TNPSC Group 4 · Module 2 · basic depth · 14 min
முற்கால வேத காலம்
What TNPSC Group 4 asks from this chapter
Syllabus lines this chapter covers:
- Part B: General Studies · இந்திய வரலாறு மற்றும் பண்பாடு.
TNPSC Group 4 questions from this module are being sorted into our bank.
Cut to basic depth for TNPSC Group 4. 8 deeper paragraphs are in the full chapter.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: வேத மக்கள் யார்?
ஹரப்பா நகரங்கள் மறைந்த பிறகு, ஹரப்பா வீழ்ச்சி பற்றிய அத்தியாயம் நமக்குக் காட்டியபடி, வடமேற்கு இந்தியா கிராமங்களும் மேய்ப்பர்களும் நிறைந்த பகுதியாக மாறியது. அதே காலகட்டத்தில் அங்கு ஒரு புதிய புனிதக் கவிதைத் தொகுப்பு இயற்றப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இந்த பாடல்களே ரிக் வேதம்; இந்தியாவின் மிகப் பழமையான எஞ்சியுள்ள நூல்கள் இவையே.
இவற்றை இயற்றியவர்கள் தங்களை ஆரியர் என்று அழைத்துக்கொண்டனர்; நமக்கு அவர்கள் வேத மக்கள் ஆவர். அவர்கள் கட்டிடங்களையோ நகரங்களையோ கிட்டத்தட்ட விட்டுச் செல்லவில்லை. அவர்கள் விட்டுச் சென்றது சொற்கள்தான்: தங்கள் தெய்வங்களுக்கான ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பாடல்கள், அவர்களின் வாழ்க்கை முறை பற்றிய தடயங்கள் நிறைந்தவை.
அந்தத் தடயங்கள் ஹரப்பாவாசிகளிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்ட சித்திரத்தைத் தருகின்றன. செல்வம் செங்கற்களாலோ முத்திரைகளாலோ அல்ல, பசுக்களால் கணக்கிடப்பட்டது. மக்கள் தங்கள் கால்நடைகளுடன் நகர்ந்தனர், பழங்குடிகள் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர், தலைவர்களை அவர்களது உறவினர்கள் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
ரிக் வேதம் பொருளாதாரம், சமூகம், அரசியல், மதம் பற்றி நமக்கு என்ன சொல்கிறது என்பதை இந்த அத்தியாயம் விளக்குகிறது. தொல்லியல் சான்றுகளோடு வரலாற்றாசிரியர்கள் அதை எவ்வாறு சோதிக்கின்றனர் என்பதையும் விளக்குகிறது. மிகவும் விவாதிக்கப்பட்ட 'ஆரிய கேள்வி'யையும் இது ஆராய்கிறது. இந்த ஆரம்பக் கட்டத்தைப் புரிந்துகொள்வது, பின்னர் சாதி, அரசர் பதவி, பிராமண மதம் எவ்வாறு உருவானது என்பதைப் பார்ப்பதற்கான திறவுகோலாகும்.
ஆரம்பகால வேத காலம் ஒரு பார்வையில்
| Theme | Early Vedic picture | Key words |
|---|---|---|
| காலமும் நூலும் | ரிக் வேதம், கி.மு. 1500-1000; வாய்மொழியாக | மண்டலங்கள் II-VII மிகப் பழையவை |
| பகுதி | பஞ்சாப், ஹரியானா மற்றும் வடமேற்கு | சப்த-சிந்தவ |
| பொருளாதாரம் | மேய்ச்சல்; கால்நடைகளே செல்வம்; சில பார்லி | gomat, gavishti, yava |
| சமூகம் | பழங்குடி, உறவுமுறை சார்ந்த, ஆணாதிக்க; இன்னும் சாதி இல்லை | jana, vis, grama, kula |
| அரசியல் | தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவர் மற்றும் சபைகள் | raja, gopati, Sabha, Samiti |
| மதம் | இயற்கைக் கடவுள்கள்; பொருள் இலக்குகளுக்கான யாகம் | Indra, Agni, Varuna, Soma |
| தொழில்நுட்பம் | செம்பு மற்றும் கல்; இரும்பு இல்லை | போரில் குதிரை மற்றும் தேர் |
ஒரே மூலம், பல வரம்புகள். இங்குள்ள கிட்டத்தட்ட அனைத்தும் ஒரே வகை மூலத்திலிருந்து வருகின்றன: அர்ச்சகர்கள் இயற்றிய மதப் பாடல்கள். அவை அர்ச்சகர்களும் தலைவர்களும் எதை மதித்தார்கள் என்பதைக் காட்டுகின்றன, முழு சமூகத்தையும் அல்ல. முடிந்தவரை, வரலாற்றாசிரியர்கள் இவற்றை தொல்லியல் சான்றுகளுடன் ஒப்பிட்டுச் சோதிக்கின்றனர்.
மூலங்களும் 'ஆரிய கேள்வியும்'
'வேதம்' என்றால் என்ன. வேதம் என்ற சொல் vid, அதாவது 'அறிவது' என்பதிலிருந்து வருகிறது. நான்கு வேதங்கள் உள்ளன, இவை சம்ஹிதைகள் அல்லது தொகுப்புகள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன: ரிக், சாம, யஜுர் மற்றும் அதர்வ. ஒவ்வொன்றும் பல நூற்றாண்டுகளாகத் திரட்டப்பட்ட பாடல்கள், மந்திரங்கள் அல்லது சூத்திரங்களின் தொகுப்பு.
நான்கு மிக வேறுபட்ட நூல்கள். ரிக் வேதத்தில் முக்கியமாக அக்னி, இந்திரன் மற்றும் சோமனை நோக்கிய பாடல்கள் உள்ளன. சாம வேதம் ரிக் வேதப் பாடல்களைப் பாடுவதற்காக மறுவரிசைப்படுத்துகிறது, எனவே புதிதாக அதிகம் சேர்க்கவில்லை. யஜுர் வேதம் மந்திரங்களை யாகங்களில் பயன்படுத்தப்படும் வரிசையில் அமைக்கிறது, மேலும் மிகப் பழைய சமஸ்கிருத உரைநடையில் சிலவற்றைக் கொண்டுள்ளது. அதர்வ வேதத்தில் நோய் குணப்படுத்தவும், காதல் மற்றும் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறவும் மந்திரங்கள் உள்ளன; இது மக்களின் நம்பிக்கைகளைப் பற்றிய அரிய பார்வையைத் தருகிறது.
வாய்மொழி நூலின் காலம். பாடல்கள் எழுதப்படாமல், ஓதவும், கற்கவும், வாய்மொழியாகக் கடத்தவும் உருவாக்கப்பட்டவை. எனவே எந்த சம்ஹிதையையும் துல்லியமாகக் காலமிட முடியாது; ஒவ்வொன்றும் பல நூற்றாண்டுகளில் உருவானது. ரிக் வேதம் பொதுவாக சுமார் கி.மு. 1500 முதல் 1000 வரை வைக்கப்படுகிறது, இருப்பினும் சில அறிஞர்கள் அதன் தொடக்கத்தை முந்தையதாக வைக்கின்றனர்.
பழைய மற்றும் புதிய அடுக்குகள். ரிக் வேதத்தில் பத்து மண்டலங்கள் உள்ளன. II முதல் VII வரையிலான நூல்கள், ஒவ்வொன்றும் ஒரு அர்ச்சக குடும்பத்தால் இயற்றப்பட்டதால் குடும்ப நூல்கள் என அழைக்கப்படுபவை, மிகப் பழையவை மற்றும் ஆரம்ப வேத காலத்தைச் சேர்ந்தவை. பத்தாம் மண்டலம் மிகப் பிற்பகுதியில் உள்ள பகுதிகளில் ஒன்று, இது முக்கியம்: நான்கு வர்ணங்கள் போன்ற சில பெரிய கருத்துகள் அங்கே மட்டுமே தோன்றுகின்றன.

எங்கே இயற்றப்பட்டது. முக்கிய பகுதி சப்த-சிந்தவ, அதாவது 'ஏழு நதிகளின் நிலம்'. இது பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா ஆகும். ரிக் வேத புவியியல் கோமல் சமவெளி, தெற்கு ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் தெற்கு ஜம்மு காஷ்மீர் வரையிலும் பரவியுள்ளது. சிந்து, சட்லெஜ், ரவி, காகர் போன்ற நதிகள் பெயரிடப்பட்டுள்ளன. அவை அடிக்கடி தங்கள் பாதையை மாற்றிக்கொண்டன.

'ஆரிய' கருத்து. ரிக் வேதத்தின் மொழி, மிகப் பழமையான ஈரானிய நூலான அவெஸ்தாவின் மொழிக்கு மிக நெருக்கமாக இருப்பதை அறிஞர்கள் கவனித்தனர். இதிலிருந்து, 'ஆரியர்' எனப்படும் மக்கள் மேற்கு ஆசியா மற்றும் ஈரானிலிருந்து இந்தியாவுக்கு இடம்பெயர்ந்ததாக அவர்கள் வாதிட்டனர். நீண்ட காலமாக இது உயர்ந்த இனம் துணைக்கண்டத்தை வென்ற கதையாகச் சொல்லப்பட்டது.
தொல்லியல் சொல்வது என்ன. அந்தக் கதை பெரிதும் திருத்தப்பட்டுள்ளது. கி.மு. 1500 வாக்கில் பெரிய அளவிலான இடப்பெயர்வுக்கு தொல்லியல் தெளிவான சான்று எதையும் காட்டவில்லை. புதியவர்கள் ஹரப்பா நகரங்களை அழித்தார்கள் என்பதற்கும் ஆதாரம் இல்லை. 'ஆரியர்' என்பது ஒரு மொழியியல் அடையாளமாகவே சிறப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது, இன அல்லது இனக்குழு அடையாளமாக அல்ல. அதை எந்த ஒரு வகை மட்பாண்டத்துடனும் பொருத்த முடியாது.
மட்பாண்ட சோதனை. வண்ணம் தீட்டப்பட்ட சாம்பல் பாண்டம் (கி.மு. சுமார் 900-500) பெரும்பாலும் ஆரியருடையது எனக் கூறப்பட்டது. ஆனால் இது முக்கியமாக ஹரியானா, மேல் கங்கைப் படுகை மற்றும் கிழக்கு ராஜஸ்தானில் கிடைக்கிறது. பஹாவல்பூர், பஞ்சாப் வழியாக இடம்பெயர்ந்தவர்கள் சென்றதாகக் கருதப்படும் பாதையில் அல்ல. பகவான்புரா, தாதேரி (ஹரியானா) மற்றும் மாண்டா (ஜம்மு) ஆகிய இடங்களில், பிற்கால ஹரப்பா மற்றும் வண்ணம் தீட்டப்பட்ட சாம்பல் பாண்டம் இடைவெளியின்றி ஒன்றாகவே காணப்படுகின்றன. இது திடீர் படையெடுப்புக்கு எதிரான சான்று.
அப்படியானால் ரிக் வேதத்தின் மதிப்பு என்ன. பழைய படையெடுப்புக் கதை தவறானாலும், ரிக் வேதம் விலைமதிப்பற்றதாகவே உள்ளது. எந்த மட்பாண்டமோ மணியோ தர முடியாத பொருளாதாரம், உறவுமுறை, அரசாட்சி மற்றும் நம்பிக்கைகள் குறித்த நுண்ணறிவை அது தருகிறது. வடமேற்கின் பிற்கால ஹரப்பா கிராமப் பண்பாடுகளுடன் சேர்த்து இதைப் படிப்பதே சிறந்த அணுகுமுறை. மூலங்கள் பற்றிய அத்தியாயம் ஒவ்வொரு நூலுக்கும் இதையே பரிந்துரைக்கிறது.
A cattle economy
ஏன் கால்நடை மேய்ப்பு. கால்நடை மேய்ப்பு என்றால் பயிர்களை விட முக்கியமாக விலங்குகளை நம்பி வாழ்வது. பெரிய அளவிலான விவசாயம் கடினமான பகுதிகளுக்கு இது பொருந்தும். ரிக் வேத பிரதேசத்தில் மழை குறைவாக இருந்தது, நதிகள் தொடர்ந்து பாதை மாறின. பெரிய நீர்ப்பாசனப் பணிகள் இல்லாமல், ஆற்றங்கரை நிலத்தில் நிரந்தரமாக விவசாயம் செய்ய முடியவில்லை.
மொழி முழுவதும் பசுக்கள். ரிக் வேதம் gau (பசு) என்ற சொல்லிலிருந்து உருவான சொற்களால் நிரம்பியுள்ளது. செல்வந்தர் gomat என்றும், தலைவர் gopati என்றும் அழைக்கப்பட்டார். gopati என்றால் 'பசுக்களைக் காப்பவர்' என்று பொருள். போரைக் குறிக்கும் gavishti என்ற சொல்லுக்கு நேரடியாக 'பசுக்களைத் தேடுதல்' என்று பொருள். மகள் duhitr ('பால் கறப்பவள்') என்று அழைக்கப்பட்டாள். தூரம் gavyuti, அந்தி மயக்கம் godhuli, குல குழுக்கள் gotra என்று அழைக்கப்பட்டன.
பசுத் திருட்டுகள். பசுக்கள் செல்வமாக இருந்ததால், அவையே பெரும்பாலான மோதல்களுக்குக் காரணமாக இருந்தன. பாடல்கள் Panis பற்றிப் பேசுகின்றன. அவர்கள் தங்கள் பசுக்களை மலைகளிலும் காடுகளிலும் மறைத்து வைத்தனர். அவற்றை விடுவிக்கும்படி Indraவிடம் வேண்டப்படுகிறது. இத்தகைய பகுதிகள், குழுக்களுக்கிடையே cattle raids (பசுத் திருட்டுகள்) பொதுவாக நடந்தன என்பதைக் காட்டுகின்றன.
கொஞ்சம் விவசாயம். வேளாண்மை பற்றிய குறிப்புகள் மிகக் குறைவு. பெரும்பாலானவை நூலின் பிற்பகுதிகளில் வருகின்றன. பார்லி (yava) மட்டுமே குறிப்பிடப்படும் தானியம். மண்வெட்டி, அரிவாள், கோடரி ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அவை shifting cultivation (இடம்பெயர் சாகுபடி) செய்ய நிலத்தைச் சுத்தம் செய்யப் பயன்பட்டிருக்கலாம். காட்டை எரிக்க நெருப்பும் பயன்படுத்தப்பட்டது.
இன்னும் இரும்பு இல்லை. ஆரம்ப வேத மக்கள் இரும்புக்குப் பதிலாக செம்பு மற்றும் கல் கருவிகளைப் பயன்படுத்தினர். செம்பு மிகவும் மென்மையானதாகவும் அரிதாகவும் இருந்ததால், விவசாயத்தை மாற்றும் அளவுக்கு அது பயன்படவில்லை. இதுவே வேளாண்மை இரண்டாம் நிலையிலேயே இருந்ததற்கு ஒரு காரணம்.
நகர்ந்து கொண்டே இருந்தனர். கால்நடை மேய்ச்சலும் இடம்பெயர் விவசாயமும் மக்களை அரை நாடோடிகளாக ஆக்கின. தங்கள் கால்நடைகளுக்கு உணவளிக்க, ஆண்டின் ஒரு பகுதி கிராமங்களை விட்டு வெளியேறினர். குடியிருப்பைக் குறிக்கும் vis என்ற சொல்லும் 'அருகில் குடியேறுதல்', 'மீண்டும் நுழைதல்', 'திரும்பி வருதல்' என்ற பொருள்தரும் முன்னொட்டுகளுடன் வருகிறது. வாழ்க்கை முழுமையாக நிலைபெறவில்லை.
சந்தைகள் அல்ல, பரிசுகள். செல்வம் பெரும்பாலும் பரிசு கொடுத்தல் மற்றும் மறுபங்கீடு மூலமாகவே நகர்ந்தது. தோல்வியடைந்த குழுக்கள் வெற்றி பெற்ற தலைவர்களுக்கு bali (கப்பம்) செலுத்தின. குல உறுப்பினர்கள் கொள்ளைப் பொருளைப் பகிர்ந்துகொண்டனர். தலைவர் விழாக்களில் தன் மக்களுக்கு உணவளித்து, மதிப்பு பெறுவதற்காக அவர்களுக்குப் பரிசளித்தார். வணிகத்திற்குச் சான்றுகள் குறைவு. நிலம் தனிச் சொத்தாக இருக்கவில்லை.
A tribal society
உறவுமுறையின் மேல் கட்டமைப்பு. ஆரம்ப வேத சமூகம் பழங்குடி சமூகமாக இருந்தது. இரத்த உறவும் குடும்ப உறவும் மிக முக்கியமானவையாக இருந்தன. தலைவர்கள், புரோகிதர்கள், கைவினைஞர்கள் கூட குல வலைப்பின்னல்களின் பகுதியாகவே இருந்தனர். அப்போது சாதிப் பிரிவினை இன்னும் இல்லை.
குடும்பத்திலிருந்து பழங்குடி வரை. அடிப்படை அலகு kula (குடும்பம்). அதற்குத் தலைமை வகித்தவர் kulapa, பொதுவாக மூத்த ஆண். குடும்பங்கள் இணைந்து vis எனப்படும் குலங்களை உருவாக்கின. அவை grama (கிராமம்) என்ற குடியிருப்புகளில் வாழ்ந்தன. பல குலங்கள் சேர்ந்து jana எனப்படும் பழங்குடியை உருவாக்கின.
போரிடும் பழங்குடிகள். பழங்குடிகள் அடிக்கடி சண்டையிட்டன. பெரும்பாலும் பசுக்களுக்காகவே. மிகவும் புகழ்பெற்ற மோதல் பத்து அரசர்களின் போர் (Dasharajna). அதில் Sudas Bharata பழங்குடிக்குத் தலைமை தாங்கினார். Purus, Yadus, Druhyus, Anus மற்றும் Turvasus போன்ற பழங்குடிகள் அதில் பங்கேற்றன.
ஆணாதிக்க சமூகம். சமூகம் ஆணாதிக்கமாக இருந்தது, பாடல்கள் முழுவதும் மகன்களுக்கான வேண்டுதல்கள் ஓடுகின்றன. பொதுவாக குழந்தைகளுக்கான வேண்டுதல்கள் இருந்தாலும், மகள்களுக்கான வேண்டுதல்கள் கிட்டத்தட்ட இல்லை. அடிக்கடி இடம்பெறும் உறவு, ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவளிக்கும் தந்தை-மகன் பிணைப்பு ஆகும்.
ஆனாலும் பெண்களுக்கும் குரல் இருந்தது. பிற்காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது பெண்கள் ஓரளவு முக்கியமான இடத்தில் இருந்தனர். அவர்கள் கல்வி கற்கலாம், சபைகளில் கலந்துகொள்ளலாம், சிலர் பாடல்களை இயற்றினர். தங்கள் துணையை தாங்களே தேர்ந்தெடுத்து தாமதமாகத் திருமணம் செய்துகொள்ளவும் முடிந்தது. ஆனாலும் அவர்கள் எப்போதும் தந்தை, சகோதரர் அல்லது கணவரைச் சார்ந்தவர்களாகவே கருதப்பட்டனர்.
இரண்டு வகை குடும்பங்கள். ரிக் வேதத்தில் தம் என்ற குடும்பம் உண்டு. இது கணவனும் மனைவியும் இணைந்து நடத்தும் குடும்பம், இவர்கள் தம்பதி என அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் இணக்கமாகச் செயல்பட எதிர்பார்க்கப்பட்டது. க்ருஹா என்ற குடும்பமும் உண்டு, இது ஒரு ஆண் க்ருஹபதி தலைமையில் இருந்தது. காலப்போக்கில் க்ருஹாவே ஏற்கப்பட்ட ஒரே வடிவமாக மாறியது. இது ஆணாதிக்கம் இறுகியதன் அடையாளம்.
ஆரியரும் தாசரும். பாடல்கள் ஆரியரை, தாசர் மற்றும் தஸ்யு ஆகியோருடன் ஒப்பிடுகின்றன. தாசர்களும் தஸ்யுக்களும் கருமை நிறம் கொண்டவர்களாகவும், விரோதமான மொழி பேசுபவர்களாகவும், கோட்டைகளில் வாழ்பவர்களாகவும் விவரிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் இத்தகைய குறிப்புகள் சில மட்டுமே, 10,000க்கும் மேற்பட்ட பாடல் வரிகளில் நாற்பதுக்கும் குறைவு. பழைய அறிஞர்கள் கூறியது போல் இது இனத்தின் வேறுபாடு அல்ல, மொழி, பழக்கவழக்கங்கள், மதம் ஆகியவற்றின் வேறுபாடுதான்.
நண்பர்களும் எதிரிகளும். குழுக்கள் மாறி மாறி சண்டையிட்டும் கூட்டணி அமைத்தும் வந்தன. பணிகள் கால்நடைகளில் செல்வந்தர்களாக இருந்தனர், அந்தச் சொல் பின்னர் வணிகர்களைக் குறிக்கும் சொல்லாக மாறியது. சிறந்த தலைவரான சுதாசின் பெயர் 'தாச' என்பதுடன் முடிகிறது. இது, எதிரெதிரானவை என்று நூல்கள் காட்டும் குழுக்களுக்கிடையே தொடர்பு இருந்ததைக் குறிக்கிறது.
வர்ணம் அப்போதுதான் தொடங்கியிருந்தது. நான்கு படிநிலை வர்ணங்கள் பற்றிய கருத்து, பத்தாம் மண்டலத்தின் பிற்பகுதியில் உள்ள புருஷ சூக்தத்தில் ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே வருகிறது. ஆதி புருஷனின் வாயிலிருந்து பிராமணன் தோன்றினான், அவனுடைய கரங்களிலிருந்து சத்திரியன், தொடைகளிலிருந்து வைசியன், பாதங்களிலிருந்து சூத்திரன் தோன்றினர் என்று அது கூறுகிறது. இதனால் இந்த அமைப்பு தெய்வீகமானதும் படிநிலை கொண்டதும் என்று பொருள்படுகிறது. ஆனால் இந்தப் பாடலைத் தவிர வர்ண சொற்கள் அரிதாகவே வருகின்றன.
தொழில்களும் சமத்துவமின்மையும். பாடல்களில் நெசவாளர்கள், கொல்லர்கள், தச்சர்கள், தோல் தொழிலாளர்கள், தேர் செய்பவர்கள் மற்றும் பூசாரிகள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்; தேர் செய்பவர்களுக்கு சிறப்புத் தகுதி இருந்தது. பிச்சைக்காரர்கள் அல்லது கூலி பெறுபவர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இல்லை. எனினும் சிலர் தேர்களிலும் கால்நடைகளிலும் செல்வந்தர்களாக இருந்து பெரும் அன்பளிப்புகளை வழங்கினர். எனவே சமூகம் சமத்துவமற்றதாக இருந்தது, ஆனால் சாதியால் கட்டுப்பட்டதாக இல்லை.
தலைவர்கள், பூசாரிகள் மற்றும் சபைகள்
அரசர். பழங்குடித் தலைவர் raja அல்லது gopati என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் போரில் தலைமை தாங்கி, பழங்குடியையும் அதன் கால்நடைகளையும் பாதுகாத்தார். இப்பதவி பரம்பரையானது அல்ல; குலத்தினரிடையே இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
சபைகள். ரிக் வேதம் பல பழங்குடிச் சபைகளைக் குறிப்பிடுகிறது: சபா, சமிதி, விதாதா மற்றும் கண. சபா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட குல உறுப்பினர்களின் குழுவாக இருந்திருக்கலாம்; சமிதி ஒருவேளை முழு குலத்தையும் உள்ளடக்கியிருக்கலாம். இந்தச் சபைகள் ஆட்சியில் பங்கேற்றன, அரசரைத் தேர்ந்தெடுக்க உதவின, இதனால் போர்வீரர்களின் அதிகாரத்தைக் கட்டுப்படுத்தின.
முழுமையாகச் சமமற்றவர்கள். பழங்குடி அரசியல் முழுவதும் சமத்துவமானதாக இல்லை. பாடல்கள் rajanya எனப்படும் போர்வீரர்களை, அதாவது மூத்த வம்சங்களாகக் கருதப்பட்டவர்களை, சாதாரண குலத்தினரான vis, அதாவது இளைய வம்சங்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகின்றன. கால்நடைகள் மற்றும் மேய்ச்சல் நிலங்கள் குறித்த அடிக்கடி நடந்த போர்கள் போர்வீரர்களை மேலும் முக்கியமானவர்களாக்கின.
புரோகிதரின் எழுச்சி. போரில் வெற்றி பெற உதவ, குலங்கள் பெரிய யஜ்ஞங்களை நடத்தின. புரோகிதர், அதாவது புரோகிதர், தெய்வங்களுக்கும் மக்களுக்கும் இடையே இடைத்தரகராகச் செயல்பட்டு, தலைவருக்கு ஆசீர்வாதம் தேடினார். போர்கள் அதிகரிக்க, யாகங்களும் அதிகரித்தன; புரோகிதர் தலைவரின் அன்பளிப்புகளில் பெரும் பங்கைப் பெறத் தொடங்கினார்.
பின்னாளின் மாற்றத்தின் விதைகள். ஆரம்பத்தில் முழு குலமும் யாகங்களிலும், அங்கு வழங்கப்பட்ட செல்வத்திலும் பங்கு பெற்றது. காலப்போக்கில் ராஜாவும் புரோகிதரும் மற்றவர்களிடமிருந்து விலகிச் சென்றனர். இந்த மாற்றங்கள் க்ஷத்திரிய, பிராமண வர்ணங்களுக்கும், பிற்கால வேத காலத்தில் வலுவான அரசாட்சிக்கும் அடித்தளம் அமைத்தன.
Gods and sacrifice
இயற்கை தெய்வமாக்கப்பட்டது. வேத மக்கள் தங்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாத இயற்கை சக்திகளை வழிபட்டனர்: காற்று, நீர், மழை, இடி, நெருப்பு. இவற்றை மனித வடிவில், பெரும்பாலும் ஆண் தெய்வங்களாகக் கற்பனை செய்தனர். மிகச் சில பெண் தெய்வங்களே வழிபடப்பட்டன; இது ஆணாதிக்க சமூகத்தைப் பிரதிபலித்தது.
இந்திரன். இடி, மழை, வலிமை ஆகியவற்றின் கடவுளான இந்திரன் மிக முக்கியமானவர். எதிரிகளை அழிக்கவும், நீரையும் கால்நடைகளையும் விடுவிக்கவும் இவர் அழைக்கப்பட்டார். இவரது குணம் ஒரு பழங்குடித் போர்த் தலைவரைப் பிரதிபலிக்கிறது; இவர் புரந்தரன், 'கோட்டைகளை உடைப்பவர்' என அழைக்கப்படுகிறார்.
அக்னி. நெருப்புக் கடவுளான அக்னி அடுத்ததாக வருகிறார். இவர் கடவுளுக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான தூதர்: நெருப்பில் ஊற்றப்படும் படையல்கள் புகையாக மேலெழுந்து தேவர்களைச் சென்றடைவதாக நம்பப்பட்டது. இவர் வீட்டு அடுப்புக்குத் தலைமை வகித்தார்; திருமணங்களும் இவர் முன்னிலையிலேயே நடைபெற்றன.
வருணன், சோமன் மற்றும் பிறர். வருணன் பிரபஞ்சத்தின் இயற்கை ஒழுங்கைக் காத்தார். சோமன் ஒரு கடவுளாகவும், ஒரு செடியிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட புனிதப் பானமாகவும் இருந்தான். சூரியன், சவிதா, ருத்ரன் மற்றும் மரணத்தின் கடவுளான யமன் ஆகியோரும், மருத்துகள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள் போன்ற உயிரினங்களும் பிற தெய்வங்களில் அடங்குவர்.
பொருள் சார்ந்த நோக்கங்களுக்கான யாகம். மதம் யஜ்ஞம், அதாவது யாகத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் ஆன்மிக விடுதலைக்கோ, சுருக்கமான கருத்துகளுக்கோ அல்ல, கால்நடைகள், மகன்கள், வெற்றி ஆகியவற்றுக்காகவே பிரார்த்தித்தனர். ரிக் வேதத்தில் இவை பெரும்பாலும் குலத்தின் கூட்டு இலக்குகளாக இருந்தன.
விலங்கு பலி ஏன்? விலங்கு பலியை மேய்ச்சல் வாழ்க்கையுடன் ஒரு விளக்கம் இணைக்கிறது. பால் கொடுக்காத, கன்றுகள் ஈனாத வயதான விலங்குகளை மேய்ப்பர்கள் அகற்ற வேண்டியிருந்தது; யாகம் அதை புனிதமான முறையில் செய்தது. விவசாய சமூகங்களில் வயதான காளைகள் இன்னும் கலப்பையை இழுப்பதால், அவற்றைக் கொல்வது தவறாகக் கருதப்பட்டது; இது பின்னர் ஏற்பட்ட மனப்போக்கு மாற்றங்களை விளக்க உதவுகிறது.
சடங்குகளின் பக்கவிளைவுகள். பலிபீடங்களை அமைக்க கவனமான அளவீடு தேவைப்பட்டது; இது வடிவியல் (geometry) வளர உதவியது. அடிக்கடி நடந்த விலங்கு பலி உடற்கூறியலை (anatomy) கற்றுக் கொடுத்தது. யாகங்கள் மேலும் விரிவடையும்போது, புரோகிதர்களின் முக்கியத்துவமும் செல்வமும் அதிகரித்தன.
Quick revision
- ரிக்வேதம் கி.மு. 1500-1000; 10 மண்டலங்கள்; குடும்ப நூல்கள் II-VII மிகப் பழையவை; பத்தாவது மண்டலம் பிற்காலத்தியது; வாய்மொழியாக வழங்கப்பட்டது.
- வேதம் vid என்ற சொல்லிலிருந்து வருகிறது; சாமவேதம் (இசை), யஜுர்வேதம் (சடங்கு முறை, ஆரம்பகால உரைநடை), அதர்வவேதம் (மந்திரங்கள், மக்கள் நம்பிக்கைகள்).
- பகுதி: சப்த-சிந்தவ (பஞ்சாப், ஹரியானா) மற்றும் கோமல், தெற்கு ஆப்கானிஸ்தான், தெற்கு ஜம்மு-காஷ்மீர்.
- ஆரியர் என்பது மொழியியல் அடையாளம் (அவெஸ்தாவுடன் தொடர்பு), இனம் அல்ல; பெரிய அளவிலான இடப்பெயர்ச்சிக்கு ஆதாரம் இல்லை.
- PGW (கி.மு. 900-500) ஹரியானா, மேல் கங்கைப் பகுதி, கிழக்கு ராஜஸ்தானில் காணப்படுகிறது; Bhagwanpura, Dadheri, Manda தொடர்ச்சி காட்டுகின்றன.
- பொருளாதாரம் கால்நடை சார்ந்தது: gomat, gopati, gavishti, duhitr, gavyuti, godhuli, gotra; Panis; யவம் மட்டுமே; இரும்பு இல்லை; இடம் மாறும் சாகுபடி.
- பலி தலைவர்களுக்குச் செலுத்தப்பட்டது; பகிர்வு முறை; தனியார் நிலம் இல்லை.
- சமூகம்: **ஜன > விஸ் > கிராம > குல (குலப) **; பத்து அரசர்களின் போர் (சுதாஸ், பரதர்கள்).
- பெண்கள் கல்வி கற்றனர், சபைகளில் பங்கேற்றனர், பாடல்கள் இயற்றினர், துணையைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்; ஆணாதிக்க சமூகம்; மகன்களுக்காக வேண்டுதல்.
- ஆரியர் vs தாசர்: 40-க்கும் குறைவான குறிப்புகள்; இது கலாச்சார அடையாளம், இன அடையாளம் அல்ல.
- வர்ணம்: புருஷ சூக்தம் (10-ஆம் மண்டலம்) மட்டுமே; தொழில்கள்; தேர் செய்பவர்களின் நிலை.
- ராஜா/கோபதி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; சபா, சமிதி, விதாதா, கண ஆகியவை; ராஜன்யர் vs விஸ்; புரோகிதர் செல்வாக்கு உயர்ந்தது.
- தெய்வங்கள்: இந்திரன் (புரந்தரன்), அக்னி (தூதுவர்), வருணன் (ஒழுங்கு), சோமன், சூரியன், சவித்ரி, ருத்ரன், யமன்; பொருள் சார்ந்த இலக்குகளுக்காக யஜ்ஞம்.