், அவரது அரசியல் பிரச்சாரங்களுடன் இணையாக நடந்த ஆக்கப்பூர்வப் பணியின் ஒரு பகுதியாக மாறின.
Three struggles compared
மூன்று ஆரம்பகாலப் போராட்டங்களைத் தேர்வில் எளிதில் குழப்பிக்கொள்ளலாம், எனவே அவற்றை அருகருகே வைத்துப் பார்ப்பது உதவும். ஒவ்வொரு வரிசையிலும் குறுக்காகப் படியுங்கள்; பின்னர் ஒவ்வொரு நெடுவரிசையிலும் கீழே பார்த்து, ஒரு போராட்டத்திலிருந்து அடுத்ததுக்கு என்ன மாறியது என்று அறியுங்கள்.
| போராட்டம் | யார் பங்கேற்றனர் | யாருக்கு எதிராக | முறை | முடிவு |
|---|---|---|---|---|
| சம்பாரண், பீகார் (1917) | இண்டிகோ விவசாயிகள், வழக்கறிஞர் தொண்டர்களுடன் | தோட்டக்காரர்களும் மாவட்ட நிர்வாகமும் | வெளியேறச் சொன்ன உத்தரவை மீறுதல்; வாக்குமூலங்கள் சேகரித்தல்; விசாரணைக் குழுவில் பணியாற்றுதல் | சம்பாரண் விவசாயச் சட்டம் 1918; தின்கதியா ஒழிக்கப்பட்டது |
| கெடா (கைரா), குஜராத் | பயிர் இழப்பு, தொற்றுநோய்களால் பாதிக்கப்பட்ட விவசாயிகள் | அரசின் வருவாய் கோரிக்கை | வருவாயிலிருந்து நிவாரணம் கோரி சத்தியாக்கிரகம் | குஜராத்தி விவசாயிகள் அமைப்பு ரீதியான அரசியலுக்குள் வந்தனர் |
| அகமதாபாத், குஜராத் (1918) | பருத்தி ஆலைத் தொழிலாளர்கள் | இந்திய ஆலை உரிமையாளர்கள் | காந்தியின் உண்ணாவிரதம்; மத்தியஸ்தம் | கூலி 35 சதவீதம் உயர்வு |
நெடுவரிசைகள் என்ன காட்டுகின்றன? பங்கேற்பாளர்கள் ஒரு மாவட்ட விவசாயிகளிலிருந்து பெரிய நகரத்தின் தொழிலாளர்கள் வரை விரிந்தனர். எதிர்தரப்பும் மாறியது: முதலில் தோட்டக்காரர்கள், பின்னர் அரசு, இறுதியாக இந்திய முதலாளிகள். வெவ்வேறு வகையான அநீதிகளுக்கு காந்தி ஒரே முறையைப் பயன்படுத்தினார் என்பதை இது காட்டுகிறது. இதனால் அது பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாட்டிற்கான நெகிழ்வான கருவியாக மாறியது.
எது மாறாமல் இருந்தது? ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் காந்தி வரம்புக்குட்பட்ட, தெளிவாக நியாயமான கோரிக்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தார், முதலில் உண்மைகளைச் சேகரித்தார், அகிம்சையை வலியுறுத்தினார். முழு வெற்றியைக் கோராமல், பேச்சுவார்த்தைக்கும் நியாயமான தீர்வுக்கும் அவர் தயாராக இருந்தார். கவனமான தயாரிப்பு, வரையறுக்கப்பட்ட இலக்கு, பேச்சுவார்த்தைக்குத் திறந்த மனம் ஆகிய இப் பழக்கங்கள் அவரது பின்னாளைய தேசியப் போராட்டங்களிலும் அடையாளமாக இருந்தன.
Quick revision
- தென்னாப்பிரிக்கா: 1893 முதல், சுமார் 21 ஆண்டுகள்; சத்தியாகிரகம் வளர்ந்தது; 1913 இல் சுமார் 3,000 சுரங்கத் தொழிலாளர்களின் பேரணி, நியூகேஸில் → வோல்க்ஸ்ரஸ்ட்.
- திரும்புதல்: 9 ஜனவரி 1915 (= Pravasi Bharatiya Divas); கோகலேயின் ஆலோசனைப்படி இந்தியாவில் சுற்றுப்பயணம்; அகமதாபாத்தில் (சபர்மதி) சத்தியாகிரகஆசிரமம்.
- சம்பாரண் (பீஹார்), 1917: இந்தியாவின் முதல் சத்தியாகிரகம்; இண்டிகோ, திங்கதியா (20 கதாக்களில் 3); மோதிஹாரி நீதிமன்றம் 18 ஏப்ரல் 1917; வழக்கு கைவிடப்பட்டது.
- விசாரணை: 4 ஜூன் 1917 அன்று Sir Edward Gait அறிவித்தார்; காந்தி உறுப்பினர்; சம்பாரண் விவசாயச் சட்டம், 4 மார்ச் 1918; திங்கதியா ஒழிக்கப்பட்டது.
- உதவியாளர்கள்: ராஜேந்திர பிரசாத், பிரஜ்கிஷோர் பிரசாத்; கிட்டத்தட்ட 4,000 வாக்குமூலங்கள்; 41 சட்டவிரோத வரிகள் பட்டியலிடப்பட்டன.
- கேதா (கைரா), குஜராத்: பயிர் தோல்வி மற்றும் தொற்றுநோய்களுக்குப் பின் வருவாய் சத்தியாகிரகம்.
- அகமதாபாத், 1918: ஆலைத் தொழிலாளர்கள்; 15–18 மார்ச் 1918 உண்ணாவிரதம்; நடுவர் தீர்ப்பு; 35 சதவீதம் ஊதிய உயர்வு.
- குஜராத் வித்யாபீடம், 1920.