Module 9 · 12 min read · Free chapter
மனித வளர்ச்சி: நல்வாழ்வை அளவிடுதல்
வளர்ச்சி என்பது அளவில் ஏற்படும் மாற்றம், மேம்பாடு என்பது தரத்தில் ஏற்படும் நேர்மறையான மாற்றம். மஹ்பூப்-உல்-ஹக்கின் கருத்தான மனித வளர்ச்சி, அமர்த்தியா சென்னால் வடிவமைக்கப்பட்டது. அது மக்கள் நீண்ட, ஆரோக்கியமான, அர்த்தமுள்ள வாழ்வு வாழ தேர்வுகளை விரிவுபடுத்துவதாகும். அதன் நான்கு தூண்கள் சமத்துவம், நிலைத்தன்மை, உற்பத்தித்திறன் மற்றும் அதிகாரமளித்தல். UNDP இதை 1990 முதல் மனித வளர்ச்சிக் குறியீடு (Human Development Index) மூலம் அளந்து வருகிறது.
பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவோம்: பணக்கார நாடு என்பது சிறந்த நாடா?
ஒரே தனிநபர் வருமானம் கொண்ட இரண்டு நாடுகளை கற்பனை செய்யுங்கள். முதல் நாட்டில், பெரும்பாலான குழந்தைகள் பள்ளிப்படிப்பை முடிக்கின்றனர், மக்கள் எழுபதுகளைத் தாண்டி வாழ்கின்றனர், பெண்கள் சுதந்திரமாக வேலை செய்து வாக்களிக்கின்றனர். இரண்டாவது நாட்டில், பல குழந்தைகள் இளம் வயதிலேயே இறக்கின்றனர், சிறுமிகள் சீக்கிரம் பள்ளியை விட்டு விலகுகின்றனர், செல்வம் சில குடும்பங்களிடமே உள்ளது. இரண்டையும் சமமாக "வளர்ச்சியடைந்தவை" என்று சிலரே கூறுவர்.
இது வளர்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. வளர்ச்சி என்பது வருமானம் அல்லது உற்பத்தியின் உயர்வு போன்ற அளவுசார் மாற்றம், அது நேர்மறையாகவோ எதிர்மறையாகவோ இருக்கலாம். மேம்பாடு என்பது தரம்சார் மாற்றம், மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தின் முன்னேற்றம், அது எப்போதும் நேர்மறையானது.
நீண்ட காலமாக, வளர்ச்சியை முக்கியமாக வருமானத்தை வைத்தே அளந்தார்கள். தனிநபர் மொத்தத் தேசிய உற்பத்தி போன்ற குறியீடுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. காலப்போக்கில் பொருளாதார நிபுணர்களும் புவியியலாளர்களும் வருமானம் ஒரு வழி மட்டுமே என்பதை உணர்ந்தனர். உண்மையில் முக்கியமானது, அந்த வருமானத்தை வைத்து மக்கள் என்ன செய்ய முடியும், என்னவாக இருக்க முடியும் என்பதுதான். ஆரோக்கியமாகவும் கல்வி பெற்றவர்களாகவும் சுதந்திரமானவர்களாகவும் மரியாதையுடனும் வாழ முடிகிறதா என்பதே முக்கியம்.
எனவே மனித வளர்ச்சி என்பது மக்களின் தேர்வுகளை விரிவுபடுத்துவதையும் அவர்களின் திறன்களை மேம்படுத்துவதையும் குறிக்கிறது. இதனால் அவர்கள் நீண்ட, ஆரோக்கியமான, அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை வாழ முடியும். வருமானமும் அதில் ஒரு பகுதிதான். ஆனால் ஆரோக்கியம், அறிவு, சுதந்திரம், பாதுகாப்பு, கண்ணியம் ஆகியவையும் அதில் அடங்கும்.
ஏன் இது முக்கியம். வருமானத்தை மட்டுமே பார்க்கும் வளர்ச்சித் திட்டமிடல் பலரை பின்தங்க வைக்கக்கூடும். மனித வளர்ச்சிக் கருத்து மக்களை கொள்கையின் மையத்தில் வைக்கிறது.
இந்தக் கருத்தின் தோற்றம், அதன் நான்கு தூண்கள்
மனித வளர்ச்சி என்ற கருத்தை பாகிஸ்தான் பொருளாதார நிபுணர் மஹ்பூப்-உல்-ஹக் அறிமுகப்படுத்தினார். ஐக்கிய நாடுகளின் வளர்ச்சித் திட்டம் (UNDP)-உடன் இணைந்து பணியாற்றிய அவர், 1990-இல் முதல் மனித வளர்ச்சி அறிக்கை வெளியிடும் குழுவுக்குத் தலைமை தாங்கினார். பின்னர் நோபல் பரிசு பெற்ற இந்தியப் பொருளாதார நிபுணர் அமர்த்தியா சென், வளர்ச்சி என்பது சுதந்திரங்களையும் திறன்களையும் விரிவுபடுத்துவதாகும் என்ற தனது கருத்தின் மூலம் இதற்கு பெரும்பகுதி சிந்தனையை வழங்கினார்.
இந்தக் கருத்து ஏன் அந்த நேரத்தில் தோன்றியது? 1960-கள், 1970-களில் பல வளரும் நாடுகள் வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்தன. ஆனால் வறுமை, பசி, கல்லாமை, நோய் ஆகியவை பெரிதாகக் குறையவில்லை. ஏனெனில் வளர்ச்சியின் பலன்கள் ஏழைகளுக்கு கீழே இறங்கி சேரவில்லை. இந்தத் தோல்வி, வளர்ச்சியை தேசிய வருமானத்தை வைத்து அல்ல, மக்களின் வாழ்க்கையை நேரடியாக வைத்தே அளக்க வேண்டும் என்று சிந்தனையாளர்களை நம்ப வைத்தது.
அதன் பின்னர் UNDP இந்த அறிக்கையை தொடர்ந்து வெளியிட்டு வருகிறது. மனித வளர்ச்சியின் அடிப்படையில் நாடுகளுக்கு தரவரிசை வழங்கப்படுகிறது. இந்தியா உட்பட பல நாடுகளும் தங்களுக்கென தேசிய மற்றும் மாநில மனித வளர்ச்சி அறிக்கைகளை தயாரித்துள்ளன.
இந்தக் கருத்து நான்கு தூண்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. சமத்துவம் என்பது பாலினம், சாதி, மதம், பிராந்தியம், வருமானம் ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் அனைவருக்கும் வாய்ப்புகளுக்கான சம அணுகல் என்று பொருள். நிலைத்தன்மை என்பது ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் ஒரே மாதிரியான வாய்ப்புகள் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும். எனவே எதிர்காலத்தை பாதிக்காத வகையில் வளங்கள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
உற்பத்தித் திறன் என்பது மக்களின் ஆரோக்கியம், திறன், கல்வி ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் மனித உழைப்பை மேம்படுத்துவதாகும். ஆரோக்கியமான, திறன் பெற்ற மக்கள்தொகையே ஒரு நாட்டின் உண்மையான செல்வம். அதிகாரமளித்தல் என்பது நல்லாட்சி, சுதந்திரம், பங்கேற்பு ஆகியவற்றின் மூலம் மக்கள் தங்கள் சொந்தத் தேர்வுகளை எடுக்கும் அதிகாரத்தை வழங்குவதாகும்.
ஏன் இது முக்கியம். இந்த நான்கு தூண்களும் எந்தவொரு கொள்கையையும் மதிப்பிடுவதற்கான சரிபார்ப்புப் பட்டியலை வழங்குகின்றன. வருமானத்தை உயர்த்தினாலும் பெண்களை விலக்கிவைக்கும் அல்லது சுற்றுச்சூழலுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் திட்டம் இந்தச் சோதனையில் தோல்வியடையும்.
வளர்ச்சியைப் பார்க்கும் நான்கு வழிகள்
சிந்தனையாளர்கள் மனித வளர்ச்சியை வெவ்வேறு விதமாகப் பார்த்துள்ளனர். வருமான அணுகுமுறை (income approach) மிகப் பழமையானது. இது நல்வாழ்வின் திறவுகோலாக வருமானத்தைக் கருதுகிறது. அதிக வருமானம் இருந்தால், ஒருவர் உணவு, மருத்துவம், கல்வி ஆகியவற்றை அதிகம் வாங்க முடியும்.
நலன் அணுகுமுறை (welfare approach) மக்களை கல்வி, சுகாதாரம், வீடு, சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கான அரசுச் செலவின் பயனாளிகளாகப் பார்க்கிறது. நலத்திட்டங்களுக்கு அரசு அதிகம் செலவிட்டால், மனித வளர்ச்சி உயரும் என்று இது வாதிடுகிறது. ஆனால் இந்தப் பார்வையில் மக்கள் செயலற்ற பெறுநர்களாகவே உள்ளனர்.
அடிப்படைத் தேவைகள் அணுகுமுறை (basic needs approach) முதலில் சர்வதேசத் தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) முன்மொழிந்தது. இது ஆறு அடிப்படைத் தேவைகளில் கவனம் செலுத்துகிறது: சுகாதாரம், கல்வி, உணவு, குடிநீர் வசதி, துப்புரவு, வீடு. ஒவ்வொருவருக்கும் இவை குறைந்தபட்சமாவது கிடைக்க வேண்டும் என்று அரசுகளைக் கேட்கிறது.
திறன் அணுகுமுறை (capability approach) அமர்த்தியா சென் உடன் தொடர்புடையது. வளர்ச்சி என்பது ஆரோக்கியமாக, கல்வி பெற்று, சமூக வாழ்வில் பங்கேற்கும் மனிதத் திறன்களை உருவாக்குவது என்று இது கூறுகிறது. வருமானமும் நலனும் அடிப்படைத் தேவையும் மக்கள் உண்மையில் செய்யக்கூடியதை விரிவாக்கும் அளவுக்கே பயனுள்ளவை.
பஞ்சங்கள் குறித்த சென்னின் ஆய்வு இந்தச் சிந்தனைக்குப் புகழ்பெற்ற உதாரணம். உணவு குறைவாக இருப்பதால் அல்ல, ஏழைகள் அதை வாங்கும் அல்லது விளைவிக்கும் உரிமையை (entitlement) இழப்பதால் பஞ்சங்கள் அடிக்கடி ஏற்படுகின்றன என்று அவர் காட்டினார். கூலி சரிந்தாலோ விலை உயர்ந்தாலோ இது நிகழ்கிறது. செயல்படும் ஜனநாயக நாடுகளில், சுதந்திரமான பத்திரிகை இருப்பதால் பஞ்சங்கள் அரிதாகவே ஏற்படுகின்றன என்றும், அரசுகள் விரைவாகச் செயல்பட நிர்பந்திக்கப்படுகின்றன என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

ஏன் முக்கியம். ஒவ்வொரு அணுகுமுறையும் வெவ்வேறு கொள்கைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. நவீன சிந்தனை இவற்றைக் கலக்கிறது. வருமான வளர்ச்சி, நலச் செலவு, அடிப்படைச் சேவைகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தித் திறன்களை உருவாக்குகிறது.
மனித வளர்ச்சியை அளத்தல்: HDI மற்றும் பிற குறியீடுகள்
மிகவும் அறியப்பட்ட அளவீடு மனித வளர்ச்சிக் குறியீடு (Human Development Index - HDI) ஆகும். இது மூன்று பரிமாணங்களை இணைக்கிறது. நீண்ட, ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை என்பது பிறக்கும்போதுள்ள ஆயுள் எதிர்பார்ப்பால் அளக்கப்படுகிறது. அறிவு என்பது பெரியவர்களின் சராசரிப் பள்ளிக் கல்வி ஆண்டுகள் மற்றும் குழந்தைகளின் எதிர்பார்க்கப்படும் கல்வி ஆண்டுகள் மூலம் அளக்கப்படுகிறது.
நல்ல வாழ்க்கைத் தரம் என்பது தனிநபர் மொத்த தேசிய வருமானம் மூலம் அளவிடப்படுகிறது. இது purchasing power parity அடிப்படையில் சரி செய்யப்படுகிறது. இதனால் ஒரு ரூபாயோ ஒரு டாலரோ நாடுகளுக்கு இடையே ஒப்பிடத்தக்க பொருட்களை வாங்க உதவுகிறது.
ஒவ்வொரு பரிமாணமும் 0 முதல் 1 வரையிலான மதிப்பெண்ணாக மாற்றப்படுகிறது. இவை அனைத்தும் சேர்ந்து 0 முதல் 1 வரையிலான ஒரு HDI மதிப்பாக இணைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் நாடுகள் மிக உயர், உயர், நடுத்தர, குறைந்த மனித வளர்ச்சி என வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
சராசரிகள் சமத்துவமின்மையை மறைக்கக்கூடும் என்பதால், UNDP மற்ற குறியீடுகளையும் வெளியிடுகிறது. Inequality-adjusted HDI என்பது, பலன்கள் சமமற்ற முறையில் பகிரப்படும்போது ஒரு நாட்டின் மதிப்பெண்ணைக் குறைக்கிறது. Gender Development Index பெண்கள் மற்றும் ஆண்களின் HDI-ஐ ஒப்பிடுகிறது. Gender Inequality Index இனப்பெருக்க ஆரோக்கியம், அதிகாரமளித்தல் மற்றும் தொழிலாளர் சந்தையில் பங்கேற்பு ஆகியவற்றில் உள்ள இடைவெளிகளை அளவிடுகிறது.
Multidimensional Poverty Index (MPI) என்பது 2010-ஆம் ஆண்டில் Oxford Poverty and Human Development Initiative உடன் இணைந்து UNDP அறிமுகப்படுத்தியது. இது வருமானத்தைத் தாண்டிப் பார்க்கிறது. ஆரோக்கியம், கல்வி மற்றும் வாழ்க்கைத் தரம் ஆகியவற்றில் பல குறியீடுகளில் ஒரு குடும்பம் பின்தங்கியிருந்தால், அது ஏழையாகக் கணக்கிடப்படுகிறது.
இந்தக் குறியீடுகளில் ஊட்டச்சத்து, குழந்தை இறப்பு, படிப்பு ஆண்டுகள், சமையல் எரிபொருள், சுகாதாரம், குடிநீர், மின்சாரம், வீடு மற்றும் சொத்துகள் ஆகியவை அடங்கும்.
இந்தியாவும் தனக்கென ஒரு தேசிய Multidimensional Poverty Index-ஐ உருவாக்கியுள்ளது. இதை NITI Aayog, National Family Health Survey தரவுகளின் அடிப்படையில் தயாரித்துள்ளது. இது அதே மூன்று பரிமாணங்களைப் பின்பற்றுகிறது. ஆனால் இந்திய நிலைமைக்கு ஏற்ப தாய்மை ஆரோக்கியம் மற்றும் வங்கிக் கணக்குகள் போன்ற குறியீடுகளையும் சேர்த்துள்ளது.
இதன் முடிவுகள், கடந்த பத்தாண்டுகளில் பல்பரிமாண வறுமை பெருமளவு குறைந்துள்ளதைக் காட்டுகின்றன. ஆனாலும் பீகார், ஜார்க்கண்ட் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில் அது இன்னும் அதிகமாகவே உள்ளது.
ஏன் இது முக்கியம். குறியீடுகள், நல்வாழ்வு என்ற பரந்த கருத்தை ஒப்பிடவும் கண்காணிக்கவும் முடிந்த எண்களாக மாற்றுகின்றன. ஒவ்வொன்றும் மனித வளர்ச்சியின் வேறுபட்ட ஒரு பக்கத்தைக் காட்டுகிறது.
நாடுகளும் மனித வளர்ச்சியும்
மிக உயர் மனித வளர்ச்சி கொண்ட நாடுகள் பெரும்பாலும் ஐரோப்பா, வட அமெரிக்கா, கிழக்கு ஆசியா மற்றும் ஓசியானியாவில் உள்ளன. மேற்கு ஆசியாவின் எண்ணெய் வளம் மிக்க சில நாடுகளும் இதில் அடங்கும். இந்த நாடுகள் பொதுவாக சுகாதாரம் மற்றும் கல்வியில் அதிக முதலீடு செய்கின்றன. அவற்றில் நிலையான அரசாங்கங்களும், ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த சமத்துவமின்மையும் உள்ளன.
குறைந்த மனித வளர்ச்சி கொண்ட நாடுகள் பெரும்பாலும் Sub-Saharan Africa மற்றும் தெற்கு ஆசியாவின் சில பகுதிகளில் உள்ளன. அவை பெரும்பாலும் மோதல், பலவீனமான நிறுவனங்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான மோசமான அணுகல் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படுகின்றன.
India medium human development பிரிவில் உள்ளது. 1990 முதல் ஆயுட்காலம், கல்வி, வருமானம் ஆகியவற்றில் பெரிய முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. ஆனால் ஊட்டச்சத்து, கற்றலின் தரம், பாலின சமத்துவம் ஆகியவற்றில் இன்னும் பின்தங்கியுள்ளது. இந்த இடைவெளிகள் ஒத்த வருமானம் உள்ள நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது அதன் தரவரிசையைக் குறைக்கின்றன.
ஒரு முக்கியமான பாடம் இது: வருமானம் தானாக மனித வளர்ச்சியைக் கொண்டு வராது. தெற்காசியாவின் Sri Lanka போன்ற சில நாடுகளும் பகுதிகளும் குறைந்த வருமானத்திலும், பள்ளிகள் மற்றும் சுகாதாரத்தில் அரசு முதலீடு மூலம் உயர் ஆயுட்காலத்தையும் கல்வியறிவையும் எட்டியுள்ளன. மறுபுறம், சில பணக்கார நாடுகள் சமத்துவமின்மை அல்லது மோசமான சேவைகளால் தங்கள் செல்வத்திற்கு ஏற்ற இடத்தில் இல்லை.
சில நாடுகள் முற்றிலும் புதிய அளவீடுகளை முயல்கின்றன. Bhutan Gross National Happiness மூலம் முன்னேற்றத்தை அளப்பதில் அறியப்படுகிறது. இது பொருள் முன்னேற்றத்துடன் ஆன்மீக, கலாச்சார, சுற்றுச்சூழல் நலனுக்கும் முக்கியத்துவம் தருகிறது.
ஏன் இது முக்கியம். நாடுகளை ஒப்பிடுவது, வளர்ச்சியை தீர்மானிப்பது செல்வம் மட்டும் அல்ல, அரசின் தேர்வுகளே என்பதைக் காட்டுகிறது. இது நலன் மற்றும் வளர்ச்சி பற்றிய Mains பதில்களில் அடிக்கடி வரும் கருப்பொருள்.
இந்தியாவிற்குள் மனித வளர்ச்சி
இந்தியாவின் மாநிலங்களுக்கிடையே மனித வளர்ச்சி பெரிதும் வேறுபடுகிறது. Kerala நீண்ட காலமாக முதலிடத்தில் உள்ளது. உயர் கல்வியறிவு, நீண்ட ஆயுட்காலம், குறைந்த குழந்தை இறப்பு, சாதகமான பாலின விகிதம் ஆகியவை அதில் உள்ளன. பல ஆண்டுகளாக அதன் தனிநபர் வருமானம் மிக உயர்ந்ததாக இல்லாவிட்டாலும் இது நடந்துள்ளது. Goa, Himachal Pradesh, Punjab, Tamil Nadu, Maharashtra போன்ற பிற மாநிலங்களும் ஓரளவு நன்றாகச் செயல்படுகின்றன.
Bihar, Uttar Pradesh, Madhya Pradesh, Odisha, Jharkhand மற்றும் Chhattisgarh போன்ற மாநிலங்கள் குறைந்த தரவரிசையில் உள்ளன. இங்கு வறுமை அதிகம், கல்வியறிவு குறைவு, குறிப்பாக பெண்களிடையே. சுகாதார சேவைகளும் மோசம். வரலாற்று ரீதியாக ஒதுக்கப்பட்ட Scheduled Tribes மற்றும் Scheduled Castes பிரிவினரின் பங்கும் பெரியது.
இந்த வேறுபாடுகளுக்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன. சமூக சீர்திருத்த இயக்கங்கள், பெண் கல்வி ஆரம்பத்திலேயே பரவியது, வலுவான பொது சுகாதார அமைப்புகள், சுறுசுறுப்பான உள்ளாட்சி அமைப்புகள் ஆகியவை Kerala போன்ற மாநிலங்களுக்கு உதவின. பின்தங்கிய மாநிலங்களில் பலவீனமான உள்கட்டமைப்பு, குறைந்த வேளாண் உற்பத்தித்திறன், பெரிய குடும்ப அளவு, நிர்வாகக் குறைபாடுகள் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்துள்ளன.
மாநிலங்களுக்குள்ளும் பெரிய இடைவெளிகள் உள்ளன. மாவட்டங்களுக்கு இடையே, கிராமப்புறத்திற்கும் நகர்ப்புறத்திற்கும் இடையே, சமூகக் குழுக்களுக்கு இடையே இவை உள்ளன. மத்திய மலைப்பகுதியின் பழங்குடி மாவட்டங்களும், கிழக்குச் சமவெளியின் வெள்ளப் பாதிப்பு மாவட்டங்களும், வசதியான மாநிலங்களுக்குள்ளும் கூட பெரும்பாலும் பின்தங்கியே உள்ளன.
பொதுக் கொள்கை (Public policy) இந்த இடைவெளிகளைக் குறைக்க முயன்றுள்ளது. universal schooling, midday meal, rural health mission, rural employment guarantee மற்றும் food security போன்ற திட்டங்கள் எல்லா மாநிலங்களையும் சென்றடைகின்றன.

அதே நேரத்தில், health, education மற்றும் infrastructure-இல் குறைந்த மதிப்பெண் பெற்ற பின்தங்கிய மற்றும் aspirational districts-க்கு சிறப்பு கவனம் தரப்படுகிறது. மாவட்ட வாரியாக முன்னேற்றம் அளவிடப்படுகிறது, அதனால் state averages-இல் ஏழ்மையான இடங்கள் மறைந்துவிடாது.
ஏன் முக்கியம். பிராந்திய வேறுபாடுகள் இடப்பெயர்ச்சி, சமூகப் பதற்றம் மற்றும் சிறப்பு ஆதரவுக்கான கோரிக்கைகளுக்குக் காரணமாகின்றன. அவற்றைக் குறைப்பது inclusive growth-இன் மையமான நோக்கம்.
Mains lens: what, why, where and so what
இந்த அத்தியாயம் GS Paper I (மக்கள்தொகை மற்றும் தொடர்புடைய பிரச்சினைகள், வறுமை) ஆகியவற்றுக்கு உதவுகிறது. இது GS Paper II (நலத்திட்டங்கள், சுகாதாரம், கல்வி, நலிவடைந்த பிரிவினர்) மற்றும் GS Paper III (inclusive growth) ஆகியவற்றுடன் வலுவாகத் தொடர்புடையது. இதில் நான்கு கோணங்கள் உள்ளன.
1. கருத்து. வளர்ச்சி எதிர் மேம்பாடு; தேர்வுகளும் திறன்களும்.
2. அளவீடு. HDI, MPI மற்றும் பாலின குறியீடுகள், ஒவ்வொன்றும் என்ன வெளிப்படுத்துகிறது.
3. வளர்ச்சியும் நல்வாழ்வும். வருமானம் மனித வளர்ச்சிக்கு உத்தரவாதம் அல்ல; பொது நடவடிக்கை முக்கியம்.
4. பிராந்திய இடைவெளிகள். சில மாநிலங்கள் ஏன் முன்னிலையில் உள்ளன, மற்றவை ஏன் பின்தங்கியுள்ளன, இடைவெளியை எவ்வாறு குறைப்பது.
Mains lens: practice questions and answer plans
இந்தப் புரிதலை இப்போது எழுத்துபூர்வ விடைகளாக மாற்றுங்கள். கீழே உள்ள நான்கு கேள்விகள் UPSC பாணியில் எழுதப்பட்டவை, ஆனால் அவை நம்முடைய சொந்த பயிற்சிக் கேள்விகள், முந்தைய ஆண்டு கேள்விகள் அல்ல. உங்கள் தேர்வின் உண்மையான முந்தைய ஆண்டு கேள்விகள், அவற்றை அதிகாரபூர்வ வினாத்தாள்களுடன் பொருத்திய பிறகு, "Previous year questions" பெட்டியில் தோன்றும்.
Q1. "மனித வளர்ச்சி என்பது மக்களின் தேர்வுகளை விரிவுபடுத்துவதாகும். அதன் நான்கு தூண்களைக் குறிப்பிட்டு விளக்குக." (150 சொற்கள்)
- கருத்தையும் அதன் தோற்றத்தையும் வரையறுக்கவும்.
- சமத்துவம், நிலைத்தன்மை, உற்பத்தித்திறன் மற்றும் அதிகாரமளித்தல் ஆகியவற்றை எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விளக்கவும்.
Q2. "பொருளாதார வளர்ச்சி அவசியம், ஆனால் மனித வளர்ச்சிக்குப் போதுமானதல்ல. எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விவாதிக்குக." (250 சொற்கள்)
- அறிமுகம்: வளர்ச்சி எதிர் மேம்பாடு.
- உடல்: குறைந்த வருமானத்திலும் உயர் விளைவுகள் கிடைத்த நிகழ்வுகள், அதற்கு மாறான நிகழ்வுகள்; பொது நடவடிக்கையின் பங்கு.
- முடிவு: சமநிலையான உத்தி.
Q3. "Multidimensional Poverty Index, வருமான அடிப்படையிலான வறுமை அளவீடுகளிலிருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது?" (150 சொற்கள்)
- பரிமாணங்களையும் குறிகாட்டிகளையும் கொடுக்கவும்.
- வருமானம் தவறவிடுவதை அது எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது என்பதைக் காட்டவும்.
Q4. "இந்திய மாநிலங்களிடையே மனித வளர்ச்சியில் உள்ள பிராந்திய வேறுபாடுகளுக்கான காரணங்களை விளக்குக." (250 சொற்கள்)
- முன்னிலையில் உள்ள மற்றும் பின்தங்கிய மாநிலங்களையும் அவற்றின் காரணங்களையும் குறிப்பிடவும்.
- ஒருங்கிணைப்புக்கான கொள்கைகளைப் பரிந்துரைக்கவும்.
Useful keywords: growth, development, human development, choices, capabilities, Mahbub-ul-Haq, Amartya Sen, UNDP, equity, sustainability, productivity, empowerment, income approach, welfare approach, basic needs, capability approach, HDI, life expectancy, mean and expected years of schooling, GNI per capita PPP, Inequality-adjusted HDI, Gender Inequality Index, Multidimensional Poverty Index, Gross National Happiness, regional disparity.
Quick revision
- Growth = அளவு சார்ந்தது, எதிர்மறையாகவும் இருக்கலாம்; development = தரம் சார்ந்தது, எப்போதும் நேர்மறையானது.
- Human development = தேர்வுகளை விரிவுபடுத்துவது; Mahbub-ul-Haq; Amartya Sen (capabilities); முதல் UNDP அறிக்கை 1990.
- நான்கு தூண்கள்: equity, sustainability, productivity, empowerment.
- அணுகுமுறைகள்: income, welfare, basic needs (ILO, ஆறு தேவைகள்), capability (Sen).
- HDI: life expectancy; mean and expected years of schooling; GNI per capita (PPP); 0 முதல் 1 வரை.
- MPI (2010, UNDP மற்றும் OPHI): health, education, standard of living.
- Gender Development Index; Gender Inequality Index (reproductive health, empowerment, labour market).
- இந்தியா: medium human development.
- மாநிலங்களில் Kerala முதலிடம்; Bihar, UP, MP, Odisha குறைவு.
- Bhutan: Gross National Happiness.